tag:blogger.com,1999:blog-56661724141460135952012-02-18T17:20:30.317+02:00"...πουλιά ταξίδευαν στό δρόμο μας..." Αρσενι Ταρκοφσκικοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.comBlogger4041100tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-1165387009313168532012-02-18T13:09:00.001+02:002012-02-18T13:09:39.694+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="215" src="http://www.youtube.com/embed/3_NME1Iu79U" width="320"></iframe></div><b><span style="color: #cc0000;"><br /> </span> </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-116538700931316853?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-17229049108206410172012-02-12T21:43:00.001+02:002012-02-13T01:23:41.558+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="215" src="http://www.youtube.com/embed/UYjXm63DKQ0" width="320"></iframe></div><br /> <br /> <br /> <div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">....."κάθε ζωή δεν εχει σημασία πόσο μακριά ή πολύπλοκη μπορεί νάναι,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">ουσιαστικά είναι φτιαγμένη απο μία και μοναδικη στιγμή- </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">τη στιγμή που ο άνθρωπος ανακαλύπτει μιά για πάντα ποιός είναι".....</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #674ea7;">xorxe luis borges</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #674ea7;">ιστορίες</span></b><br /> <b><span style="color: #674ea7;">μετ.Κάτια Γουίλσον</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #674ea7;">εκδ.ερμής</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-1722904910820641017?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-30159243932178657722012-02-07T19:02:00.002+02:002012-02-07T19:04:25.789+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2ddpTrhE7Vg/TzFSeS9eTAI/AAAAAAAAA_o/BXpoM28CyJM/s1600/bank.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-2ddpTrhE7Vg/TzFSeS9eTAI/AAAAAAAAA_o/BXpoM28CyJM/s1600/bank.jpeg" /></a></div><b><span style="color: #cc0000;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: #cc0000;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: #cc0000;">Κυβερνούν τον κόσμο 147 εταιρείες!</span><br /> <br /> </b><span style="color: #f4cccc;"><b>Ποιος κυβερνά τον κόσμο; Το κλασικό και σχεδόν γραφικό αυτό ερώτημα, που σε κάθε εποχή δέχεται διαφορετικές απαντήσεις, έχει την απάντησή του και στις μέρες μας: μόλις 147 επιχειρήσεις! Μπορείτε να απαντήσετε και 737 επιχειρήσεις, καθώς οι 147 πρώτες ελέγχουν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ οι 737 (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι 147) ελέγχουν το 80% της οικονομίας του πλανήτη! Είναι απίστευτη πραγματικά η συγκέντρωση του κεφαλαίου και η αλληλοδιασύνδεση των κολοσσιαίων επιχειρήσεων που κυριαρχούν στην υδρόγειο.<br /> <br /> Οι πάντες υπέθεταν ισχυρότατη συγκέντρωση ελέγχου, αλλά τέτοιο πράγμα, μερικές εκατοντάδες επιχειρήσεις αλληλοδιαπλεκόμενες να έχουν συμμετοχή σε εταιρείες που εκπροσωπούν το 80% της παγκόσμιας οικονομίας από πλευράς κύκλου εργασιών, κανένας δεν το φανταζόταν. Γι' αυτό και έχει προκαλέσει παγκόσμιο σάλο, αίσθηση και συζητήσεις η πρωτοποριακή μελέτη τριών Ελβετών ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης, που αποκάλυψε τα στοιχεία αυτά.<br /> <br /> </b></span><b><span style="color: #e69138;">Ο Τζέιμς Γκλάτφελντερ, ο Στέφανο Μπατιστόν και η Στεφανία Βιτάλι, </span></b><span style="color: #f4cccc;"><b>ειδικοί στα σύνθετα δίκτυα, ανέλαβαν ένα εξαιρετικής σημασίας και τεράστιου όγκου δουλειάς έργο. Αντλησαν τα στοιχεία της βάσης δεδομένων του ΟΟΣΑ για τις επιχειρήσεις (Οτβίς) για το έτος 2007, το οποίο τότε περιλάμβανε στοιχεία για 37 εκατομμύρια επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο (σήμερα περιλαμβάνει 44 εκατομμύρια εταιρείες).<br /> <br /> Από αυτά τα 37.000.000 ξεχώρισαν 43.060 επιχειρήσεις, οι οποίες ανταποκρίνονται στα κριτήρια που θέτει ο ΟΟΣΑ για να οριστούν ως πολυεθνικές. Από εκεί και πέρα άρχισε η κοπιαστική και πρωτότυπη δουλειά των ερευνητών: ερεύνησαν τι ποσοστό συμμετοχής έχει η καθεμιά από τις μεγάλες αυτές επιχειρήσεις παγκόσμιας κλίμακας σε άλλες επιχειρήσεις, μικρές ή μεγάλες.<br /> <br /> Εκπληκτοι διαπίστωσαν ότι κάθε μία από αυτές τις 43.000 επιχειρήσεις είχε κατά μέσο όρο πακέτα μετοχών (όχι πλειοψηφικά, εννοείται) σε άλλες 20 επιχειρήσεις αυτής της κατηγορίας! Η αλληλοδιαπλοκή μεταξύ τους δηλαδή ήταν τεράστιας έκτασης, πέρα φυσικά από τις μετοχές εταιρειών μικρότερου μεγέθους που κατείχαν και οι οποίες αποκάλυψαν ένα δίκτυο 600.000 αλληλεξαρτώμενων εταιρειών.<br /> <br /> </b></span><span style="color: #e69138;"><b>Η περαιτέρω επεξεργασία των στοιχείων αυτών έφερε στο φως τις 147 προαναφερθείσες επιχειρήσεις (τα τρία τέταρτα των οποίων ανήκουν στον χρηματοπιστωτικό τομέα, με πρώτη στον κόσμο τη βρετανική τράπεζα Μπάρκλεϊς) που εκπροσωπούν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας. Διαπιστώνεται έτσι η ύπαρξη «μιας οικονομικής υπερ-οντότητας στο παγκόσμιο δίκτυο των μεγάλων εταιρειών», όπως επισημαίνουν οι Ελβετοί ερευνητές.<br /> <br /> Η αλληλοδιασύνδεση αυτών των πανίσχυρων επιχειρήσεων ενισχύεται ακόμη περισσότερο από δάνεια που χορηγούν η μία στην άλλη, από ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και από άλλα υψηλού κινδύνου χρηματοοικονομικά προϊόντα εντελώς αδιαφανή.</b></span><b><br /> </b><span style="color: #f4cccc;"><b> Το πολύ σημαντικό όμως στοιχείο επίσης είναι ότι αυτή η στενότατη αλληλοδιασύνδεση αυξάνει τρομερά τους κινδύνους μετάδοσης σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, γιατί «σε άσχημες εποχές οι επιχειρήσεις εμφανίζουν ταυτόχρονα προβλήματα» και έτσι δρουν άκρως αποσταθεροποιητικά για το σύστημα.<br /> <br /> Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα το φθινόπωρο του 2008 με την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Λίμαν Μπράδερς. Ετσι εξηγείται γιατί η χρεοκοπία μίας και μόνης τράπεζας (34ης στη λίστα των Ελβετών ερευνητών το 2007) πυροδότησε μια παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση - ακριβώς λόγω της ισχυρότατης αλληλοδιασύνδεσης αυτών των γιγαντιαίων επιχειρήσεων.<br /> <br /> Η μελέτη των ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης δεν μετράει φυσικά την τρομερή πολιτική ισχύ που δίνει σε αυτές τις 147 εταιρείες η κολοσσιαία οικονομική τους δύναμη. «Στις ΗΠΑ κατόρθωσαν πάνω απ' όλα οι πρώην συνεργάτες της τράπεζας Γκόλντμαν Σαξ που βρίσκονται στην αμερικανική κυβέρνηση και στο Κογκρέσο καθώς και οι λομπίστες της Γουόλ Στριτ να εμποδίσουν κάθε πραγματικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα... Επίσης στην Αγγλία, στην Ελβετία ή στη Γερμανία πολύ λίγα έχουν γίνει στο θέμα αυτό», έγραφε η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ».</b></span><b> </b><br /> <span style="color: orange;"><b><br /> </b></span><br /> <span style="color: orange;"><b><br /> </b></span><br /> <div style="text-align: center;"><span style="color: orange;"><b>Σκάνδαλο<br /> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: orange;"><b>Αντί για φόρους επιδοτήσεις</b></span></div><div style="text-align: left;"><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #fce5cd;">Ισχύς χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα δεν σημαίνει τίποτα στην εποχή μας. Γι' αυτό και οι κολοσσιαίες επιχειρήσεις που προαναφέραμε δεν πληρώνουν ουσιαστικά φόρους. Οπως γράφουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», η Τζένεραλ Ελέκτρικ για παράδειγμα, με κέρδη μέσα στις ΗΠΑ το 2010 ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όχι μόνο δεν πλήρωσε ούτε ένα δολάριο φόρο, αλλά πήρε κι από πάνω προνομιακές επιδοτήσεις τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων! Σκανδαλώδες, αλλά συνηθισμένο πλέον. Αρκεί να φανταστεί κανείς ότι στις ΗΠΑ της δεκαετίας του 1950, το κράτος εισέπραττε από τις επιχειρήσεις το 30% των εσόδων του, ενώ το 2009 εισέπραξε μόλις το... 6,6%! Τώρα τα κράτη «γδέρνουν» φορολογικά τους πολίτες τους. Οι εταιρείες κάνουν πάρτι.</span></b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span></div></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #cc0000;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #cc0000;">Γιώργος Δελαστίκ</span><span style="color: #cc0000;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #cc0000;">αναδημοσίευση απο&nbsp;</span><a href="http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&amp;subid=2&amp;pubid=63608035"><span style="color: #cc0000;">το εθνος</span></a></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-3015924393217865772?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-81892509717042753382012-02-06T16:25:00.001+02:002012-02-06T16:25:02.014+02:00<div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="215" src="http://www.youtube.com/embed/mz4uDncAqu4" width="360"></iframe></div><br /> <div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><b><br /> </b><br /> <b><br /> </b><br /> <b><span style="color: #3d85c6;">Ναυαγοί</span><br /> <br /> <span style="color: #c27ba0;">ξεβράστηκαν</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> στη στεριά της μέρας</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> κάποιοι κρατώντας κομμάτι νύχτα</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> και άλλοι θάλασσα</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> όσοι γλύτωσαν είχαν κιόλας ξεχάσει</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> οι άλλοι νεκροί ακόμη</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> μα προπαντός πλυμένοι</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> στέγνωναν στις πέτρες</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> ο καιρός δεν τους ξεχώριζε</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> και αυτοί πού σώθηκαν</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> και οι άλλοι αφησαν πίσω</span><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span><span style="color: #c27ba0;"> τις κομμένες τους ουρές.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #674ea7;">Εφη Καλογεροπούλου</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #674ea7;">ηχος απο νερό</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #674ea7;">εκδ.Ενδυμίων</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8189250971704275338?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-54479960052563936562012-02-06T11:22:00.001+02:002012-02-06T15:54:46.924+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uvHHZlLeObo/Ty-bTE9227I/AAAAAAAAA_Y/CcOjy0-Pi28/s1600/teflon6_cover1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-uvHHZlLeObo/Ty-bTE9227I/AAAAAAAAA_Y/CcOjy0-Pi28/s1600/teflon6_cover1.jpg" /></a></div><b><span style="color: red;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: red;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: red;">Κοπιάστε στα:</span></b><span style="color: #38761d;"><b><br /> <br /> </b></span><span style="color: yellow;"><b>Βιβλιοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28<br /> Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37<br /> Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Ασκληπιού 1-3 &amp; Ακαδημίας<br /> Vinyl Microstore, Διδότου 34<br /> Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18<br /> Αυτόνομο στέκι, Ζωοδόχου Πηγής &amp; Ισαύρων</b></span><span style="color: #38761d;"><b><br /> </b></span><b><span style="color: #cc0000;">Διανέμεται δωρεάν</span></b><br /> <b><span style="color: #cc0000;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: #cc0000;">περισσότερα&nbsp;<a href="http://teflon.wordpress.com/">εδώ</a></span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-5447996005256393656?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-88871840759087816632012-02-05T00:27:00.001+02:002012-02-05T13:02:19.806+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="225" src="http://www.youtube.com/embed/mHff55AeEAQ" width="240"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8887184075908781663?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-21137791446016718202012-02-04T19:55:00.000+02:002012-02-04T19:55:12.581+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-CSODs9vHeD0/Ty1q4pNdvDI/AAAAAAAAA_Q/RkhM8zHqctw/s1600/tfa827.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-CSODs9vHeD0/Ty1q4pNdvDI/AAAAAAAAA_Q/RkhM8zHqctw/s1600/tfa827.jpg" /></a></div><b><span style="color: magenta;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: magenta;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: magenta;">άπληστος &nbsp;ψαράς</span></b><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: magenta;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: magenta;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #6fa8dc;">Απληστος ψαράς</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #6fa8dc;">κατάπιε τ΄αγκίστρι του.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #6fa8dc;">Πένθησε,ξεπένθησε</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #6fa8dc;">στο μαύρο ψάρεμα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #6fa8dc;">το ψέμα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #6fa8dc;">στράγγιξε τη θάλασσα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #6fa8dc;">πνίγηκαν τα ψάρια του.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #6fa8dc;"><br /> </span> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #a64d79;">Δαυίδ Μπάκας</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #a64d79;">τσιγάρο και λιβάνι</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #741b47;"><span style="font-size: x-small;"><br /> </span></span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><span style="color: #c27ba0;">το οκτασέλιδο του </span></span></b><b><span style="font-size: small;"><span style="color: #c27ba0;">Μπιλιέτου</span></span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><span style="color: #c27ba0;">τεύχος 72,Νοεμ-Δεκέμβρης 2012</span></span></b></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="115" src="http://www.youtube.com/embed/Hs_CKqEVYsQ" width="190"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-2113779144601671820?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-88236190011399890742012-02-01T23:39:00.005+02:002012-02-02T17:44:50.080+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-rYw2btZSqfk/TymxDIbL3BI/AAAAAAAAA-4/jvlH9kTwBxQ/s1600/tarp9-tunnel.sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-rYw2btZSqfk/TymxDIbL3BI/AAAAAAAAA-4/jvlH9kTwBxQ/s1600/tarp9-tunnel.sm.jpg" /></a></div><b><span style="color: #f1c232;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: #f1c232;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: #f1c232;">Φαρσοκωμωδία </span><br /> </b><br /> <span style="color: #fff2cc;"><b><br /> </b></span><br /> <span style="color: #fff2cc;"><b>&nbsp;</b></span><b><span style="color: #e69138;">Αν υπάρχουν άγγελοι</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> αμφιβάλλω ότι διαβάζουν τις νουβέλες μας</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> που πραγματεύονται ματαιωμένες ελπίδες.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Φοβάμαι, αλίμονο ότι ποτέ δεν αγγίζουν ποιήματα</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> που κουβαλάνε τις μνησικακίες μας</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> εναντίον του κόσμου.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Οι μεγαλοστομίες και οι χλευασμοί στα θεατρικά μας έργα</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> υποψιάζομαι ότι μάλλον</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> τους αναστατώνουν.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Εκτός υπηρεσίας, στα διαλείμματα μεταξύ αγγελικών</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> —δηλαδή απάνθρωπων— ενασχολήσεων,</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> μάλλον θα παρακολουθούν τη φαρσοκωμωδία μας</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> από την εποχή του βωβού κινηματογράφου.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Από τους μοιρολογούντες θρηνωδούς μας,</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> αυτούς που ξεσχίζουν τα ρούχα τους</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> κι αυτούς που τρίζουν τα δόντια τους,</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> προτιμάνε, φαντάζομαι,</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> εκείνον τον φτωχοδιάβολο</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> που αρπάζει τον άνθρωπο που πνίγεται</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> απ’ το περουκίνι του</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> ή, λιμοκτονώντας, καταβροχθίζει τα κορδόνια</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> των παπουτσιών του</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> με απόλαυση.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Απ’ τη μέση του και πάνω πόζα και φιλοδοξίες,</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> κάτω απ’ αυτήν ένα σαστισμένο ποντίκι</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> διατρέχει τα πανταλόνια του.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Είμαι σίγουρη</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> ότι αυτό είναι που αποκαλούν πραγματική</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> ψυχαγωγία.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Ένα ξέφρενο κυνηγητό του σε κύκλους</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> καταλήγει σε καταδίωξη του διώκτη του.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> το φως στο βάθος του τούνελ</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> φαντάζει σαν μάτι από τίγρη.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Μια εκατοντάδα από συμφορές</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> σημαίνουν εκατό κωμικές κουτρουβάλες</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> που εναλλάσσονται πάνω από εκατό γκρεμούς.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Αν υπάρχουν άγγελοι</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> πρέπει, ελπίζω,</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> να βρίσκουν πειστική</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> αυτήν την αιωρούμενη μέσ’ απ’ τον τρόμο ευθυμία</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> που δεν κραυγάζει καν Σώστε με, Σώστε με</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> αφού όλα αυτά συμβαίνουν στη σιωπή.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> Μπορώ ακόμα να τους φαντασθώ</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> σα να χειροκροτούν με τις φτερούγες τους</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> και δάκρυα να τρέχουν στα μάτια τους</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> απ’ το γέλιο, αν όχι από τίποτ’ άλλο.</span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> </span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> </span></b><b><span style="color: #e69138;">Βισουάβα Σιμπόρσκα</span></b><b><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> </span><span style="color: #e69138;"><br /> </span><span style="color: #e69138;"> </span><span style="color: #e69138;">Μτφ.: Βασίλης Καραβίτης</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #e69138;"><br /> </span> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #e06666;">Εφυγε σήμερα απο τη ζωή η βραβευμένη με Νόμπελ &nbsp;</span></b><br /> <b><span style="color: #e06666;">πολωνή ποιήτρια Wislawa Szymborska(1923-2012).</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #e06666;"><br /> </span><span style="color: #e06666;"> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #e06666;">...............................................................................................</span></b></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-KOmSgvVC8OE/TyqvYRoHtMI/AAAAAAAAA_A/B6tdF9Gf8nY/s1600/%CF%83%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%83%CE%BA%CE%B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-KOmSgvVC8OE/TyqvYRoHtMI/AAAAAAAAA_A/B6tdF9Gf8nY/s1600/%CF%83%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%83%CE%BA%CE%B1.jpg" /></a></div><b><span style="color: #e06666;"><br /> </span> </b></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #fff2cc;"><b>Κάθε τόσο καλούν τη Βισουάβα Σιμπόρσκα να επισκεφθεί μια ξένη χώρα. Και πάντα δίνει την ίδια απάντηση:<br /> «Θα έρθω όταν θα είμαι πιο νέα».<br /> Και έτσι, για να πάρει κάποιος μια συνέντευξη από την Πολωνή Νομπελίστρια πρέπει να την επισκεφθεί στο σπίτι της, σε ένα προάστιο της Κρακοβίας. Θα του ζητήσει να της στείλει προκαταβολικά τις ερωτήσεις ώστε να έχει χρόνο να προετοιμαστεί, καθώς δεν πιστεύει ότι είναι ιδιαίτερα έξυπνη και υπάρχουν ερωτήσεις τις οποίες δεν μπορεί να απαντήσει. Θα βγάλει καφέ, κονιάκ, μπισκότα και σοκολατάκια. Θα ανάψει τσιγάρο, ξέρει βέβαια πως κάνει κακό στην υγεία, αλλά έχει πάει σε τόσες κηδείες ανθρώπων που δεν είχαν καπνίσει ποτέ και ήταν πιο νέοι από εκείνη. Θα ζητήσει από τον φωτογράφο να της ρετουσάρει λίγο τις ρυτίδες, «όπως κάνουν με τη Σάρον Στόουν». Και ύστερα θα αρχίσει να μιλά για τα θέματα που της αρέσουν.<br /> <br /> Για τον θάνατο, ας πούμε, δεν της αρέσει να γράφει, είναι πολύ εύκολο, γιατί ξυπνά εύκολα συναισθήματα και συγκινήσεις όπως είναι η τρυφερότητα και τα σχετικά. Προτιμά να γράφει για τον ερωτισμό, με τον οποίο η ποίηση έχει ελάχιστα ασχοληθεί. «Δεν έχω διαβάσει ποτέ ένα ποίημα που να μπορεί να μεταφέρει αυτό που συμβαίνει μεταξύ δύο ανθρώπων», λέει στον δημοσιογράφο της Ελ Παΐς με αφορμή την κυκλοφορία της νέας συλλογής της με τον τίτλο «Εδώ». Τα ιστορικά θέματα δεν μπορεί να τα αποφύγει, αν και δεν ανήκει στους ποιητές για τους οποίους η Ιστορία αποτελεί ευθεία πηγή έμπνευσης. Σε αυτό τον τομέα, οι καλύτεροι ποιητές κατά τη γνώμη της είναι ο Καβάφης και ο Ζμπίγκνιου Χέρμπερτ. Αλλά ακόμα και η ποίηση που στερείται οποιασδήπο- τε ιστορικής αναφοράς εγγράφεται για πάντα στην Ιστορία, αφού χρησιμοποιεί μια γλώσσα που καθορίζει με ακριβή τρόπο πού και πότε γεννιέται. Ποια ακριβώς λειτουργία επιτελεί η ποίηση σε έναν τόσο σκληρό κόσμο; «Ο κόσμος είναι σκληρός, αλλά του αξίζουν και άλλα επίθετα, πιο ήπια. Αν ήταν μόνο σκληρός, οι άνθρωποι θα είχαν εξαφανιστεί προ πολλού. Θα υπήρχαν μερικά ερείπια εδώ κι εκεί και θα φύτρωναν μερικά φυτά. Ανώνυμα φυτά, γιατί δεν θα υπήρχε κανείς για να τους δώσει όνομα».<br /> <br /> Η 86χρονη Σιμπόρσκα θυμάται πολύ καλά την ημέρα που έπεσε το Τείχος του Βερολίνου. Βρισκόταν στην Κρακοβία και οι τύποι της Αλληλεγγύης ήταν υπέροχοι. Αργότερα βέβαια αυτό άλλαξε, έγιναν δυσάρεστα πράγματα, τότε όμως οι άνθρωποι αυτοί ήταν νέοι και ωραίοι. Θυμάται επίσης την ημέρα που η Πολωνία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήταν μόνη στο σπίτι και δεν είχε με ποιον να κάνει μια πρόποση για το μέλλον. Γέμισε λοιπόν ένα ποτήρι με κονιάκ και πέρασε μπροστά από όλες τις φωτογραφίες των αγαπημένων προσώπων που έχει στο σπίτι και που δεν έζησαν για να δουν αυτή την ιστορική ημέρα.<br /> <br /> Μιχάλης Μητσος<br /> &nbsp;απο τα&nbsp;<a href="http://www.politismospolitis.org/archives/10211">Νέα</a></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8823619001139989074?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-49705456392274506042012-01-29T03:06:00.001+02:002012-01-29T03:11:20.935+02:00<div style="text-align: center;"><span style="color: orange;">ΤΕΛΟΣ</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><span style="color: #b45f06;">Τώρα ποὺ βρῆκα πιὰ μίαν ἀγκαλιά,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #b45f06;">καλύτερη κι ἀπ᾿ ὅ,τι λαχταροῦσα,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #b45f06;">τώρα ποὺ μοῦ ῾ρθαν ὅλα ὅπως τὰ ῾θελα</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #b45f06;">κι ἀρχίζω νὰ βολεύομαι μὲς στὴν κρυφὴ χαρά μου,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #b45f06;">νιώθω πὼς κάτι μέσα μου σαπίζει.</span></div><div style="text-align: center;">&nbsp; </div><div style="text-align: center;"><span style="color: orange;">Ντίνος Χριστιανόπουλος</span></div><span style="color: orange;"><br /> </span><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="215" src="http://www.youtube.com/embed/SphlpGtAHik" width="220"></iframe><br /> <br /> <span style="color: orange;">Αρνήθηκε το «μεγάλο βραβείο γραμμάτων» που του απένειμαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας, ο ποιητής <b>Ντίνος Χριστιανόπουλος</b>&nbsp; παραπέμποντας σε παλιότερο κείμενό του , με τον εμβληματικό τίτλο «Εναντίον».</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-4970545639227450604?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-86486836575714720452012-01-28T12:59:00.001+02:002012-01-28T13:01:07.323+02:00<div style="text-align: center;"><b><span style="color: #b45f06;"><br /> </span></b><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/--mMt3eGepqY/TyPMXzOHAqI/AAAAAAAAA-w/kPGQ5hPNAqk/s1600/ss_135841c6-85df-499f-981a-e6a09af7c891.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/--mMt3eGepqY/TyPMXzOHAqI/AAAAAAAAA-w/kPGQ5hPNAqk/s320/ss_135841c6-85df-499f-981a-e6a09af7c891.jpg" width="320" /></a></div><b><span style="color: #b45f06;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: orange;">πατρίδα</span></b><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">Ο τοίχος απο ξερολιθιά δεν είναι μνημείο λαικής</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">αρχιτεκτονικής μονάχα είναι κι ενας τρόπος να</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">κρατιέσαι όρθιος κι ο ηχος απ΄τα σφυριά των Πελεκάνων</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">να σε στηρίζει γι αυτό χαιδεύω τα βρύα τίς</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">ρυτίδες απ΄τ΄αγκωνάρια που δένουν τους αρμούς</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">κρατώντας τα χαλάσματα προέρχομαι απο βουνά που με&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">προστατεύουν απο κακοτοπιές κι οταν κάποιος χτυπά</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">την πόρτα μου θάναι κάποιος ξωμάχος αλλοτινού καιρού</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">ξεχασμένος στίς σελίδες της Ιστορίας παλιό πέτρινο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;">γεφύρι χορταριασμένο στο έλεος της "Εγνατίας".</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f9cb9c;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Τάσος Πορφύρης</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Χρονοσυλλέκτης</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">εκδ.Υψιλον//2011</span></b></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="115" src="http://www.youtube.com/embed/56q7zIVqoTs" width="220"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8648683657571472045?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-81148593537907782132012-01-25T16:50:00.003+02:002012-01-25T17:21:40.224+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="285" src="http://www.youtube.com/embed/cnBejfpIntk" width="360"></iframe></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;"><span style="color: #fff2cc;">μουσικο οπτικό κομματι&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-size: x-small;"><span style="color: #fff2cc;">απο την ομώνυμη ταινία του </span><b><span style="color: #fff2cc;">Θ. Αγγελόπουλου</span></b><span style="color: #fff2cc;"> </span></span><br /> <span style="font-size: x-small;"><span style="color: #fff2cc;">σε μουσική Ελένη Καραΐνδρου.</span></span><span style="font-size: x-small;"><br /> </span><br /> <br /> </div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f1c232;">στην ανοιχτή θάλασσα του χρόνου απο χθές </span></b><br /> <b><span style="color: #f1c232;">ο Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935-2012)</span></b><br /> <b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία». </span><br /> <br /> <span style="color: orange;">(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)///απο εφημ.<a href="http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=439984">το βημα</a></span><span style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: orange;"><br /> </span><span style="color: orange;"> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span><span style="color: orange;"> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span> </b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8114859353790778213?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-66064172927332275852012-01-20T19:13:00.001+02:002012-01-20T19:14:38.065+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2IWWFvCBT_Q/TxmgUA0QXhI/AAAAAAAAA-o/XlbfsI1qGC4/s1600/lynn-rushton-trust-lovers-series.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="243" src="http://1.bp.blogspot.com/-2IWWFvCBT_Q/TxmgUA0QXhI/AAAAAAAAA-o/XlbfsI1qGC4/s320/lynn-rushton-trust-lovers-series.jpg" width="320" /></a></div><span style="font-size: xx-small;">φωτο απο&nbsp;<a href="http://grapefruits.files.wordpress.com/2010/11/lynn-rushton-trust-lovers-series.jpg">εδώ</a></span><br /> <br /> <b><span style="color: orange;">Προσωπικό</span><br /> <br /> <span style="color: #fff2cc;">Επειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">μέρα τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">δεν αξίζει τον κόπο.</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">Επειδή σ' αγάπησα και σ' αγαπώ ακόμη</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">κι ας μην είναι όπως παλιά,</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">δε θα πει πως πέθανε η αγάπη,</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">κουράστηκε ίσως, σαν καθετί που ανασαίνει.</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">Επειδή περνάς δύσκολες μέρες</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">σκυμμένη σε χαρτιά και γκρεμούς </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">που δεν κλείνουν, κι εγώ πηδάω </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">τις νύχτες επί κοντώ λαχανιάζοντας,</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">δε θα πει πως δεν έχουμε </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">μοίρα στον ήλιο, έχουμε </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">τη δική μας μοίρα.</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">Επειδή πότε είσαι άνθρωπος </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">και πότε πουλί, φέρνεις στο σπίτι μας </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">ψωμάκια μικρά της αποδημίας</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">κι ελπίζουνε τα παιδιά μας </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">σε καλύτερες μέρες.</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">Επειδή λες όχι και ναι κι ύστερα όχι </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">και δεν παραιτείσαι, ντρέπομαι </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">για τα ίσως, τα μπορεί τα δικά μου,</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">μα δεν αλλάζω, όπως δεν αλλάζεις κι εσύ,</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">αν αλλάζαμε θα 'μαστε πάλι </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">δυο άγνωστοι και θ' αρχίζαμε </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">απ' το άλφα.</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">Τώρα ξέρουμε πού πονάς</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">πού σωπαίνω πότε γίνεται παύση,</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">διακοπή αίματος και κρυώνουν </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">τα σώματα, ώσπου μυστικό δυναμό </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">να φορτίσει πάλι τα μέλη </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">με δύναμη κι έλξη και δέρμα ζεστό.</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">Επειδή είναι δύσκολο ν' αγαπάς</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">και δυσκολότερο ν' αγαπάς τον ίδιο άνθρωπο </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">για καιρό, κάνοντας σχέδια και παιδιά </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">και καβγάδες, εκδρομές, έρωτα, χρέη </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">κι αρρώστιες, Χριστούγεννα, Κυριακές </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">και Δευτέρες, νόστιμα φαγητά </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">και καμένα, θέλοντας ο καθένας </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">να 'ναι ο άλλος γεφύρι και δέντρο </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">και πηγή, κατά τις περιστάσεις </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">ή και όλα μαζί στην ανάγκη,</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">δε θα πει πως εγώ δε μπορώ </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">να γίνω κάτι απ' όλα αυτά ή και όλα μαζί,</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">κι αν είναι να περάσω </span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">μια ζωή στη σκλαβιά –έτσι κι αλλιώς–</span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span><span style="color: #fff2cc;">ας είμαι, λέω, σκλάβος της αγάπης.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><span style="color: orange;"><b>Μιχάλης Γκανάς<br /> <br /> Γυάλινα Γιάννενα, 1989</b></span></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="40" src="http://www.youtube.com/embed/pjqre-8igAQ" width="320"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-6606417292733227585?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-30231943200348634712012-01-13T17:58:00.004+02:002012-01-13T18:14:13.846+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-y_Z2mC6b4u0/TxBUMJDi74I/AAAAAAAAA-g/jkVfXlTZUmY/s1600/time.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-y_Z2mC6b4u0/TxBUMJDi74I/AAAAAAAAA-g/jkVfXlTZUmY/s1600/time.jpeg" /></a></div><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: orange;">χρονικός μανδύας "καταργεί "γεγονότα!!!!!</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><b><span style="color: #fce5cd;">Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν τον πρώτο «χρονικό μανδύα», μια συσκευή που μπορεί να αποκρύψει ακόμα και ολόκληρα συμβάντα από ένα παρατηρητή, στην ουσία κάνοντας τον ίδιο τον χρόνο να εξαφανιστεί. Κάτι ανάλογο είχε αναγγελθεί θεωρητικά προ καιρού, από τον καθηγητή θεωρητικής φυσικής Μάρτιν ΜακΚολ του Imperial College του Λονδίνου. Τώρα, όμως, υπάρχει επίσημη ανακοίνωση στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό «Nature» ότι επιτεύχθηκε για πρώτη φορά η πειραματική απόδειξη πως αυτό είναι δυνατό να συμβεί, έστω και αν το συμβάν που οι επιστήμονες εξαφάνισαν κράτησε πολύ λιγότερο από το ανοιγοκλείσιμο των ματιών.</span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;">Ήταν μια αρχή για μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία, η οποία ίσως κάνει θαύματα στο μέλλον, που θα θυμίζουν επιστημονική φαντασία. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μότι Φρίντμαν και τον Αλεξάντερ Γκαέτα της Σχολής Εφαρμοσμένης Φυσικής του πανεπιστημίου Κορνέλ, κατάφεραν να «κρύψουν» γεγονότα που διήρκεσαν 40 τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου, επιταχύνοντας και επιβραδύνοντας ταυτόχρονα διαφορετικά μέρη μιας ακτίνας φωτός. Στη συνέχεια, αυτά τα διαφορετικά μέρη φωτός συνδυάστηκαν από κοινού και το τελικό αποτέλεσμα ήταν οι παρατηρητές να μη δουν τι συνέβη στη διάρκεια του «κρυμμένου» χρόνου, έστω και γι' αυτό το απειροελάχιστο διάστημα. Απλούστατα η σχετική πληροφορία του συμβάντος δεν υπήρχε διαθέσιμη για να τη «διαβάσει» (δηλαδή να τη δει) ο θεατής και έτσι δεν ήταν δυνατό να υποπέσει στην αντίληψή του. Οτιδήποτε συνέβη σε αυτά τα «κρυφά» κλάσματα του δευτερολέπτου, ήταν «ανύπαρκτο» γι' αυτόν.</span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;">Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι η νέα τεχνική θα μπορούσε να συνδυαστεί με την άλλη κατηγορία μανδυών αορατότητας στο χώρο, οι οποίοι «κρύβουν» αντικείμενα, έτσι ώστε τελικά να μπορέσουν να «εξαφανίσουν» ένα συμβάν τόσο στο χώρο όσο και στον χρόνο. Αφού οι δύο κατηγορίες μανδυών δουλεύουν σε διαφορετικές φυσικές διαστάσεις, τον χώρο και τον χρόνο αντίστοιχα, τίποτε δεν φαίνεται να εμποδίζει τον συνδυασμό τους, ώστε να δημιουργηθεί κάποια στιγμή ένας πλήρης χωροχρονικός μανδύας αορατότητας.</span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;">Ο επόμενος στόχος των επιστημόνων είναι να αυξήσουν σιγά-σιγά την χρονική διάρκεια της απόκρυψης από την τάξη των τρισεκατομμυριοστών σε αυτή των εκατομμυριοστών ή ακόμα και των χιλιοστών του δευτερολέπτου και, παράλληλα, να πετύχουν η συσκευή τους να δουλεύει με φως που έρχεται από διαφορετικές κατευθύνσεις και όχι μόνο από μία όπως τώρα.</span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;">Πάντως, οι ερευνητές πιστεύουν ότι, τουλάχιστον με αυτή την τεχνική, δύσκολα θα καταφέρουν να εξαφανίσουν ένα γεγονός που να κρατά περισσότερο από 0,00012 του δευτερολέπτου. Οι μαθηματικοί υπολογισμοί δείχνουν ότι για να «κρυφτεί» ένα γεγονός διάρκειας ενός ολόκληρου δευτερολέπτου, θα έπρεπε η συσκευή απόκρυψης να έχει μήκος περίπου 30.000 χιλιόμετρα! Αντίθετα με τους μανδύες του χώρου, που συνήθως «καμπυλώνουν» το φως γύρω από τα αντικείμενα, ο μανδύας του χρόνου συμπιέζει το φως (που περνάει μέσα από ένα καλώδιο οπτικών ινών) μέσω ενός ειδικού φακού, ο οποίος αναγκάζει το μπροστινό μέρος του της ακτίνας φωτός να κινείται πιο γρήγορα και το πίσω μέρος της πιο αργά. Αυτό κάνει το φως να διαχωρίζεται, δημιουργώντας ενδιάμεσα ένα μικρό χρονικό «κενό».</span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b><b><span style="color: #fce5cd;">Αμέσως μετά, ένας δεύτερος φακός μέσα στο καλώδιο της οπτικής ίνας αναγκάζει τα δύο μέρη του φωτός να επανενωθούν. Έτσι, η ακτίνα φωτός που εξέρχεται από την άλλη άκρη του καλωδίου, φαίνεται ολόιδια με αυτή που εισήλθε στο καλώδιο, όμως στο ενδιάμεσο διάστημα της κίνησής της υπήρξε ένα «κενό», στη διάρκεια του οποίου μπορεί να συνέβη κάτι, αλλά τη σχετική πληροφορία το φως δεν μπορεί να την μεταφέρει στον παρατηρητή που βρίσκεται στο τέλος του καλωδίου. Η όλη συσκευή-μανδύας ονομάζεται «ηλεκτρο-οπτικός διαμορφωτ</span></b><b><span style="color: #fce5cd;">ής</span></b><br /> <b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span> </b><br /> <div style="text-align: center;"><span style="color: orange;"><b>απο&nbsp;<a href="http://www.ert.gr/erevna-nea/item/1805-Chronikos-mandyas-%C2%ABkatargei%C2%BB-gegonota">εδώ</a></b></span><b><br /> </b></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="40" src="http://www.youtube.com/embed/0jyVZNrWkow" width="320"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-3023194320034863471?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-62016702672338517312012-01-08T22:34:00.000+02:002012-01-08T22:34:55.852+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UhLOnJnFLmI/Twn9IkLJTKI/AAAAAAAAA-Y/1f4qjTEiKzU/s1600/political%252Cfunny%252Cgeek%252Cgraffitti%252Chumor%252Cphoto-42b7d68d02d00c9b0d622b49e77480c1_h.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-UhLOnJnFLmI/Twn9IkLJTKI/AAAAAAAAA-Y/1f4qjTEiKzU/s320/political%252Cfunny%252Cgeek%252Cgraffitti%252Chumor%252Cphoto-42b7d68d02d00c9b0d622b49e77480c1_h.jpg" width="320" /></a></div><span style="font-family: Georgia; font-size: x-small;"><b><br /> </b></span><br /> <span style="font-family: Georgia; font-size: x-small;"><b><br /> </b></span><br /> <span style="color: orange; font-family: Georgia; font-size: x-small;"><b>η διαθήκη μου</b></span></div><div style="background-color: white; text-align: left;"></div><div style="text-align: center;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><b><br /> </b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="color: cyan; font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><b>Αντισταθείτε</b></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="color: cyan; font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><b>σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι&nbsp;</b></span></span></div><span style="color: cyan; font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"></span><br /> <div style="text-align: center;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="color: cyan; font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><b>και λέει: καλά είμαι εδώ.&nbsp;</b></span></span></span></div><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="color: cyan; font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"></span></span><br /> <div style="text-align: center;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="color: cyan; font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><br /> </span></span></div><span style="color: cyan;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">και λέει: Δόξα σοι ο Θεός .&nbsp;</div></span><div style="text-align: center;"><br /> </div><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Αντισταθείτε&nbsp;</div></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="font-weight: bold;">στον περσικό τάπητα των πo</span></span></span><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><b>λυκατοικιών&nbsp;</b></span></span></div></span></span><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">στον κοντό άνθρωπο του γραφείου</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span></div><span style="font: normal normal normal 13px/normal Georgia;"><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">στην εταιρεία εισαγωγαί- εξαγωγαί</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">στην κρατική εκπαίδευση</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">στο φόρο</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span></div><div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.</span><span style="font-weight: bold;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Αντισταθείτε&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">ατέλειωτες τις παρελάσεις&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.&nbsp;</div></span><div style="text-align: center;"><br /> </div><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">αρχηγό τους.&nbsp;</div></span><div style="text-align: center;"><br /> </div><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών και διαβατηρίων&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στα εργοστάσια πολεμικών υλών&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στα θούρια&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στους θεατές&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στον άνεμο&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">αντισταθείτε.&nbsp;</div></span><div style="text-align: center;"><br /> </div><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την&nbsp;</div></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: center;">Ελευθερία.</div></span></span></span></span><br /> <span style="background-color: white; color: cyan; text-align: left;"></span><br /> <div style="text-align: center;"><span style="background-color: white; text-align: left;"><span style="color: red; font-weight: bold;"><br /> </span></span></div><span style="background-color: white; color: red; text-align: left;"></span><br /> <div style="font-weight: bold; text-align: center;"><span style="background-color: white; color: lime; text-align: left;"><br /> </span></div><div style="text-align: center;"><div><div style="text-align: center;"><span style="color: orange;"><span style="font-weight: 800;">Mιχάληs Κατσαρόs</span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: orange;"><span style="font-weight: 800;">κατά Σαδδουκαίων/1953</span></span></div></div><div style="font-weight: bold;"></div><div style="background-color: #cbaa81; color: #444433; font-family: verdana; font-size: 12px; font-weight: normal; line-height: 18px; margin-bottom: 5px; margin-top: 5px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;"><span style="background-color: white; text-align: left;"><b style="background-color: white; text-align: left;"></b></span></div><div style="display: inline !important; text-align: center;"></div><span style="background-color: white; text-align: left;"><br /> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-6201670267233851731?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-41636925817833733312012-01-07T19:45:00.003+02:002012-01-07T19:54:29.073+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="280" src="http://www.youtube.com/embed/SfnqQmmttxE" width="320"></iframe><br /> <br /> <b>περισσότερα για το εργο του B.Viola</b><br /> <b><a href="http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=143034">εδω</a>&nbsp;&nbsp;και &nbsp;&nbsp;<a href="http://interartive.org/index.php/2008/10/bill-viola/">εδώ</a>!!</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-4163692581783373331?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-74717142046859724202012-01-03T10:37:00.002+02:002012-01-03T10:57:30.255+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hnd4m_EGXX4/TwK9woSaYTI/AAAAAAAAA-I/h93oWYGmzEM/s1600/art+ladies.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-hnd4m_EGXX4/TwK9woSaYTI/AAAAAAAAA-I/h93oWYGmzEM/s1600/art+ladies.jpeg" /></a></div><b><span style="color: lime;"><span style="font-size: xx-small;">φωτο Delilah Smith</span></span></b><br /> <b><span style="color: lime;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: lime;">εν πλοίο με ύφος</span></b><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Ωραίο και περίεργο-Κυρία- παιχνίδι</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">επαίξαμε οι δυό μας μ΄ευγένεια στο ξίφος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">-ποντάραμε σε όλα ,στα μάτια ,στο φρύδι,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">στο ύφος.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Και ωραία &nbsp;ένα πλοίο που ερχόταν-χαρά του!-</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">κοντά ΄πό λίγο αίμα μας,και γίνονταν όπως:</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">χρυσά είναι κι αξίζει να κλαίμε- κρυφά του -&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">ο κόπος.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Να κλαίμε;Α όχι (ντροπή!) Σε μιάν άκρηα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">-μετά απο διάφορες που παίρναμε πόζες</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">ν΄αφήνουμε (κυττάζοντας το πλοίο) δυό δάκρυα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">μιμόζες...</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Ω καράβι,καράβι! Και ύστερα (ώς όταν&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">εκάμναμε πώς θάταν το πράγμα γελοίο...)</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">σε φώς φεγγαρίσιο -γλαρό- που κουνιόταν&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">το πλοίο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Μα πάλι; ποιό πλοίο; (Ας αφήσωμε τα αστεία&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">- το ξέρεις) :του ονείρου η γαλέρα-γερμένη-</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">που νάτην με φώτα χρυσά στα ιστία&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">προσμένει</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">προσμένει;...Α- όχι.Θα ηταν γελοίο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">να πιάσουμε -πάλι;-Κυρία μου το ξίφος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">απλώς γιατί στάθηκε αυτό -εκεί- το πλοίο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">με ύφος...</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">γιάννη σκαρίμπα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">ΒοΪδάγγελοι</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">αθήνα/αίγαγρος/1968</span></b></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="135" src="http://www.youtube.com/embed/NPDhhJC7hAQ" width="220"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-7471714204685972420?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-77724526643886193512011-12-28T15:35:00.000+02:002011-12-28T15:35:41.026+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-sBtv3jDRG3I/TvsbAbnkXKI/AAAAAAAAA98/GGi4xhNvmPE/s1600/lovers.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-sBtv3jDRG3I/TvsbAbnkXKI/AAAAAAAAA98/GGi4xhNvmPE/s1600/lovers.jpeg" /></a></div><br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="30" src="http://www.youtube.com/embed/fZDMyMOlB1w" width="320"></iframe></div><br /> <div style="text-align: center;"><b><span style="color: red;">η πληρότητα της αγάπης</span></b><b><span style="color: red;"><br /> </span><span style="color: red;"> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red;">(whole love)</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">Πάντα η κάθε προαίρεση είναι η λάθος προαίρεση</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">οπως κάθε ψήφος πάει μαθηματικά στο βρόντο-</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">πώς μπορεί η αλήθεια να αιωρείται λοιπόν ανάμεσα σε&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">δύο επιλογές?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;"><br /> </span><span style="color: #f4cccc;"> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">Να μ΄ αγαπάς συνεπώς με περισσότερη ορμή,να μ΄ αγαπάς</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">απόλυτα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">Χωρίς να ζυγίζεις τίς καταστάσεις,έτσι να μ΄ αγαπάς</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">Ετσι ακριβώς όπως ορκίστηκα να σ΄αγαπώ κι εγώ.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;"><br /> </span><span style="color: #f4cccc;"> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">Χωρίς να δειλιάζεις,χωρίς να λές με το νού σου</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">Τι θ΄απογίνουμε αν στο τέλος φανούμε και οι δυό μας&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">κάτι λιγότερο απο βαστάζοι των βεβαιοτήτων μας .</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">Κανένας μας δεν γεννήθηκε τυχαία: γνωρίζαμε εκ των προτέρων</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;">τον ξεχωριστό θησαυρό που τώρα μέσα του μεγαλώνουμε.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #f4cccc;"><br /> </span><span style="color: #f4cccc;"> </span><span style="color: #f4cccc;"><br /> </span><span style="color: #f4cccc;"> </span><span style="color: #f4cccc;"><br /> </span> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red;">Robert von Ranke Graves(1895-1985)</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red;">μετ.Γιώργος Βέης</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red;">περιοδικό κουκούτσι,τεύχος 5.</span></b><br /> <b><span style="color: red;"><br /> </span> </b><br /> <b><br /> </b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-7772452664388619351?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-2282634189339185952011-12-24T18:38:00.001+02:002011-12-24T18:44:39.781+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="200" src="http://www.youtube.com/embed/VVwrbv6wtUY" width="220"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">Τών ωραίων&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">τα μέτωπα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">μισούν</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">τα μακιγιάζ.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">Ετσι λοιπόν</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">αλήθεια&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">ανθρώπου</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">πάνω απο το ποίημα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">δεν υπάρχει.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">---------------------</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">Παρ΄όλα τα make up</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">ακόμη και τώρα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">η ιστορία γράφεται</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">με τους κυνόδοντες</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">κι η ουτοπία&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;">με τα χείλη.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Δαυίδ Μπάκας</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: orange;">Νέα Εστία//τεύχος 1809</span></b><br /> <b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: #ffe599;"><span style="font-size: x-small;">Ο Δαυίδ Μπάκας γεννήθηκε το 1960 στον Ασπρόπυργο Αττικής.Απο τις εκδόσεις Τ.Πιτσιλός (1999) κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του" </span></span></b><b><span style="color: #ffe599;"><span style="font-size: x-small;">ο αλλοδαπός χρόνος της σιωπής ."</span></span></b><b><span style="color: #ffe599;"><span style="font-size: x-small;"><br /> </span></span></b><br /> <b><span style="color: #ffe599;"><span style="font-size: x-small;">βλ.ακόμη Νέα Εστίατ.χ 1780,Ιούλιος -Αύγουστος 2005,σελ.43-46</span></span><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-228263418933918595?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-80395406256638218272011-12-19T22:12:00.001+02:002011-12-19T22:32:17.668+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Ig3Efv4URGk/Tu-ajF1Oi7I/AAAAAAAAA9w/hbnnlqwx3ZA/s1600/1297811101_visionmagazineinterior.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="206" src="http://2.bp.blogspot.com/-Ig3Efv4URGk/Tu-ajF1Oi7I/AAAAAAAAA9w/hbnnlqwx3ZA/s320/1297811101_visionmagazineinterior.jpg" width="320" /></a></div><b><span class="Apple-style-span" style="color: #38761d;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: #38761d; font-size: xx-small;">η φωτο απο&nbsp;<a href="http://www.eastofborneo.org/articles/vision-magazine-idea-oriented-art-in-print-1975-1981">εδω</a></span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: #38761d;">αυτοσύλληψη</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">Εκείνη η τρύπα στον τοίχο-χρόνια τώρα,σκυμμένος στα βιβλία του</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">σήκωνε μια στιγμή τα μάτια,την κοιτούσε,αναρωτιόταν:τάχα&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">σημάδι θαμμένου θησαυρού απο τα χρόνια της Τουρκοκρατίας</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">ή μήπως</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">φωλιά φιδιού ή σκορπιου ;Κι ολο έλεγε &nbsp;να την διερευνήσει</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">ή να την κλείσει επιτέλους με γύψο,κι όλο ανέβαλλε.Μια μέρα,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">προχώρησε ,εχωσε το δαχτυλό του,στάθηκε.Ενα σφίξιμο.Δοκίμασε</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">να το αποσπάσει.Τίποτα.Σαν κάποιος να του το κρατούσε ,σαν κάτι</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">να τον τραβούσε πρός τα μέσα,να τον εντειχίσει.Μισόστρεψε</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">να ζητήσει απο κάπου βοήθεια.ο καθρέφτης απέναντι.η μορφή του</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">ωχρή,αλλοιωμένη,φοβισμένη--δεν του άρεσε διόλου.Ενα τσουλούφι</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">τούκρυβε το δεξί του μάτι-τον ασκήμιζε -μονόφθαλμος.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;">τότε&nbsp;εσπρωξε βιαστικά το τσουλούφι του,ακριβώς με το δάχτυλο εκείνο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #38761d;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #38761d;">Γ.Ρίτσος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #38761d;">Κιγκλίδωμα-1969</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #38761d;">εκδ.κεδρος</span></b></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="145" src="http://www.youtube.com/embed/7PBXlmPGvqk" width="360"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8039540625663821827?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-15621305523170341212011-12-17T20:19:00.000+02:002011-12-17T20:19:27.091+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="255" src="http://www.youtube.com/embed/2X4ghUUCw7s" width="380"></iframe></div><br /> <div style="text-align: center;"><span style="color: #e69138;">η" ξυπόλητη ντίβα" απο το πράσινο ακρωτήρι</span></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><br /> <span style="color: #fce5cd;">οταν η Σεζάρια Εβόρα τραγουδούσε στο Cafe Royal και τα άλλα μπαρ του λιμανιού για να κερδίσει το φαγητό της, η κακόφημη συνοικία Λόμπο του Μιντέλο συναγωνιζόταν το Αμστερνταμ στα κόκκινα φανάρια. Ναυτικοί απ' όλο τον κόσμο αποτελούσαν το καθημερινό κοινό της «Σίζε» όπως την αποκαλούν εδώ και από τότε ήξερε πως το τραγούδι της αρέσει σε όλες τις φυλές - κι ας μην είχε ποτέ περάσει τα σύνορα του Cabo Verde. Η Εβόρα είχε μεγαλώσει με τους ήχους αυτών των τραγουδιών: ο πατέρας της, μουσικός, έπαιζε βιολί και cavaquinho, ένα κιθαρόνι με τέσσερις χορδές, και ήταν στενός φίλος του B. Leza του πιο γνωστού ποιητή των mornas (ψευδώνυμο με λογοπαίγνιο: be-leza= ομορφιά). Το «Morna» είναι είδος παραδοσιακής μουσικής της χώρας, γνωστό και ως «blues του ωκεανού». Το όνομα ίσως προέρχεται από το αγγλικό μοιρολόι (mourn), πάντως το τραγούδι έχει στοιχεία από τα αργεντίνικα τάνγκο, τους θρήνους των σκλάβων της Ανγκόλα και τη βραζιλιάνικη modina. Παίζεται με πιάνο, cavaquinho και κιθάρα. «Είναι λυπητερό τραγούδι», λέει η ίδια «και όμως οι άνθρωποι στο Cabo Verde είναι χαρούμενοι».</span><br /> <br /> <span style="color: orange;">απο την καθημερινή</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-1562130552317034121?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-46699061136123617252011-12-11T00:40:00.000+02:002011-12-11T00:40:23.539+02:00<div style="text-align: justify;"><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-78rcIef_Ptw/TuPdA7QjxEI/AAAAAAAAA9o/lP_kcZn-Bmk/s1600/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF+%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2588%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-78rcIef_Ptw/TuPdA7QjxEI/AAAAAAAAA9o/lP_kcZn-Bmk/s1600/%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF+%25CE%25BB%25CE%25AE%25CF%2588%25CE%25B7%25CF%2582.jpg" /></a></div><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">τα ποιήματα στο δρόμο</span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;"><br /> </span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια ―όχι αυτά που κρέμονται στα δέντρα της γιορτής, στη θαλπωρή των δωματίων, αλλά εκείνα που τονίζουνε την ερημία των σφαχτών στις μωβ βιτρίνες των συνοικιακών κρεοπωλείων.<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Τα σακατεμένα και τα μοναχικά, μ’ αρέσουν: τα ποιήματα-κοπρίτες που περπατούν κουτσαίνοντας στις σκοτεινές άκρες των λεωφόρων: αυτά που τ’ αγνοούν οι κριτικοί κι οι εκπαιδευτικοί του Μωραΐτη· που τα χτυπούν συχνά οι μεθυσμένοι οδηγοί και τα αφήνουν αβοήθητα στο δρόμο. Και τα ποιήματα-παιδάκια, όμως αγαπώ· αυτά που ενώ δεν έχουν μάθει ακόμη την αλφάβητο, μπορούν εντούτοις, με δυο λέξεις τους, να σου κολλήσουν την ψυχή στον τοίχο.<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Μ’ αρέσουν, πάλι, τα απελπισμένα κι όμως χαμογελαστά: τα ποιήματα-συνένοχοι· εκείνα που σου κλείνουνε με νόημα το μάτι. Που δεν σου πιάνουν την κουβέντα, δεν σ’ απασχολούν μα συνεχίζουνε το δρόμο τους αδιάφορα: τα ποιήματα-«δεν πρόκειται να σου ζητήσω τίποτε»· αυτά που χαιρετούν μόνο και φεύγουν, όπως μ’ αρέσουνε και τ’ άλλα, τα χαρούμενα, που προτιμούνε τα παιχνίδια απ’ το μάθημα καθώς και τα ποιήματα-παππούδες, γιατί ενώ γνωρίζουνε καλά το μάταιο της ζωής εντούτοις θέλουν να το ζήσουν.<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Δεν αγαπώ καθόλου τα ποιήματα-γεροντοκόρες που συγυρίζουν, όλη μέρα, τα δωμάτια με τις λέξεις, ούτε και τα ποιήματα-ταγιέρ, τα καθωσπρέπει. Δεν αντέχω και τα ψωνάκια: τα ποιήματα με τα πολλά αποσιωπητικά ούτε και τ’ άλλα που θεωρούν τη φύση μάνα τους κι όλο τη νοσταλγούν χωμένα πίσω απ’ τα γραφεία.<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Σιχαίνομαι αυτά που ονομάζονται συμβολικά, τα ποιήματα με μήνυμα, τα λεξιλάγνα και τ’ αφασικά· τα ποιήματα-κυρίες με αλτσχάιμερ. Ούτε και τις συνθέσεις τις μεγάλες αγαπώ: τα ποιήματα-Μπεν Χουρ, αυτούς τους λεκτικούς χειμάρρους που ’ναι γραμμένοι κυρίως για τους κριτικούς κι ας παριστάνουν τους ινστρούχτορες που ενδιαφέρονται για το καλό του κόσμου.<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Από την άλλη δεν μπορώ και τα διστακτικά: τα ποιήματα-σαντάλια με καλτσάκι ούτε και τα ποιήματα-στρατιωτικό αμπέχωνο και δήθεν Τσε Γκεβάρα, μεσημέρι στη «Λυκόβρυση».<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Δεν μου αρέσουν τα σοφά που ’ναι γραμμένα από νέους ούτε και τα νεανικά που τα ’χουν γράψει γέροι. Μου γυρίζουν τ’ άντερα τα δήθεν οικολογικά, τα ερωτικά-«καϊμάκι με πολύ σιρόπι» καθώς κι εκείνα που εκλιπαρούν τη γνώμη του αναγνώστη.<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Ούτε και τα δικά μου αγαπώ. Μ’ αρέσουν μόνο εκείνα που μου αντιστάθηκαν: αυτά που δεν κατάφερα ποτέ να γράψω. Γι’ αυτό και τα ποιήματα που ζούνε έξω απ’ τα βιβλία αγαπώ: εκείνα που ποτέ δε νοιάστηκαν αν μου αρέσουν. Αυτά που περπατούν αδιάφορα, έξω στο δρόμο, με τα χέρια στις τσέπες και μ’ έχουνε, έτσι κι αλλιώς, χεσμένο. <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;"><br /> </span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Νίκος Χουλιαράς</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Τα ποιήματα στο δρόμο,</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Η Λέξη 147, Σεπτέμβρης-Οκτώβρης 1998</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /> </div><div class="MsoNormal"><br /> </div><div class="MsoNormal"><br /> </div></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="135" src="http://www.youtube.com/embed/Hz2rADrPUrc" width="280"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-4669906113612361725?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-44920538369835990312011-12-09T22:07:00.001+02:002011-12-12T16:56:08.112+02:00<h2 style="font-family: 'palatino linotype', athena, tahoma; font-size: 10pt; margin-bottom: 6px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime;"><br /> </span></h2><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-XGZBGl0SGFI/TuJqT-uvbhI/AAAAAAAAA9g/4AYJLdwy0rc/s1600/image-of-fliying-birds-graphic-line-204.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-XGZBGl0SGFI/TuJqT-uvbhI/AAAAAAAAA9g/4AYJLdwy0rc/s1600/image-of-fliying-birds-graphic-line-204.jpg" /></a></div><h2 style="font-family: 'palatino linotype', athena, tahoma; font-size: 10pt; margin-bottom: 6px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime;"><br /> </span></h2><h2 style="font-family: 'palatino linotype', athena, tahoma; font-size: 10pt; margin-bottom: 6px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime;">Σμήνος</span></h2><div style="background-color: lightyellow; font-family: 'palatino linotype', athena, tahoma; font-size: 13px; text-align: left;"></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Τὸ ἀγαπημένο του παιχνίδι ἦταν νὰ κόβει ἀπ᾿ τὶς σελίδες&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">τῶν ἐφημερίδων σχέδια πουλιῶν. Μικρὰ καὶ μεγαλύτερα,&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ἄλλα μὲ τὰ φτερὰ ἀνοιχτά, ἄλλα στὸ κλαδί.&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Ὕστερα, τὰ τοποθετοῦσε σ᾿ ἕνα λευκὸ κιβώτιο, κάτω&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ἀπ᾿ τὸ κρεβάτι. Τὶς νύχτες, ὅταν τὰ πράγματα ἐγκατέλειπαν&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">τὸ σχῆμα τους, ἄνοιγε μ᾿ εὐλαβικὲς κινήσεις τὸ κουτί,&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">στὸ φῶς τοῦ δωματίου. Τότε, καταλάβαινε τὸ στῆθος του&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ν᾿ ἀνοίγει σὰν κλουβί, κι ἀπὸ μέσα νὰ φτερουγίζουν σμήνη&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">πουλιῶν, μὲ μία σπαρταριστὴ χαρά, μὲ μία χαρούμενη&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ὀργή, ἀπ᾿ τὸ παράθυρο νὰ φεύγουν στὸ σκοτάδι.</span></b></div><br /> <div style="background-color: lightyellow; font-family: 'palatino linotype', athena, tahoma; font-size: 13px; text-align: left;"></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Σμῆνος πουλιά, κατάστικτα ἀπὸ γράμματα&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">νὰ χάνονται στὸν κόσμο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Δημήτρης Κοσμόπουλος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Λατομείο,2002</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">εκδ.Κεδρος</span></b></div><br /> <div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-4492053836983599031?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-28591481818235218562011-11-30T20:50:00.000+02:002011-11-30T20:50:29.733+02:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="215" src="http://www.youtube.com/embed/AWJqRbN3dw4" width="360"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-2859148181823521856?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-57609060567645324432011-11-25T22:44:00.000+02:002011-11-25T22:44:14.978+02:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-b39D-m231dQ/Ts_7J2L26gI/AAAAAAAAA9Y/N6f7Y-JzKTs/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-b39D-m231dQ/Ts_7J2L26gI/AAAAAAAAA9Y/N6f7Y-JzKTs/s1600/images.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">το υπόγειο</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">Aν άρχιζε ο Θεός μια μέρα να μετράει όσα έφτιαξε,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">άστρα, πουλιά, σπόρους, βροχές, μητέρες, λόφους,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">θα τέλειωνε ίσως κάποτε. Eγώ κάθομαι εδώ, ολομόναχος,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; μέσα σε τούτο το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">και μετράω τα σφάλματα που έκανα, τις μάχες που έδωσα,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; τις δίψες, τις παραχωρήσεις,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">μετράω τις κακίες μου, κάποτε θαυμαστές, τις καλωσύνες μου<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">συχνά επηρμένες, μετράω, μετράω, δίχως ποτέ μου <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; να τελειώνω ― α, εσείς,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">εσείς ταπεινώσεις, αλτήρες της ψυχής μου,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">βαθύ, θρεπτικό ψωμί, αιώνιε πόνε μου,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">όλη η δροσιά του μέλλοντος τραγουδάει μες στις κλειδώσεις μου<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">την ίδια ώρα που μου στρίβει το λαρύγγι η πείνα χιλιάδων<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; φτωχών προγόνων,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">κι ω ήττες, συντρόφισσές μου, που μέσα σε μια στιγμή<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">με λυτρώσατε απ' τους αιώνιους φόβους της ήττας.<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">Eίμαι κι εγώ ένας Θεός μες στο δικό του σύμπαν, σε τούτο<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">ένα σύμπαν ανεξιχνίαστο κι ανεξάντλητο κι απρόβλεπτο,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">ένας Θεός καθόλου αθάνατος,<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">γι' αυτό και τρέμοντας από έρωτα για κάθε συγκλονιστική<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f9cb9c;">κι ανεπανάληπτη στιγμή του.<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Τάσος Λειβαδίτης</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">(από την Ποίηση. Tόμος Πρώτος 1950-1966,</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">&nbsp;Kέδρος 1985) <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /> </div></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="38" src="http://www.youtube.com/embed/YkpaJ6FAfZI" width="320"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-5760906056764532443?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-52927215690420996762011-11-22T16:57:00.004+02:002011-11-22T22:06:13.932+02:00<h2 style="font-family: 'palatino linotype', athena, tahoma; font-size: 10pt; margin-bottom: 6px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: red;"><br /> </span></h2><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-40k1UmopWJA/Tsu3zzIQcKI/AAAAAAAAA9A/dQKyn_WIO0g/s1600/images+2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-40k1UmopWJA/Tsu3zzIQcKI/AAAAAAAAA9A/dQKyn_WIO0g/s1600/images+2.jpg" /></a></div><h2 style="font-family: 'palatino linotype', athena, tahoma; margin-bottom: 6px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: red; font-size: xx-small;">φωτο εργο του &nbsp;ENKI BILAL </span></h2><h2 style="margin-bottom: 6px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: red; font-family: inherit; font-size: small;">1. OUVERTURE</span></h2><div style="text-align: center;"><table border="0" cellpadding="8" cellspacing="1" id="table1" style="margin-bottom: 3px; text-align: center;"><tbody> <tr><td><i><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: red; font-family: inherit;">Ἀδελφιδός μου παρῆλθε·<br /> ψυχή μου ἐξῆλθεν ἐν λόγῳ αὐτοῦ.</span></b></i></td></tr> </tbody></table></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime; font-family: inherit;">ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ τὸν ἔρωτα μόνο στὴν ἀπόσταση τῆς ἀποτυχίας. Πρὶν τὴν ἀποτυχία δὲν ὑπάρχει γνώση· ἡ γνώση ἔρχεται πάντα μετὰ τὴ βρώση τοῦ καρποῦ. Σὲ κάθε ἔρωτα ξαναζεῖ ἡ ἐμπειρία τῆς γεύσης τοῦ παραδείσου καὶ τῆς ἀπώλειας τοῦ παραδείσου. Σπουδάζουμε τὸν ἔρωτα μόνον ἐξόριστοι ἀπὸ τὴν πληρότητα τῆς ζωῆς ποὺ αὐτὸς χαρίζει.</span></b></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime; font-family: inherit;">Στὴν ἐμπειρία τοῦ ἔρωτα εἴμαστε ὅλοι πρωτόπλαστοι. Ἡ πείρα τῶν ἄλλων δὲν μᾶς μαθαίνει τίποτα γιὰ τὸν ἔρωτα. Εἶναι γιὰ τὸν καθένα μας τὸ ἀρχέγονο καὶ μέγιστο μάθημα τῆς ζωῆς, ἡ ἀρχέγονη καὶ μέγιστη ἐξαπάτηση. Μέγιστο μάθημα, γιατὶ σπουδάζουμε στὸν ἔρωτα τὸν τρόπο τῆς ζωῆς. Καὶ μέγιστη ἐξαπάτηση, ἀφοῦ αὐτὸς ὁ τρόπος ἀποδείχνεται ἀνέφικτος γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση μας.</span></b></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime; font-family: inherit;">Ἡ ἀνθρώπινη φύση μας (αὐτὸ τὸ ἀκαθόριστο κράμα τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ κορμιοῦ μας) «ξέρει», μὲ φοβερὴ ὀξυδέρκεια πέρα ἀπὸ νοήματα, πὼς ἡ πληρότητα τῆς ζωῆς κερδίζεται μόνο στὴν ἀμοιβαιότητα τῆς&nbsp;<i>σχέσης</i>. Στὴν ἀμοιβαία ὁλοκληρωτικὴ αὐτοπροσφορά. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἐπενδύει ἡ φύση μας, στὸν ἔρωτα ὅλη τὴ ἀπύθμενη δίψα της γιὰ ζωή. Δίψα τοῦ κορμιοῦ καὶ τῆς ψυχῆς μας.</span></b></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime; font-family: inherit;">Διψᾶμε τὴ ζωή, καὶ τὸ ἐνδεχόμενο τῆς ζωῆς περνάει μόνο μέσα ἀπὸ τὴ σχέση μὲ τὸν Ἄλλον. Στὸ πρόσωπο τοῦ Ἄλλου ἀναζητᾶμε τὴ δυνατότητα τῆς ζωῆς - τὴν ἀμοιβαιότητα στὴ σχέση. Ὁ Ἄλλος γίνεται τὸ «σημαῖνον» τῆς ζωῆς, ἡ αἰσθητὴ ἀνταπόκριση στὴν πιὸ βαθειὰ καὶ κυρίαρχη τῆς φύσης μας ἐπιθυμία. Ἴσως αὐτὸ ποὺ ἐρωτευόμαστε νὰ μὴν εἶναι τὸ πρόσωπο τοῦ Ἄλλου, ἀλλὰ ἡ δίψα μας ἔνσαρκη στὸ πρόσωπό του. Ὁ Ἄλλος νὰ εἶναι πρόσχημα κι ἡ αὐτοπροσφορά μας αὐταπάτη. Ὅμως κι αὐτὸ θὰ διαφανεῖ μόνο στὴν ἀπόσταση τῆς ἀποτυχίας.</span></b></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime; font-family: inherit;">Μετὰ τὴν ἀποτυχία ξέρουμε ὅτι ὁ ἔρωτας εἶναι ὁ&nbsp;<i>τρόπος</i>&nbsp;τῆς ζωῆς, ἀλλὰ&nbsp;<i>τρόπος</i>&nbsp;ἀνέφικτος γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση μας. Ἡ φύση μας διψάει ἀπεγνωσμένα τὴ σχέση, δίχως νὰ ξέρει νὰ ὑπάρχει μὲ τὸν&nbsp;<i>τρόπο</i>&nbsp;τῆς σχέσης. Δὲν ξέρει νὰ μοιράζεται, νὰ κοινωνεῖ, ξέρει μόνο νὰ ἰδιοποιεῖται τὴ ζωή, νὰ τὴν κατέχει καὶ νὰ τὴν νέμεται. Ἂν ἡ γεύση τῆς πληρότητας εἶναι κοινωνία τῆς ζωῆς μὲ τὸν Ἄλλον, ἡ ὁρμὴ τῆς φύσης μας ἀλλοτριώνει τὴν κοινωνία σὲ ἀπαίτηση ἰδιοκτησίας καὶ κατοχῆς τοῦ Ἄλλου. Ἡ ἀπώλεια τοῦ παραδείσου δὲν εἶναι ποτὲ ποινή, εἶναι μόνο αὐτοεξορία.</span></b></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime; font-family: inherit;">Τὸν&nbsp;<i>τρόπο</i>&nbsp;τῆς ζωῆς τὸν σπουδάζουμε πάντοτε σὰν χαμένο παράδεισο. Τὸν ψηλαφοῦμε στὴ στέρηση, στὸ ἐκμαγεῖο τῆς ἀπουσίας του. Ἔγγλυφο ἴχνος τοῦ τρόπου τῆς ζωῆς εἶναι ἡ πίκρα τῆς μοναξιᾶς στὴν ψυχή μας, ἡ ἀνέραστη μοναχικότητα. Γεύση θανάτου. Μὲ αὐτὴ τὴ γεύση μετρᾶς τὴ ζωή. Πρέπει νὰ σὲ ναυτολογήσει ὁ θάνατος γιὰ νὰ περιπλεύσεις τὴ ζωή, νὰ καταλάβεις ὅτι πρόκειται γιὰ τὴν πληρότητα τῆς σχέσης. Τότε ξεδιακρίνεις τὶς ἀκτὲς τοῦ νοήματος: Ζωὴ σημαίνει νὰ παραιτεῖσαι ἀπὸ τὴν ἀπαίτηση τῆς ζωῆς γιὰ χάρη τῆς ζωῆς τοῦ Ἄλλου. Νὰ ζεῖς, στὸ μέτρο ποὺ δίνεσαι γιὰ νὰ δεχθεῖς τὴν αὐτοπροσφορὰ τοῦ Ἄλλου. Ὄχι νὰ ὑπάρχεις, καὶ ἐπιπλέον νὰ ἀγαπᾶς. Ἀλλὰ νὰ ὑπάρχεις μόνο ἐπειδὴ ἀγαπᾶς, καὶ στὸ μέτρο ποὺ ἀγαπᾶς.</span></b></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="background-color: black; color: lime; font-family: inherit;">Διψᾶμε τὴ ζωὴ καὶ δὲν τὴν διψᾶμε μὲ σκέψεις ἢ νοήματα. Οὔτε καὶ μὲ τὴ θέλησή μας. Τὴν διψᾶμε μὲ τὸ κορμὶ καὶ τὴν ψυχή μας. Ἡ ὁρμὴ τῆς ζωῆς, σπαρμένη μέσα στὴ φύση μας, ἀρδεύει κάθε ἐλάχιστη πτυχὴ τῆς ὕπαρξής μας. Καὶ εἶναι ὁρμὴ ἀδυσώπητη γιὰ σχέση, γιὰ συν-ουσία: Νὰ γίνουμε ἕνα μὲ τὴν ἀντι-κείμενη οὐσία τοῦ κόσμου, ἕνα μὲ τὸ κάλλος τῆς γῆς, τὴν ἀπεραντοσύνη τῆς θάλασσας, τὴ νοστιμιὰ τῶν καρπῶν, τὴν εὐωδιὰ τῶν ἀνθῶν. Ἕνα κορμὶ μὲ τὸν Ἄλλον. Ὁ Ἄλλος εἶναι ἡ μόνη δυνατότητα νὰ ἔχει ἀμοιβαιότητα ἡ σχέση μας μὲ τὸν κόσμο. Εἶναι τὸ πρόσωπο τοῦ κόσμου, ὁ λόγος κάθε ἀντι-κείμενης οὐσίας. Λόγος ποὺ ἀπευθύνεται σὲ μένα καὶ μὲ καλεῖ στὴν καθολικὴ συν-ουσία. Μοῦ ὑπόσχεται τὸν κόσμο τῆς ζωῆς, τὸ ἔκπαγλο κόσμημα τῆς ὁλότητας. Στὴ μία σχέση.</span></b></div><div style="text-align: left;"><b style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: yellow; font-family: inherit;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-family: inherit;">Χρήστου Γιανναρά</span></b></div><div style="text-align: center;"><b style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-family: inherit;">Σχόλιο στο ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ</span></b></div><div style="text-align: center;"><b style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-family: inherit;">εκδ.Δόμος</span></b></div><div style="text-align: left;"><b style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-family: inherit;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b style="background-color: black;"><span class="Apple-style-span" style="color: red; font-family: inherit;">ολόκληρο το Σχόλιο&nbsp;<a href="http://users.uoa.gr/~nektar/history/tributes/xrhstos_giannaras/comment_on_song_of_songs.htm">εδώ</a></span></b></div><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="40" src="http://www.youtube.com/embed/zpamxmzgw1w" width="320"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-5292721569042099676?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-49680856630025507292011-11-16T22:40:00.000+02:002011-11-16T22:40:24.591+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-goJ_nFsJvpo/TsQfLYWnDoI/AAAAAAAAA84/bsn8Ql12NW4/s1600/Children-of-the-Night2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-goJ_nFsJvpo/TsQfLYWnDoI/AAAAAAAAA84/bsn8Ql12NW4/s1600/Children-of-the-Night2.jpg" /></a></div><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: #6aa84f;">Reuben Bright</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Επειδή ηταν σφάχτης και μ΄αυτό</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">κέρδιζε τίμια το ψωμί του(και καλά έκαμνε),</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">δεν θάθελα &nbsp;να σκεφτείτε πώς ο Reuben Bright</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ήτανε κτήνος πιο μεγάλο απο ό,,τι εσείς ή εγώ</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">γιατί,όταν του΄ παν πως η γυναίκα του θα πεθάνει,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">κάρφωσε πάνω τους τα μάτια ,και κλονίστηκε απο πόνο&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και τρόμο,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">κι έκλαψε σαν ενα μεγάλο μωρό στη μέση εκείνης της&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">νύχτας</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">κι έκανε &nbsp;να κλαίνε οι γυναίκες που τον έβλεπαν να κλαίει.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Κι αφού εκείνη πέθανε,κι αυτός είχε πληρώσει</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">τους ψάλτες και τον νεκροθάφτη και τα υπόλοιπα,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">μάζεψε πράγματα ενα σωρό,που εκείνη είχε κάνει,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">με θρήνο πολύ, σε ένα παλιό σεντούκι</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">εκεινής,κι έβαλε μερικά ψιλοκομμένα κέδρινα κλαδιά&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">μέσα ,μαζί τους,και κατεδάφισε &nbsp;το σφαγείο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #6aa84f;">Edward Arlington Robinson</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #6aa84f;">The Children of the Night</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-4968085663002550729?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-77687041280772430862011-11-12T15:09:00.001+02:002011-11-17T17:12:21.585+02:00<div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Τ΄αγρίμια</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Υπάρχει πάντα ενα βαθύ νερό μές στη σιωπή σου κι</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">έρχονται κρυφά τ΄αγρίμια για να ξεδιψάσουνε και να&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">πλυθούνε.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Υπάρχει απόψε μια χαραματιά.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Κι αν τύχει και γυρίσεις &nbsp;άξαφνα,πέφτει μακρυά μιά</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">ντουφεκιά και σου φωτίζει όλο το πρόσωπο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Ακούγεται η φωνή του κυνηγού.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Τ΄αγρίμια από τη νύχτα φεύγουν.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Τάκης Σινόπουλος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Πέτρες</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">συλλογή ΙΙ</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">εκδ.Ερμής</span></b></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-7768704128077243086?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-73579456508273580642011-11-10T23:16:00.005+02:002011-11-10T23:36:56.855+02:00<div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Xhc3v804HDI/TrxDqyISC1I/AAAAAAAAA8w/gZeS5kms5sY/s1600/images1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-Xhc3v804HDI/TrxDqyISC1I/AAAAAAAAA8w/gZeS5kms5sY/s1600/images1.jpg" /></a></div><b style="color: magenta; font-size: 19px; line-height: 21px;">αστεροειδής</b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;"><b>τη νύχτα </b><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">αδειάζει το δωμάτιο<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">χαράζει κύκλο από σιωπή<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">και σέρνει την καρέκλα του<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">στο κέντρο<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">απο τη τσέπη βγάζει <o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">ενα αόρατο&nbsp; κάτοπτρο και του μιλά<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">κι είναι φορές που&nbsp; σπάζει αυτό<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">σκοτεινή άμμος τινάζονται οι λέξεις<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">και πέφτουν<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">και πέφτει<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;"><br /> </span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">η νύχτα&nbsp; παίζει το παιχνίδι της άμμου<o:p></o:p></span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">εφη καλογεροπούλου</span></b></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">περιοδικό </span><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">τεφλόν</span><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;"> τεύχος 5</span></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;"><b><br /> </b></span></div></div><div class="MsoNormal"><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="30" src="http://www.youtube.com/embed/wyKSyBEJBYc" width="300"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-7357945650827358064?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-42631240010821336102011-11-06T21:07:00.001+02:002011-11-06T21:17:23.962+02:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-KZGXROjyIGQ/TrbdPhKxt4I/AAAAAAAAA8o/jauieNmGFOo/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-KZGXROjyIGQ/TrbdPhKxt4I/AAAAAAAAA8o/jauieNmGFOo/s1600/1.jpg" /></a></div><b><br /> </b><br /> <b><br /> </b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">η κόκκινη κλωστή</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">Περίφημο το ιερό του Ποσειδώνα που ίδρυσαν στη Μαντινεία</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">ο Αγαμήδης και ο Τροφώνιος-καθόλου διάδρομοι και θύρες,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">μόνο μιά μάλλινη κλωστή ερυθρόχρωμη σφαλούσε τις εισόδους</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">που οδηγούσαν μεσ στο άδυτο.Κανείς δεν επιτρέπονταν να εισδύσει</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">εκεί που αστείρευτη πηγή αλμυρού νερού κυλούσε.Ο Αίπυτος,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">ο ισχυρογνώμων βασιλιάς,έκοψε την κλωστή και μπήκε.Ωστόσο&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">την πλήρωσε ακριβά-βγήκε τυφλός και πέθανε σε λίγο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">Και τώρα εμείς πολύ καλά καταλαβαίνουμε τη σημασία</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">κείνης της κόκκινης κλωστής,γιατί,παρ ΄όλους</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">τους εύκολους συσχετισμούς με τις κλωστές εκείνες</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">της Μοίρας ή της Αριάδνης ή τις άλλες τις δικές μας</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">των λαικών &nbsp;παραμυθιών,ή την κλωστή στο έμπα του Μάρτη</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">που φτιάχνουν δαχτυλίδια,πάντοτε ανεξήγητη μας μένει.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">Και πάντα απ΄το θεό μας μιά κλωστή μονάχα μας χωρίζει</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #f4cccc;">που τύφλωση και θάνατο σημαίνει άν θα την κόψεις.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">Γ.Ρίτσος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">επαναλήψεις</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">εκδ.κέδρος</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-4263124001082133610?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-60598784248391163872011-10-25T23:29:00.000+03:002011-10-25T23:29:25.294+03:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-l-ogNGLNeJ0/TqcZ4L_d1ZI/AAAAAAAAA8I/zg3ZnUC5U3k/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-l-ogNGLNeJ0/TqcZ4L_d1ZI/AAAAAAAAA8I/zg3ZnUC5U3k/s1600/images.jpg" /></a></div><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">υποθήκη</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">Είπε: Πιστεύω στην ποίηση,στον έρωτα,στον θάνατο,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">γι΄αυτό ακριβώς πιστεύω στην αθανασία.Γράφω ένα στίχο,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">γράφω τον κόσμο' υπάρχω' υπάρχει ο κόσμος.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">Από την άκρη του μικρού &nbsp;δαχτύλου μου ρέει ένα ποτάμι.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">Ο ουρανός είναι εφτά φορές γαλάζιος.Τούτη η καθαρότητα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">είναι και πάλι η πρώτη αλήθεια,η τελευταία μου θέληση.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Γιάννης Ρίτσος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">πέτρες,επαναλήψεις,κιγκλίδωμα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">εκδ.κέδρος</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span></b></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="35" src="http://www.youtube.com/embed/3Ko852-LS9Y" width="220"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-6059878424839116387?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-86079336940707111442011-10-18T17:44:00.003+03:002011-10-18T17:49:18.078+03:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7cztk6Y9Fus/Tp2R4oNR_SI/AAAAAAAAA8A/7lGbW0IckQA/s1600/Demonstration1st+page+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-7cztk6Y9Fus/Tp2R4oNR_SI/AAAAAAAAA8A/7lGbW0IckQA/s1600/Demonstration1st+page+%25281%2529.jpg" /></a></div><b><span class="Apple-style-span" style="color: red;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: red;">νυχτερινός μονόλογος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Γι΄αυτό λοιπόν ξαφνικά οι πορείες</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">κι η βουή των λαων που σηκώνονται.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Ισως είναι το ακοίμητο μάτι της μνήμης.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Ισως είναι το αυτί στίς πέτρες που ακούει.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Οταν άξαφνα αδειάζουν ώς τα πέρατα οι δρόμοι.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Οταν η φωνή στον Αισχύλο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Και φυσάει ο αέρας -σκοτεινές ιστορίες.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Τόσα χρόνια τι γαυγίζει το ορφανό σκυλί</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">στη διχάλα του δρόμου;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Τα σημάδια στο κορμί κι η παράλογη σκέψη</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">την ακούς στο μυαλό.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Φαγωμένες οι λέξεις ένα σύνθημα ένα.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Πόσα παίρνει το μήνα ο χαφιές;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Πόσα παίρνεις εσύ;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Τόνα χέρι στην Αλβανία.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Τόνα πόδι στην κατοχή.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Και τα λόγια που ξέρουν &nbsp;μονάχα το ψέμα.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Το μυαλό μπουκωμένο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Το ψωμί το πικρό και πιο πέρα η τανάλια η Ευρώπη-</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">σκοτεινές ιστορίες.</span></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;"><br /> </span></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Μη μου πείς γιατί μας εκάρφωσες τότε.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Είχε γίνει το μούτρο σου ο παλιός</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">ο ξεφτισμένος τοίχος που κατουράνε οι συνταξιούχοι</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">σκουπίδια και πέτρες</span></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;"><b>Οι δικαστές ανεβαίνουν τη</b> σκάλα</span></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">και το ξέρεις όπως το ξέρω</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">το σκυλί που αλυχτάει στον έρημο τόπο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">ό,τι κι αν πείς δεν είναι απόκριση</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">τόνα σχέδιο ξεσηκώνει το άλλο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">ό ένας τύρανος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">ετοιμάζει τον άλλο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">σου πετάνε ένα κόκαλο- σκοτεινές ιστορίες.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Ποιός είσαι εσύ που περπατάς το δισάκι στον ώμο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">παραμιλώντας;Χρόνο το χρόνο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">σου σακατέψανε τη γενιά</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">προσκυνημένοι εμπόροι χωροφύλακες.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Το μούτρο σου μια ζαρωμένη εφημερίδα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Κι εκείνο το νησί που αγάπησες</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">όλο το Αιγαίο μια σκάφη με σκατά.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">Ο,τι κι άν πείς δεν είναι απόκριση</span></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">κι<b> απ΄τον Αισχύλο ώς τον Σεφέρη να φυσάει ο αέρας</b></span></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #d9ead3;">η λευτεριά πού πάλεψες- σκοτεινές ιστορίες.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Τάκης Σινόπουλος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">Συλλογή II ,1965-1980</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">εκδ.Ερμής</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8607933694070711144?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-91788323679934321412011-10-14T21:57:00.002+03:002011-10-14T22:06:39.984+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1rSOM1a_7rM/TpiIM0NmRiI/AAAAAAAAA7o/j9mplywrx90/s1600/111.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="234" oda="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-1rSOM1a_7rM/TpiIM0NmRiI/AAAAAAAAA7o/j9mplywrx90/s320/111.jpg" width="320" /></a></div>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /> <div style="text-align: center;"><b>&nbsp;<span class="Apple-style-span" style="color: red;">σπίτι του όποιος μένει όταν αρχίζει ο αγώνας</span></b></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>Σπίτι του όποιος μένει, όταν αρχίζει ο αγώνας</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>κι αφήνει άλλους για την υπόθεσή του να παλέψουν,</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>πρέπει να ξέρει (για νά ’ναι προετοιμασμένος) ότι</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>όποιος δεν επήρε μέρος στον αγώνα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>την ήττα αναγκαστικά θα μοιραστεί στο τέλος.</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>Και κάτι άλλο: ουδέποτε εν τέλει</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>αποφεύγει τον αγώνα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>όποιος θέλει τον αγώνα ν’ αποφύγει –</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>καθώς</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>για του εχθρού του την υπόθεση θά ’χει παλέψει</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b>όποιος για τη δική του δεν επάλεψε υπόθεση.</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: lime;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><b>BERTOLT BRECHT</b></span></div><b><br /> </b><br /> <b><br /> </b><br /> <div style="text-align: center;"><span style="color: yellow;"><b><span style="color: orange;">&nbsp;Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής</span>.</b></span><br /> <span style="color: yellow;"><b>απο &nbsp;<a href="http://alonakitispoiisis.blogspot.com/">εδώ</a></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-9178832367993432141?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-55420899180221738122011-10-06T18:01:00.002+03:002011-10-10T00:36:25.224+03:00<span class="Apple-style-span" style="background-color: #720951; color: #a19090; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px;"></span><br /> <div align="center" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; line-height: 23px; margin-bottom: 23px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Lucida Grande', Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 16px;"></span></b><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/-DMK8SYavuvk/To3Cs3ho5vI/AAAAAAAAA7E/tQigveYxQNY/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-DMK8SYavuvk/To3Cs3ho5vI/AAAAAAAAA7E/tQigveYxQNY/s1600/images.jpg" /></a></b></div><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Εσπρέσο</span></b><br /> <div style="color: yellow;"><b>Ο μαύρος καφές στο πεζοδρόμιο<br /> με καρέκλες και τραπέζια φανταχτερά σαν έντομα.</b></div><div style="color: yellow;"><b>Πολύτιμες, αιχμαλωτισμένες σταγόνες<br /> γεμάτες με την ίδια δύναμη που έχει το Ναι και το Όχι.</b></div><div style="color: yellow;"><b>Βγαίνει από σκοτεινά καφέ<br /> κι ατενίζει τον ήλιο ασκαρδαμυκτί.</b></div><div style="color: yellow;"><b>Στο φως της μέρας μια τελεία ευεργετικού μαύρου<br /> που χύνεται γρήγορα μέσα στον χλομό πελάτη.</b></div><div style="color: yellow;"><b>Μοιάζει τις σταγόνες της μαύρης βαθύνοιας<br /> που μερικές φορές κλείνονται στην ψυχή</b></div><div style="color: yellow;"><b>και μας δίνουν ένα ευεργετικό σκούντημα: Πήγαινε!<br /> Παρότρυνση ν’ ανοίξουμε τα μάτια.</b></div><div style="color: yellow;"><b><br /> </b></div><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Tomas Transtromer</span><span class="Apple-style-span" style="color: red;">(νόμπελ λογοτεχνίας 2011)</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">τα ποιήματα&nbsp;</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">μετ.Βασίλης Παπαγεωργίου</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">εκδόσεις Printa 2004</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">περισσότερα&nbsp;<a href="http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22808&amp;subid=2&amp;pubid=63429169">εδώ</a></span></b><br /> <div style="color: yellow;"><b><br /> </b></div><div style="color: yellow;"><b><br /> </b></div><b> </b></div><div align="center" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; line-height: 23px; margin-bottom: 23px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><span class="Apple-style-span" style="color: #f1c232;"><br /> </span></div><div align="center" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #a19090; font-size: 13px; line-height: 23px; margin-bottom: 23px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><a href="http://beatrikn.files.wordpress.com/2010/04/blu5b35d28fda479.gif" rel="WLPP" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #d2a50f; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-decoration: underline; vertical-align: baseline;"></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-5542089918022173812?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-57205719992813016622011-10-02T23:17:00.000+03:002011-10-02T23:17:53.560+03:00<span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: 'Arial Greek', GrHelvetica, Helvetica, Tahoma, Arial; font-size: 12px;"></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-rlbMt5iGbtY/TojCM-Ls_CI/AAAAAAAAA7A/tpiQR1QywiE/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-rlbMt5iGbtY/TojCM-Ls_CI/AAAAAAAAA7A/tpiQR1QywiE/s1600/images.jpg" /></a></div><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αινστάιν αντεπιτίθεται!!!</span></b></div><br /> <br /> Δεν είναι δύσκολο να πειστεί κανείς για την ύπαρξη βαρύτητας: αρκεί να πηδήσει από την ταράτσα του και να δει τι θα συμβεί! Είναι όμως πολύ δυσκολότερο να ελέγξει κανείς τη θεωρία βαρύτητας του Αϊνστάιν, δηλαδή της θεωρία γενικής σχετικότητας, σύμφωνα με την οποία η βαρύτητα ενός αντικειμένου (π.χ. ενός πλανήτη) καμπυλώνει τον χωρόχρονο γύρω του.<br /> Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι η θεωρία ισχύει στο επίπεδο του ηλιακού μας συστήματος, αλλά υπήρχαν κάποιες αμφιβολίες ότι ισχύει και σε συμπαντική κλίμακα. Τώρα, μια νέα έρευνα δανών αστροφυσικών, η οποία μέτρησε το φως που έρχεται στη Γη από μακρινές ομάδες γαλαξιών, επιβεβαίωσε ότι ο Αϊνστάιν είχε δίκιο σε κοσμική κλίμακα.<br /> Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Ράντεκ Βόιτακ του Ινστιτούτου Νιλς Μπορ του πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το «Science» και το «Physics World», έλεγξαν κατά πόσο ισχύει η πρόβλεψη της θεωρίας της γενικής σχετικότητας ότι το φως χάνει ένα μέρος της ενέργειάς του καθώς «δραπετεύει» από ένα πεδίο βαρύτητας. Όσο πιο ισχυρό είναι το βαρυτικό πεδίο, τόσο μεγαλύτερη είναι η ενεργειακή απώλεια του φωτός. Λόγω αυτής της πρόβλεψης, τα φωτόνια που εκπέμπονται από το κέντρο μιας ομάδας γαλαξιών (η οποία συνήθως περιέχει χιλιάδες γαλαξίες), θα πρέπει να χάνουν περισσότερη ενέργεια σε σχέση με το φως που έρχεται από τα άκρα της γαλαξιακής ομάδας, επειδή η βαρύτητα είναι πιο ισχυρή στο κέντρο παρά στην περιφέρεια. Εφόσον αυτό συμβαίνει, το φως που προέρχεται από το κέντρο της ομάδας γαλαξιών, θα έχει μεγαλύτερο μήκος κύματος σε σχέση με το φως που έρχεται από τα άκρα και, κατά συνέπεια, το φως αυτό θα πρέπει να είναι μετατοπισμένο προς το ερυθρό άκρο του φάσματος του φωτός (το εν λόγω φαινόμενο αποκαλείται «βαρυτική μετατόπιση προς το ερυθρό»).<br /> Οι Δανοί αστροφυσικοί συνέλεξαν δεδομένα από περίπου 8.000 ομάδες γαλαξιών και βρήκαν ότι όντως το φως που προέρχεται από αυτές τις ομάδες, είναι μετατοπισμένο προς το ερυθρό του φάσματος κατά αναλογία με την απόσταση από το κέντρο της γαλαξιακής ομάδας, ακριβώς δηλαδή όπως προβλέπει η θεωρία της γενικής σχετικότητας. Όπως είπε ο Βόιτακ, «διαπιστώσαμε ότι το φως που προερχόταν από γαλαξίες στο κέντρο της ομάδας τους, δυσκολευόταν να εξέλθει από το πεδίο βαρύτητάς τους, ενώ αυτό ήταν πιο εύκολο για το φως που προερχόταν από τους γαλαξίες στην περιφέρεια μιας ομάδας».<br /> Εκτός από την επιβεβαίωση του Αϊνστάιν, ο οποίος δημοσίευσε τη θεωρία γενικής σχετικότητας το 1926, η νέα έρευνα παρέχει ισχυρή στήριξη στο λεγόμενο «μοντέλο Λάμδα» (πρόκειται για την «κοσμολογική σταθερά») της ψυχρής σκοτεινής ύλης, την επικρατούσα κοσμολογική θεωρία, σύμφωνα με την οποία το μεγαλύτερο μέρος του σύμπαντος αποτελείται από αόρατη ύλη. Εκτός του να αποδυναμώνει τις εναλλακτικές θεωρίες που θεωρούν περιττή την παρουσία της σκοτεινής ύλης, η νέα έρευνα ενισχύει και την θεωρία για την ύπαρξη της σκοτεινής ενέργειας, της μυστηριώδους δύναμης που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς συνιστά περίπου το 72% του σύμπαντος και φαίνεται να επιταχύνει την επέκτασή του, απομακρύνοντας μεταξύ τους τούς γαλαξίες, τα άστρα και τους πλανήτες.<br /> «Τώρα πλέον η θεωρία γενικής σχετικότητας ελέγχθηκε σε κοσμολογική κλίμακα και επιβεβαιώθηκε ότι ισχύει, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για την παρουσία και της σκοτεινής ενέργειας», όπως είπε ο Βόιτακ, ρίχνοντας το «γάντι» στους «αιρετικούς» εκείνους φυσικούς που υποστηρίζουν ότι η θεωρία του Αϊνστάιν είναι ξεπερασμένη από τις κοσμολογικές παρατηρήσεις και αναζητούν νέα θεωρητικά μοντέλα για την βαρύτητα, τα οποία να μην συνεπάγονται την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">απο&nbsp;<a href="http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathciv_1_29/09/2011_408553">εδώ</a></span></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="215" src="http://www.youtube.com/embed/DlILpLd2hDw" width="220"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-5720571999281301662?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-17707197455615482322011-09-29T22:38:00.001+03:002011-09-29T22:59:37.343+03:00<div style="text-align: center;"><b><br /> </b><br /> <b><br /> </b><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-WAvjYGScdRw/ToTFoVnOQ6I/AAAAAAAAA60/dLmxj4LQJOw/s1600/goya-manuel-osorio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-WAvjYGScdRw/ToTFoVnOQ6I/AAAAAAAAA60/dLmxj4LQJOw/s1600/goya-manuel-osorio.jpg" /></a></div><b><span class="Apple-style-span" style="color: yellow; font-size: x-small;">Francisco Goya</span></b><br /> <b><br /> </b><br /> <b>...</b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">χορός</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Δε μας αρέσει να κοιτάζουμε έξω απο το ίδιο παράθυρο</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">και να βλέπουμε ενα τοπίο εντελώς διαφορετικό.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Δε μας αρέσει να ανεβαίνουμε μιά σκάλα και να βρίσκουμε</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">πως μας οδηγεί πρός τα κάτω.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Δε μας αρέσει να βγαίνουμε απο μιά πόρτα και να βρισκόμαστε πίσω&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">στο ίδιο δωμάτιο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Δε μας αρέσει το αδιέξοδο του κήπου,γιατί πολύ μοιάζει&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">με το αδιέξοδο του μυαλού.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Δε μας αρέσει εκείνο που συμβαίνει ,όταν είμαστε ξυπνητοί,γιατί πολύ μοιάζει</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">&nbsp;με ό,τι&nbsp;συμβαίνει όταν κοιμόμαστε.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Καταλαβαίνουμε τη συνήθη του βίου απασχόληση,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Ξέρουμε πώς να δουλέψουμε τη μηχανή,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Συνήθως μπορούμε να αποφύγουμε τα ατυχήματα,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Είμαστε ασφαλισμένοι ενάντια στη φωτιά,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">στην κλοπή και την αρρώστια,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Ενάντια στην ελαττωματική αποχέτευση,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Οχι όμως ενάντια στο έργο του Θεού.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Γνωρίζουμε ποικίλες γητειές και μάγια</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Κι ελάσσονες τρόπους μαγείας,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Μαντεία και χειρομαντεία,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Ειδικά φάρμακα για την αυπνία,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">το πιάσιμο και το χάσιμο των χρημάτων.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">ο κύκλος όμως της κατανόησης μας</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">είναι περιοχή πολύ περιορισμένη.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Εκτός απο ένα ωρισμένο αριθμό</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">αυστηρά πρακτικών σκοπών</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">δεν ξέρουμε τι κάνουμε.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Κι ακόμα όταν το σκεφτεί κανείς,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">δεν ξέρουμε και πολλά για τη σκέψη.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Τι συμβαίνει έξω απο τον κύκλο?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Και ποιό είναι το νόημα από αυτό που συμβαίνει?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Ποιά ενέδρα στήνεται πίσω απο το ρείκι?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Και πίσω από τις "Στεκούμενες Πέτρες"?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Πέρα απο το πλάτωμα του Χεβισάιντ?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">και πίσω απο το φεγγάρι που χαμογελά?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">και τι μας γίνεται?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">και τι είμαστε?,τι κάνουμε?</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Για κάθε μιά από όλες αυτές τις ερωτήσεις</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">δεν υπάρχει απάντηση πιθανή</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">Εχουμε υποστεί πολύ περισσότερο απο μια&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">προσωπική απώλεια-</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">χάσαμε το δρόμο μας στο σκοτάδι.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #fff2cc;">..................................................</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">σκηνή 3//πράξη 2</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">T.S.Eliot</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">η οικογενειακή συγκέντρωση</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">μετάφραση &nbsp;ζωής καρέλλη</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">εκδόσεις Κωνσταντινίδη</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="120" src="http://www.youtube.com/embed/_i6LQBhOxg8" width="180"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-1770719745561548232?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-34896672874251471512011-09-24T22:28:00.003+03:002011-09-25T00:33:56.888+03:00<span class="Apple-style-span" style="background-color: #a0b1c5; font-family: 'Book Antiqua', Tahoma, sans-serif;"><b></b></span><br /> <b><br /> </b><br /> <div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">El amor empieza...</span></b></div><br /> <div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">El amor empieza cuando se rompen</span></b></div><span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><b>los dedos</b><b>&nbsp;</b></span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: lime;"><b>y se dan vuelta las solapas del traje,</b><b> cuando ya no hace falta pero tampoco<br /> sobra<br /> la vejez de mirarse,<br /> cuando la torre de los recuerdos, baja o<br /> alta,<br /> se agacha hasta la sangre.</b></span><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">El amor empieza cuando Dios termina<br /> Y cuando el hombre cae,<br /> mientras las cosas, demasiado eternas,<br /> comienzan a gastarse,<br /> y los signos, las bocas y los signos,<br /> se muerden mutuamente en cualquier<br /> parte.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">El amor empieza<br /> cuando la luz se agrieta como un<br /> muerto disfrazado<br /> sobre la soledad irremediable.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: lime;">Porque el amor es simplemente eso:<br /> la forma del comienzo<br /> tercamente escondida<br /> detrás de los finales.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">Roberto Juarroz</span></b><br /> <b><br /> </b><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UPCoPPpX5Ts/Tn4TAiDJzjI/AAAAAAAAA6w/PBhkanPwZu4/s1600/aloga-thumb-large.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-UPCoPPpX5Ts/Tn4TAiDJzjI/AAAAAAAAA6w/PBhkanPwZu4/s1600/aloga-thumb-large.jpg" /></a></div><b><br /> </b><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta; font-size: x-small;">η φωτο απο&nbsp;<a href="http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el.gallery&amp;id=672&amp;m=127641#gallery-item-container">εδώ</a></span></b></div><b> <span class="Apple-style-span" style="color: yellow;"> Η αγάπη αρχίζει...</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: yellow;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: yellow;">Η αγάπη αρχίζει όταν σπάζουν<br /> τα δάχτυλα<br /> και οι πτυχές των ενδυμάτων παλεύουν,<br /> όταν δεν είναι πια ούτε αναγκαίο<br /> μα ούτε περιττό<br /> το γήρας στα μάτια που διασταυρώνονται,<br /> όταν η πύλη των αναμνήσεων, είτε χαμηλή<br /> είτε ψηλή,<br /> ως το αίμα υποχωρεί.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: yellow;">Η αγάπη αρχίζει όταν ο Θεός τελειώνει<br /> και όταν ο άνθρωπος πέφτει,<br /> καθώς τα πράγματα -υπερβολικά αιώνια-<br /> ξεκινούν κι εκείνα να φθείρονται,<br /> και τα σημάδια, τα στόματα και τα σημάδια,<br /> αλληλοδαγκώνονται<br /> όπου τύχει.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: yellow;">Η αγάπη αρχίζει<br /> όταν το φως ραγίζει σαν<br /> νεκρός μασκαρεμένος<br /> πάνω σε μοιραία μοναξιά.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: yellow;">Γιατί η αγάπη είναι απλά ετούτο:<br /> ο τρόπος της αρχής<br /> πεισματικά κρυμμένος<br /> πίσω από κάθε τέλος.</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: yellow;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">Roberto Juarroz</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">μετάφραση Ελενα Σταγκουράκη</span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: yellow;"><br /> </span></b><br /> <b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">περισσότερα&nbsp;<a href="http://poeticanet.com/poets.php?subaction=showfull&amp;id=1285725970&amp;archive=&amp;start_from=&amp;ucat=252&amp;show_cat=252">εδώ</a></span></b><br /> <br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="115" src="http://www.youtube.com/embed/LJecpI9jXQE" width="220"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-3489667287425147151?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-30526710968359638342011-09-21T16:06:00.001+03:002011-09-21T16:07:14.237+03:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-JdziPsubCPs/TnnfRdGXIWI/AAAAAAAAA6s/wM4uCzfbaBc/s1600/%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25BD+%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25BF%25CF%2581.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" hca="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-JdziPsubCPs/TnnfRdGXIWI/AAAAAAAAA6s/wM4uCzfbaBc/s1600/%25CE%25BF%25CF%2580%25CE%25B5%25CE%25BD+%25CE%25B4%25CE%25BF%25CE%25BF%25CF%2581.jpg" /></a></div><br /> <br /> <strong><span style="color: #6aa84f;">I Remember </span></strong><br /> <span style="color: #6aa84f;"><br /> </span><br /> <strong><span style="color: #6aa84f;">by Anne Sexton</span></strong><br /> <strong><br /> </strong><br /> <strong><br /> </strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">By the first of August</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">the invisible beetles began</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">to snore and the grass was</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">as tough as hemp and was</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">no color--no more than</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">the sand was a color and</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">we had worn our bare feet</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">bare since the twentieth</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">of June and there were times</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">we forgot to wind up your</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">alarm clock and some nights</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">we took our gin warm and neat</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">from old jelly glasses while</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">the sun blew out of sight</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">like a red picture hat and</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">one day I tied my hair back</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">with a ribbon and you said</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">that I looked almost like</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">a puritan lady and what</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">I remember best is that</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">the door to your room was</span></strong><br /> <strong><span style="color: #93c47d;">the door to mine. </span></strong><br /> <strong><br /> </strong><br /> <strong><span style="color: #6aa84f;">Θυμάμαι</span></strong><br /> <strong><br /> </strong><br /> <strong><span style="color: #f4cccc;">Ως τις αρχές Αυγούστου</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;"></span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">τα αόρατα σκαθάρια είχαν αρχίσει</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">να ροχαλίζουν και το γρασίδι</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">ήταν τόσο σκληρό σαν ινδική κάνναβη και</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">δεν είχε χρώμα – ακριβώς όπως</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">κι η άμμος δεν έχει χρώμα και</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">είχαμε φορέσει τα γυμνά μας πόδια,</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">γυμνά από τις είκοσι</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">Ιουνίου και υπήρχαν φορές που</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">ξεχάσαμε να κουρδίσουμε το</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">ξυπνητήρι σου και κάποια βράδια</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">ήπιαμε το τζιν μας ζεστό και σκέτο</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">σε παλιά σκαλιστά ποτήρια ενώ</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">ο ήλιος εξέπνεε και χανόταν</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">σαν ένα κόκκινο ζωγραφιστό καπέλο και</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">μια μέρα έδεσα πίσω τα μαλλιά μου</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">με μια κορδέλα και είπες</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">ότι έμοιαζα σχεδόν με</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">πουριτανή κυρία και αυτό</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">που θυμάμαι καλύτερα απ' όλα είναι ότι</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">η πόρτα του δωματίου σου ήταν</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #f4cccc;">η πόρτα του δικού μου.</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><br /> </strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #6aa84f;">Anne Sexton</span></strong><br /> <strong><span style="color: #6aa84f;">" Ολοι οι ακριβοί μου"</span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #6aa84f;"></span></strong></div><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: #6aa84f;">μετάφραση&nbsp;Δήμητρα Σταυριδου</span></strong><br /> <strong><span style="color: #6aa84f;">απο <a href="http://theannesextonblog.blogspot.com/">εδώ</a></span></strong></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="215" src="http://www.youtube.com/embed/1MnWpXGSxKo" width="320"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-3052671096835963834?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-74080811978537745672011-09-18T12:35:00.000+03:002011-09-18T12:35:54.007+03:00<div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="215" src="http://www.youtube.com/embed/6_x_lDI2dvA" width="320"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">Τandem</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Το tandem είναι το διπλό ποδήλατο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">γερή κατασκευή,ισόρροπη,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">καλά μελετημένη &nbsp;κατάλληλη</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">και για πεντάλ υπερσιβηρικό,αν χρειαστεί,ακόμη.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Εχει όμως μιά,θα λέγαμε,κατασκευαστική αδυναμία.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Με εναν αναβάτη δεν πάει ούτε ώς το περίπτερο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">(γιατί και τα τσιγάρα οπως και τα ταξίδια</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">είναι ανεφοδιασμός των εραστών-</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">αλλο που τα προσεταιρίζονται και οι μοναχικοί-</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">κι ας επιμένουν κάποιοι πως συμβαίνει το αντίστροφο).</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Το μόνο του ελάττωμα είναι πώς θέλει δύο.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Κατά τα άλλα ,δώστε του δρόμο ανοιχτό</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">και δυό ζευγάρια πόδια πρόθυμα</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">και η ζωή -ποδήλατο- διπλό</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">ανηφοριές κατηφοριές ισιάδες και λακκούβες, πάει.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Βέβαια ,θέλει προσοχή.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">δυό αναβάτες βιαστικοί,πολύ συχνά τσακίζονται</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">ή φτάνουν πολύ γρήγορα(κανένα δε μας κάνει).</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Ενας αργός κι ένας πιο γρήγορος</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">κουράζονται εύκολα κι οι δυό το παρατούν</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">και παει ο ενας με ωτοστόπ κι ο αλλος με τα πόδια.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Οι δυό βραδείς ειν΄η καλύτερη περίπτωση,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">όμως αυτοί σπανίζουν.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">Κι οταν καμιά φορά συναντηθούν,</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">τους βλέπεις τρώγονται&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: #8e7cc3;">ποιός θα κρατάει το τιμόνι.</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><br /> </b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">μιράντα παπαδοπούλου</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;"><br /> </span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">περιοδικό τεφλόν</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="color: magenta;">τευχος 5,ανοιξη καλοκαίρι 2011</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-7408081197853774567?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-57861363316260673042011-09-12T21:36:00.003+03:002011-09-16T23:40:25.098+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5ZC_wvJ8Odo/Tm5-2tiQK2I/AAAAAAAAA6o/nJ_AqD8lHj0/s1600/images1.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-5ZC_wvJ8Odo/Tm5-2tiQK2I/AAAAAAAAA6o/nJ_AqD8lHj0/s1600/images1.jpeg" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Rayuela Capνtulo 7</span></b><br /> <br /> <span style="color: #fff2cc;">Toco tu boca, con un dedo toco el borde de tu boca, voy dibujándola como si saliera de mi mano, como si por primera vez tu boca se entreabriera, y me basta cerrar los ojos para deshacerlo todo y recomenzar, hago nacer cada vez la boca que deseo, la boca que mi mano elige y te dibuja en la cara, una boca elegida entre todas, con soberana libertad elegida por mí para dibujarla con mi mano en tu cara, y que por un azar que no busco comprender coincide exactamente con tu boca que sonríe por debajo de la que mi mano te dibuja. Me miras, de cerca me miras, cada vez más de cerca y entonces jugamos al cíclope, nos miramos cada vez más de cerca y nuestros ojos se agrandan, se acercan entre sí, se superponen y los cíclopes se miran, respirando confundidos, las bocas se encuentran y luchan tibiamente, mordiéndose con los labios, apoyando apenas la lengua en los dientes, <span>jugando en sus recintos donde un aire pesado va y viene con un perfume viejo y un silencio. Entonces mis manos buscan hundirse en tu pelo, acariciar lentamente la profundidad de tu pelo mientras nos besamos como si tuviéramos la boca llena de flores o de peces, de movimientos vivos, de fragancia oscura. Y si nos mordemos el dolor es dulce, y si nos ahogamos en un breve y terrible absorber simultáneo del aliento, esa instantánea muerte es bella. Y hay una sola saliva y un solo sabor a fruta madura, y yo te siento temblar contra mi como una luna en el agua.</span> </span><br /> <span style="color: red;"><strong>julio cortasar</strong></span><br /> <br /> <div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vkmsk8d-CDI/Tm55zDxoWwI/AAAAAAAAA6k/sA-OtEDAYjo/s1600/images.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-vkmsk8d-CDI/Tm55zDxoWwI/AAAAAAAAA6k/sA-OtEDAYjo/s1600/images.jpeg" /></a></div><br /> <b><span style="color: magenta;">Αγγίζω το στόμα σου, με το δάχτυλό μου αγγίζω το περίγραμμα του σώματός σου, το σχεδιάζω σαν να το δημιουργεί το χέρι μου, σαν το στόμα σου να μισανοίγει για πρώτη φορά και αρκεί να κλείσω τα μάτια μου για να το σβήσω και να ξαναρχίσω να το φτιάχνω, και κάθε φορά κάνω να γεννιέται το στόμα που ποθώ, το στόμα που επιλέγει το χέρι μου και σχεδιάζει πάνω στο πρόσωπό σου, ένα στόμα επιλεγμένο ανάμεσα σε τόσα άλλα, επιλεγμένο με ηγεμονική ελευθερία από μένα για να το ζωγραφίσει το χέρι μου πάνω στο πρόσωπό σου και που από ένα γύρισμα της τύχης που δεν προσπαθώ να καταλάβω συμπίπτει ακριβώς με το στόμα σου που χαμογελάει κάτω από εκείνο που σχεδιάζει το χέρι μου.</span></b><br /> <b><span style="color: magenta;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: magenta;">Με κοιτάς, με κοιτάς από κοντά, κάθε φορά και από πιο κοντά και τότε παίζουμε τον κύκλωπα, κοιταζόμαστε όλο και από πιο κοντά και τα μάτια μεγαλώνουν, πλησιάζουν το ένα το άλλο, κολλάνε το ένα στο άλλο και οι κύκλωπες κοιτιούνται, οι ανάσες τους μπλέκουν, τα στόματα συναντιούνται και παλεύουν ανόρεχτα, δαγκώνονται χείλια με χείλια, ακουμπώντας μόλις τη γλώσσα πάνω στα δόντια, παίζουν μέσα στον περίβολό τους όπου πηγαινοέρχεται ένας βαρύς αέρας με ένα παλιό άρωμα και μια σιωπή.</span></b><br /> <b><span style="color: magenta;">Τότε τα χέρια μου θέλουν να βυθιστούν στα μαλλιά σου, να χαϊδέψουν αργά τα βάθη των μαλλιών σου ενώ φιλιόμαστε σαν το στόμα μας να είναι γεμάτο λουλούδια ή ψάρια, ζωηρές κινήσεις, σκοτεινή ευωδιά.</span></b><br /> <b><span style="color: magenta;">Και όταν δαγκωνόμαστε ο πόνος είναι γλυκός κι όταν πνιγόμαστε μ’ ένα σύντομο και τρομερό ταυτόχρονο ρούφηγμα της αναπνοής, αυτός ο στιγμιαίος θάνατος είναι όμορφος.</span></b><br /> <b><span style="color: magenta;">&nbsp;Και υπάρχει ένα και μόνο σάλιο, μια και μόνη γεύση από ώριμο φρούτο κι εγώ σε νιώθω ν’ ανατριχιάζεις απάνω μου όπως η σελήνη στο νερό.</span></b><br /> <br /> <span style="color: cyan;">(ευγενικη προσφορά του Γ,Μίχου)</span><br /> <span style="color: cyan;"><br /> </span><br /> <span style="color: cyan;"><br /> </span><br /> <span style="color: cyan;">&nbsp;Julio Cortazar</span><br /> <span style="color: cyan;">μετάφραση Κώστα Κουντούρη απο το Κουτσό,κεφάλαιο 7</span><br /> <span style="color: cyan;"><br /> </span><br /> <span style="color: magenta;">απο το περιοδικό ποίησης</span><a href="http://www.poiein.gr/archives/1230/index.html"><span style="color: magenta;"> &nbsp; ποιειν</span></a><br /> <br /> <span style="color: magenta;">περισσότερα για τον ποιητή </span><a href="http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showauthor&amp;personsid=15386"><span style="color: magenta;">εδώ</span></a><span style="color: magenta;">&nbsp;</span></div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="145" src="http://www.youtube.com/embed/YUWyUE6kqoU" width="220"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-5786136331626067304?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-64019158599526824852011-09-10T20:00:00.001+03:002011-09-11T00:12:40.205+03:00<div align="center"><div align="center" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-dVepZfcgAH4/TmuRDZSThuI/AAAAAAAAA6c/VL4IzUuYWEc/s1600/images.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-dVepZfcgAH4/TmuRDZSThuI/AAAAAAAAA6c/VL4IzUuYWEc/s1600/images.jpeg" /></a></div><br /> <br /> <b><span style="color: red;">ΚΑΚΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ &nbsp;</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><span style="color: lime;"><br /> </span></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Λέει όχι με το κεφάλι</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> μα λέει ναι με την καρδιά</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> λέει ναι σ' όποιον αγαπάει</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> λέει όχι στον καθηγητή</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> είναι ορθός</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> τον ρωτάν</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> κι όλα τα προβλήματα έχουν δοθεί</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> ξαφνικά τον πιάνουν ακατάσχετα γέλια</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> και τα σβήνει όλα</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> τα ψηφία και τις λέξεις</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> τις ημερομηνίες και τα ονόματα</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> τις φράσεις και τους γρίφους</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> και παρά τις φοβέρες του καθηγητή</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> κατω από τα γιουχαΐσματα των καλών μαθητών</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> με κιμωλίες όλων των χρωμάτων</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> πάνω στον μαυροπίνακα της δυστυχίας</span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b><b><span style="color: lime;"> ζωγραφίζει το πρόσωπο της ευτυχίας.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"><br /> </span> </b></div><div align="center"><b> <span style="color: red;">Jacques Prevert&nbsp;</span></b><b><br /> </b></div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="145" src="http://www.youtube.com/embed/655CRtBBAG0" width="220"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-6401915859952682485?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-1655708048588448872011-09-04T22:35:00.005+03:002011-09-05T15:14:59.799+03:00<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-V45_C3gZss4/TmS9Lpwr2zI/AAAAAAAAA6Y/5nZE_86BtCU/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-V45_C3gZss4/TmS9Lpwr2zI/AAAAAAAAA6Y/5nZE_86BtCU/s1600/1.jpg" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: orange;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: orange;">να μη σε χάσω σκέφτομαι&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και στης θάλασσας την ακρη περπατώ&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ώρες κάτω απ΄ τον καυτό ηλιο</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ξυπόλητη στην αμμο</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">να μη σε χάσω στη σκέψη μου ερχεσαι</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και ο φόβος μου κύματα ξεφυλλίζει ανάγνωσης&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ενός παρατεταμένου σε αγωνία μυθιστορήματος&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">που ο ταξιδιώτης του δωμάτια αλλάζει στο νερό&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και&nbsp;ο καθρέφτης της θάλασσας το βλέμμα του εγκλωβίζει</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και παίζει αυτός με τη ζωή του&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">κι η ζωή μου με τους αστερίες της εδώ νά.. &nbsp;&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και πάλι&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">να μη σε χάσω&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">να μη σε χάσω&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και πίσω μου μαζεύω τα ίχνη σου&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ενα ποτάμι που το τυλίγω οπως όπως&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και πρόχειρα τοποθετώ στη τσέπη&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και να &nbsp;φωνάξω θέλω πώς είσαι εσύ το νησί μου&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και ο βυθός μου</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και το καλοκαίρι μου για όσα ακόμη καλοκαίρια&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">που δεν θα μάθουμε ποτέ τον αριθμό</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και μυρίζει ο αέρας,το χώμα κι η θάλασσα απο σένα &nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">και&nbsp;δεν ξέρω τι να την κάνω αυτή τη μνήμη,</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">που κρύβεται στις κοιλιές ετούτων των ψαριών &nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">κι αστράφτει στόν ηλιο&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">σαν αλλος λαβύρινθος νερού με τη σοφία του&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">ετσι που εγώ να πλέω πρός τα σένα φτάνοντας&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">κι εσύ μπροστά μου το χέρι να μου απλώνεις&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: orange;">φεύγοντας&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Calibri, sans-serif; font-size: 15px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">©</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">Εφη &nbsp;Καλογεροπούλου</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><br /> </span><br /> <span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">προδημοσίευση απο την συλλογή</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">"το παιχνίδι της άμμου"</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">&nbsp;&nbsp;</span></div><div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><br /> </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><br /> </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">εξαιρετικά αφιερωμένο!!!!</span></div></div><br /> <div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="145" src="http://www.youtube.com/embed/Xs9P-pfqF6Y" width="220"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-165570804858844887?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-44455594942731192852011-08-30T13:54:00.000+03:002011-08-30T13:54:34.927+03:00<div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="165" src="http://www.youtube.com/embed/DXr3mjQPbRM" width="280"></iframe></div><br /> <div align="center"><span style="color: magenta;">Ο βασιλιάς της Ασίνης&nbsp;</span></div><div align="center"><span style="color: magenta;">Ασίνην τε...</span><span style="color: magenta;"><br /> </span><span style="color: magenta;"> </span><span style="color: magenta;">&nbsp;Ιλιάδα</span></div><div align="center"><span style="color: cyan;"><br /> </span></div><div align="center"><span style="color: cyan;">Κοιτάξαμε όλο το πρωί γύρω-γύρω το κάστρο</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">αρχίζοντας από το μέρος του ίσκιου εκεί που η θάλασσα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">πράσινη και χωρίς αναλαμπή, το στήθος σκοτωμένου</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> παγονιού</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Μας δέχτηκε όπως ο καιρός χωρίς κανένα χάσμα.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Οι φλέβες του βράχου κατέβαιναν από ψηλά</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">στριμμένα κλήματα γυμνά πολύκλωνα ζωντανεύοντας</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">στ άγγιγμα του νερού, καθώς το μάτι ακολουθώυτας τις</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">πάλευε να ξεφύγει το κουραστικό λίκνισμα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">χάνοντας δύναμη ολοένα.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Από το μέρος του ήλιου ένας μακρύς γιαλός ολάνοιχτος</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">και το φως τρίβοντας διαμαντικά στα μεγάλα τείχη.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Κανένα πλάσμα ζωντανό τ' αγριοπερίστερα φευγάτα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">κι ο βασιλιάς της Ασίνης που τον γυρεύουμε δυο χρόνια</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> τώρα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">άγνωστος λησμονημένος απ' όλους κι από τον Ομηρο</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">μόνο μια λέξη στην Ιλιάδα κι εκείνη αβέβαιη</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">ριγμένη εδώ σαν την εντάφια χρυσή προσωπίδα.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Την άγγιξες, Θυμάσαι τον ήχο της; κούφιο μέσα στο φως</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">σαν το στεγνό πιθάρι στο σκαμμένο χώμα~</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">κι ο ίδιος ήχος μες στη θάλασσα με τα κουπιά μας.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Ο βασιλιάς της Ασίνης ένα κενό κάτω απ' την προσωπίδα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">παντού μαζί μας παντού μαζί μας, κάτω από ένα όνομα:</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">"Ασίνην τε... Ασίνην τε..."</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> και τα παιδιά του αγάλματα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">κι οι πόθοι του φτερουγίσματα πουλιών κι ο αγέρας</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">στα διαστήματα των στοχασμών του και τα καράβια του</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">αραγμένα σ' άφαντο λιμάνι~</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">κάτω απ' την προσωπίδα ένα κενό.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Πίσω από τα μεγάλα μάτια τα καμπύλα χείλια τους βο-</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> στρύχους</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">ανάγλυφα στο μαλαματένιο σκέπασμα της ύπαρξής μας</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">ένα σημείο σκοτεινό που ταξιδεύει σαν το ψάρι</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">μέσα στην αυγινή γαλήνη του πελάγου και το βλέπεις:</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">ένα κενό παντού μαζί μας.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Και το πουλί που πέταξε τον άλλο χειμώνα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">με σπασμένη φτερούγα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">σκήνωμα ζωής,</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">κι η νέα γυναίκα που έφυγε να παίξει</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">κι η ψυχή που γύρεψε τσιρίζοντας τον κάτω κόσμο</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">κι ο τόπος σαν το μεγάλο πλατανόφυλλο που παρασέρνει</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> ο χείμαρρος του ήλιου</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">με τ' αρχαία μνημεία και τη σύγχρονη θλίψη.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Κι ο ποιητής αργοπορεί κοιτάζοντας τις πέτρες κι ανα-</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> ρωτιέται</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">υπάρχουν άραγε</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">ανάμεσα στις χαλασμένες τούτες γραμμές τις ακμές τις</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> αιχμές τα κοίλα και τις καμπύλες</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">υπάρχουν άραγε</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">εδώ που συναντιέται το πέρασμα της βροχής του αγέρα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> και της φθοράς</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">υπάρχουν, η κίνηση του προσώπου το σχήμα της στοργής</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">εκείνων που λιγόστεψαν τόσο παράξενα μες στη ζωή μας</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">αυτών που απόμειναν σκιές κυμάτων και στοχασμοί με</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> την απεραντοσύνη του πελάγου</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">ή μήπως όχι δεν απομένει τίποτε παρά μόνο το βάρος</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">η νοσταλγία του βάρους μιας ύπαρξης ζωντανής</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">εκεί που μένουμε τώρα ανυπόστατοι λυγίζοντας</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">σαν τα κλωνάρια της φριχτής ιτιάς σωριασμένα μέσα στη</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> διάρκεια της απελπισίας</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">ενώ το ρέμα κίτρινο κατεβάζει αργά βούρλα ξεριζωμένα</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> μες στο βούρκο</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">εικόνα μορφής που μαρμάρωσε με την απόφαση μιας πί-</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> κρας παντοτινής.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Ο ποιητής ένα κενό.</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">Ασπιδοφόρος ο ήλιος ανέβαινε πολεμώντας</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">κι από το βάθος της σπηλιάς μια νυχτερίδα τρομαγμένη</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">χτύπησε πάνω στο φως σαν τη σαϊτα πάνω στο σκουτάρι:</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">"Ασίνην τε Ασίνην τε...". Να 'ταν αυτή ο βασιλιάς της</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> Ασίνης</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">που τον γυρεύουμε τόσο προσεχττκά σε τούτη την ακρό-</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> πολη</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;">αγγίζοντας κάποτε με τα δάχτυλά μας την υφή του πάνω</span><span style="color: cyan;"><br /> </span><span style="color: cyan;"> </span><span style="color: cyan;"> στις πέτρες.</span><br /> <span style="color: cyan;"><br /> </span><br /> <span style="color: magenta;">Ασίνη, καλοκαίρι '38 - Αθήνα, Γεν. '40</span></div><div align="center"><br /> <br /> <span style="color: magenta;">Γιώργος Σεφέρης</span></div><div align="center"><span style="color: magenta;">Ημερολόγιο καταστρώματος Α</span></div><div align="center"><span style="color: magenta;">ποιήματα&nbsp;</span></div><div align="center"><span style="color: magenta;">εκδ.Ικαρος</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-4445559494273119285?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-26539685705745411052011-08-28T01:38:00.004+03:002011-08-28T11:35:06.305+03:00<div align="center"><b><span style="color: orange;">the Μafia cats</span></b></div><div align="center"><b></b><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">We' re the mafia cats</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Bugsy,Franco &nbsp;and Toni</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">We 're crasy for pizza</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">With hot pepperoni</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"></span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">We run all the rackets</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">from gambling to vice</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">on St Valentine's Day</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">We massacre mice</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"></span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">We always wear shades</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">to show that were meanies</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Big Hats ahd sharp suits</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">and drive Lamborghinis</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"></span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">We''re the mafia cats</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Bugsy,Franco,Toni</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">love Sicillian wine</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">and cheese macaroni</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"></span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">But we have a secret</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">(and if you dare tell)</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">You 'll end up with the kitten</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">at the bottom of the well</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"></span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">or covered in concrete</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">and trown into the deep</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">for this is one secret</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">you really must keep</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"></span></b><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">We're the Cosa Nostra</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">run the scams and the fiddles</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">but at home we are</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Mopsy,Ginger and Tiddles.</span></b></div><div align="center"><b></b><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Roger McGough</span></b></div><div align="center"><b></b><b><br /> </b></div><div align="center"><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--cItNoDzHVk/Tllu9QKJAvI/AAAAAAAAA6M/61JimE0pl1k/s1600/efi-kiri1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/--cItNoDzHVk/Tllu9QKJAvI/AAAAAAAAA6M/61JimE0pl1k/s1600/efi-kiri1.jpg" /></a></div><br /> <div align="center"><br /> <b><span style="color: lime;">οι Μαφιόγατοι</span></b></div><div align="center"><b></b><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Είμαστε οι Μαφιόγατοι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">ο Μπάγκσι,ο Φράνκο κι ο Τόνι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Τρελαινόμαστε για πίτσα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">με καυτό πεπερόνι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;"></span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Ελέγχουμε την προστασία</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">απ' το κουμάρι ώς την πορνεία</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">καθαρίζουμε ποντίκια</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;"></span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Πάντα φοράμε μαύρο γυαλί</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">μεγάλα καπέλα κουστούμι κυριλέ</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">-να δείξουμε ότι είμαστε σκληροί-</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">κι οδηγούμε Λαμποργκίνι λαμέ</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;"></span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Είμαστε οι Μαφιόγατοι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">ο Μπάγκσι,ο Φράνκο κι ο Τόνι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">γουστάρουμε σισιλιάνικο κρασί</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">και τυράτο μακαρόνι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;"></span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Αλλ' εχουμε ενα μυστικό</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">(κι αν μιλήσεις από λάθος</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">παρέα θα κάνεις στον χοντρό&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">στου πηγαδιού το βάθος</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: orange;">η με τσιμέντο στα πόδια&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">στο λιμάνι καταδύσεις&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">γιατί είναι ένα μυστικό</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">που πρέπει να κρατήσεις)</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Είμαστε η Κόζα Νόστρα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">κουμαντάρουμε όπως βγεί</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">αλλά στο σπίτι τσιμουδιά:</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Ο Μάξ,η Ρίκι,το Ψιψί.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">μετάφραση Θοδωρής Ρακόπουλος</span></b><b><span style="color: lime;">&nbsp;</span></b><br /> <b><span style="color: lime;">περιοδικό τεφλόν</span></b><br /> <b><span style="color: lime;">τεύχος 5,ανοιξη-καλοκαίρι 2011&nbsp;</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"></div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="150" src="http://www.youtube.com/embed/Q8Tiz6INF7I" width="180"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-2653968570574541105?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-39747667622864307632011-08-27T14:13:00.002+03:002011-08-27T14:17:47.700+03:00<div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/kV2mPO5Ckeg" width="460"></iframe></div>&nbsp;.................................................<br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Ενα αγύμναστο σώμα είναι σαν ενα ξεκούρδιστο μουσικό όργανο.Το ηχείο του γεμίζει με ενα άσχημο συνοθύλευμα &nbsp;αχρηστων ήχων,που εμποδίζουν την αληθινή μελωδία να ακουστεί.Οταν το όργανο ενός ηθοποιου,το σώμα του ,κουρδίζεται με την άσκηση,οι περιττέςεντάσεις και συνήθειες εξαφανίζονται.Είναι τώρα έτοιμος να " ανοίξει" τον εαυτό του στίς απεριόριστες δυνατότητες του 'αδειου.Υπάρχει όμως ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσει :μπροστά σε αυτό το ανοίκειο κενό υπάρχει φυσικά ό φόβος.Μπορεί κανείς νάχει μεγάλη σκηνική πείρα ,ωστόσο κάθε φορά ξαναρχίζει από την αρχή,κάθε φορά που βρίσκεται στην άκρη του χαλιού,αυτός ο φόβος του -άδειου μέσα του και του άδειου στο χώρο-επανέρχεται.Αμέσως τότε προσπαθεί να το γεμίσει για να ξεφύγει απο το φόβο,για να έχει κάτι να πεί ή να κάνει.Χρειάζεται μεγάλη αυτοπεποίθηση για να σταθεί κανείς ακίνητος ή να παραμείνει σιωπηλός.Ενα μεγάλο μέρος των υπερβολικών και περιττ΄ων εκδηλωσεών μας πάνω στη σκηνή οφείλεται στο φόβο,μήπως ,αν πάψουμε να δηλώνουμε συνεχώς με κάποιο τρόπο ότι υπάρχουμε ,πάψουμε όντως να είμαστε παρόντες.Αυτό αποτελεί πρόβλημα και στην καθημερινή ζωή,όπου άνθρωποι οξύθυμοι και ευερέθιστοι μπορεί να μας φέρουν εκτός εαυτού,στο θέατρο όμως οπου όλες οι ενέργειες πρέπει να συγκλίνουν στον ίδιο στόχο ,η ικανότητα να αναγνωρίζουμε ότι μπορεί κάποιος να βρίσκεται ολοκληρωτικά "εκεί" χωρίς να κάνει επιφανειακά "τίποτα" είναι καθοριστικής σημασίας.Κάθε ηθοποιός πρέπει να εντοπίζει και να ονομάζει αυτά τα εμπόδια ,που σε αυτή την περίπτωση είναι και φυσικά και θεμιτά.Αν ρωτούσαμε εναν Ιαπώνα ηθοποιό σχετικά με το παιξιμό του,θα παραδεχόταν ότι έχει και ο ίδιος αντιμετωπίσει αυτά τα εμπόδια και τα έχει υπερνικήσει.Παίζει καλά όχι επειδή έ χει φτιάξει εκ των προτέρων μια διανοητική κατασκευή,αλλά επειδή έχει δημιουργήσει μέσα του ένα άδειο χώρο,από όπου λείπει ο πανικός.</span></b><br /> <br /> <b><span style="color: #fff2cc;">.........................................................................</span></b><br /> <br /> <b><span style="color: orange;">Πήτερ Μπρούκ</span></b><br /> <b><span style="color: orange;">Η ανοιχτή πόρτα</span></b><br /> <b><span style="color: orange;">εκδ.Κοαν&nbsp;</span></b><br /> <br /> <br /> <b><span style="color: #fff2cc;"></span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-3974766762286430763?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-90268569062271686072011-08-25T21:55:00.000+03:002011-08-25T21:55:41.690+03:00<br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="285" src="http://www.youtube.com/embed/ebf171vP74k" width="460"></iframe></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: orange;">&nbsp;20</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Αν σου ΄πα ψέματα,δεν ήταν</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">για να σε ξεγελάσω.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Ηταν για να σε προστατέψω</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">απ΄τον ίσκιο σου.&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</b><span style="color: magenta;"><b> </b><span style="font-size: x-small;"><b>28.ΙΧ.88&nbsp;</b></span></span></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: lime;">53.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Αν δεν κοβόταν η συνέχεια,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">αν το παιδί στο παράθυρο</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">έβρεχε το μικρό του δάχτυλο</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">στο ποτήρι του φεγγαριού-</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">αν,αν,-Τίποτα.</span></b></div><div align="center"><b>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; </b><span style="font-size: x-small;"><b><span style="color: magenta;">15.Χ.88&nbsp;</span></b></span></div><div align="center"><b>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: magenta;">Γιάννης Ρίτσος</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: magenta;">Δευτερόλεπτα&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: magenta;"><br /> </span></b></div><div align="center"><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-9026856906227168607?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-29207994643480145412011-08-21T19:00:00.001+03:002011-08-21T19:11:09.003+03:00<div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-hm5wBYLWNjA/TlErU8DqYrI/AAAAAAAAA6E/BDEO2J6nzyw/s1600/picasso-pablo-1881-1973-spain-les-amants-960687.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="235" src="http://2.bp.blogspot.com/-hm5wBYLWNjA/TlErU8DqYrI/AAAAAAAAA6E/BDEO2J6nzyw/s320/picasso-pablo-1881-1973-spain-les-amants-960687.jpg" width="320" /></a></div><b><span style="color: orange;"><span style="font-size: x-small;">Pablo Picasso,les amants&nbsp;</span></span></b><br /> <br /> <b><span style="color: orange;">Για την αξία της απόστασης</span></b></div><div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;">Ενώθηκαν πολύ σφιχτά</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;">αυτό που λέμε "κουμπωθήκαν".</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;"><br /> </span><span style="color: #d5a6bd;"> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;">Σαν δυό ποτήρια γυάλινα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;">που τα ' χεις βάλει το΄να μέσα στ΄αλλο</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;">να στραγγίσουν.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;"><br /> </span><span style="color: #d5a6bd;"> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;">Πάς να τα ξεχωρίσεις,σπάζουνε</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d5a6bd;">Τ΄αφήνεις έτσι,στέκονται δίχως προορισμό.</span></b></div><div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Γιώργος Χ.Θεοχάρης</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Ενθύμιον</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">εκδ.καστανιώτη</span></b></div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="145" src="http://www.youtube.com/embed/zdDhinO58ss" width="220"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-2920799464348014541?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-74431257685947014522011-08-20T18:25:00.000+03:002011-08-20T18:25:27.076+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-oxvTRYZ5-ow/Tk_QyZwSzlI/AAAAAAAAA54/3jBRwADfMDI/s1600/immigration.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-oxvTRYZ5-ow/Tk_QyZwSzlI/AAAAAAAAA54/3jBRwADfMDI/s1600/immigration.jpg" /></a></div><br /> <span style="color: #fff2cc;">Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος αλλά και ο Εμφύλιος που ακολούθησε άφησαν την Ελλάδα να αιμορραγεί. Φτώχεια, ανεργία και κοινωνική ανασφάλεια συνθέτουν το σκηνικό της Ελλάδας της δεκαετίας του ’50. «Είμαστε μόλις 6-7 χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου πολέμου, που για εμάς σήμαινε και τη λήξη του πολέμου ολόκληρου. Τα χωριά ήταν καμένα, η ανεργία σε μεγάλες κορυφώσεις, ο κόσμος έφευγε από τα χωριά και πήγαινε στις μεγάλες πόλεις και το κλίμα γενικά δεν ήτανε αυτό που υπήρχε στις άλλες χώρες», περιγράφει στον Στέλιο Κούλογλου ο δημοσιογράφος και ιστορικός που μελέτησε την ελληνική μετανάστευση στη Γερμανία όσο κανένας άλλος, ο Γιώργος Μαντζουράνης. <br /> <br /> Οι νέοι λοιπόν αρχίζουν να εγκαταλείπουν την ελληνική ύπαιθρο αναζητώντας μια καλύτερη μοίρα τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στο εξωτερικό. «Η Ελλάδα τραυματισμένη από τις συνέπειες του πολέμου και του εμφυλίου αποδυναμωμένη οικονομικά και εν πάση περιπτώσει μην έχοντας κάποιες εναλλακτικές λύσεις για το δυναμικό της βρέθηκε η λύση της μετανάστευσης και βεβαίως όχι μόνο σε χώρες της Ευρώπης αλλά κυρίως σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, Αυστραλία κι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό στις ευρωπαϊκές χώρες. Η Γερμανία ήτανε την εποχή εκείνη στο, στις προτιμήσεις πολλών Ελλήνων για δύο βασικά λόγους, πρώτον ότι οι αποστάσεις δεν ήτανε τόσο τεράστιες όσο οι αποστάσεις στη Λατινική Αμερική ή στην Αυστραλία και δεύτερον ότι υπήρχε τουλάχιστο ένα προηγούμενο υπήρχαν κάποιες νησίδες Ελλήνων στη Γερμανία, πάρα πολλοί αιχμάλωτοι πολέμου είχανε μείνει εκεί, οι οποίοι βοηθούσαν πάρα πολύ τους νεοφερμένους μετανάστες», αναφέρει ο Θεόδωρος Γαβράς, ο οποίος ξεκίνησε από την Καβάλα στις αρχές της δεκαετίας του 1960 για την Γερμανία, για να επιστρέψει έχοντας διαγράψει εκεί μια πορεία σχεδόν 30 ετών.<br /> <br /> Η συγκυρία αυτή συμπίπτει με την περίοδο που η Γερμάνια, προσπαθώντας να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες της ήττας της, άνοιξε τις πόρτες της στο Νότο. Το 1960 υπογράφεται η ελληνογερμανική συμφωνία «Περί απασχολήσεως Ελλήνων εργατών στη Γερμανία» και η μεγάλη έξοδος αρχίζει. «Η αγορά εργασίας, ήταν ερημωμένη. Δεν υπήρχαν καθόλου εργάτες από τις απώλειες του πολέμου. Δεν υπήρχαν αρκετοί άνθρωποι που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν τα μηχανήματα. Έτσι η έλευση των ‘γκασταρμπάιτερ’ βοήθησε την τεράστια ανάκαμψη της Γερμανίας και η οικονομική ανάκαμψη επιταχύνθηκε από την αύξηση του πληθυσμού», σχολιάζει η Gabrielle Scheidt, ο πατέρας της οποίας προσελάμβανε στο φημισμένο εργοστάσιο κλωστο-υφαντουργίας του στο Κέτβικ, αποκλειστικά Έλληνες εργάτες και ανέπτυσσε μαζί τους σχέσεις πέρα από τις στερεότυπες του αφεντικού με τον εργαζόμενο.</span><br /> <br /> <span style="color: #fff2cc;"><br /> <br /> <b>Μόνο τότε περισσότεροι από 400.000 «τεμάχια» εργάτες παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς. «Τεμάχια» τους χαρακτηρίζουν οι Γερμανοί εργοδότες, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις έρχονται αυτοπροσώπως να τους διαλέξουν. «Η κατάσταση αυτή θύμιζε σκηνές από το σκλαβοπάζαρο στην Αφρική, όπου στέκονται οι σκλάβοι στη σειρά και έρχονται τα αφεντικά, τους εξετάζουν και λένε θα πάρω αυτόν και αυτόν» θυμάται ο Χάνς Γιοργκ Έκχαρντ, επικεφαλής, τότε, του γραφείου Μεταναστεύσεως της Θεσσαλονίκης. Το νόμισμα όμως δεν είχε μια μόνο όψη. «Η κατάσταση δεν ήταν κακή. Ήταν κάτι το</b> θετικό, να έχεις δουλειά και να μπορείς να ανταμείβεσαι για τη δουλειά που προσφέρεις, υπό τον όρο ότι αυτό γίνεται κάτω από ανθρώπινες συνθήκες βέβαια», θα πει η Gabrielle Scheidt από τη σκοπιά του εργοδότη. «Η Γερμανία είχε ανάγκη τότε από ξένους εργαζόμενους, είχε ανάγκη από εργατικά χέρια και τους έφερναν, γιατί τους χρειαζόντουσαν και δε θέλω να πω ότι τους έβλεπαν σαν τεμάχια. Απλώς ήταν μια άλλη εποχή απ’ ό, τι σήμερα και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι έβλεπαν ένα καλύτερο μέλλον μπροστά τους» είναι η άποψη του Ασημάκη Χατζηνικολάου, που ήταν ο Έλληνας διερμηνέας που «παραλάμβανε» τους νεοφερμένους Έλληνες στο σταθμό του Μονάχου.<br /> <br /> Πριν όμως οι «υποψήφιοι μετανάστες φτάσουν στο σταθμό του Μονάχου, στα κατά τόπους ελληνικά γραφεία Μεταναστεύσεως οι ουρές είναι ατελείωτες. Οι υποψήφιοι μετανάστες πουλούν ακόμη και την τελευταία κατσίκα τους για να κατεβούν στις μεγαλουπόλεις και να υπογράψουν ένα συμβόλαιο εργασίας για να φύγουν. «Τότε υπήρχαν στην Ελλάδα γραφεία μεταναστεύσεως, δήλωνες ότι θέλεις να φύγεις, σου ζητούσαν ορισμένα ντοκουμέντα και περίμενες. Όταν εγκρινόταν αυτή η αίτηση, πήγαινες να περάσεις από γιατρούς. Σε εξετάζανε παντού. <b>Ένα ωραίο που θυμάμαι είναι όταν όπως καθόμαστε και περιμέναμε έξω από το θάλαμο των εξετάσεων, μπαίνανε άτομα μέσα, βγαίνανε αυτοί, μπαίνανε μετά άλλοι… Ε, βγήκε κι ένας γνωστός μου και του λέω τι μας κάνουν μέσα εκεί, λέει εδώ μας κοιτάνε στα δόντια… Καλά του λέω, τι κοιτάνε στα δόντια; Γαϊδούρια είμαστε και μας κοιτάνε στα δόντια; Και πράγματι όταν πήγα μέσα άνοιγες το στόμα και κοιτούσανε αν σου λείπανε δόντια, αν είχες σφραγισμένα δόντια, κτλ», θυμάται ο Νίκος Χανιάς που πέρασε από αυτή τη διαδικασία στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και ζει από τότε στο Ντίσελντορφ.</b></span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-v2ksg80Sl1M/Tk_RQLondmI/AAAAAAAAA6A/FKdncEFSSH8/s1600/Greek-migration.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-v2ksg80Sl1M/Tk_RQLondmI/AAAAAAAAA6A/FKdncEFSSH8/s1600/Greek-migration.jpeg" /></a></div><span style="color: #fff2cc;"><b>&nbsp;</b><br /> <br /> Οι Γερμανοί γιατροί περνούσαν από ψιλό κόσκινο τους υποψήφιους μετανάστες για να είναι ολόγεροι και οι Έλληνες υπάλληλοι των γραφείων τους περνούν επίσης από ψιλό κόσκινο για να μην είναι… αριστεροί. «Την άνοιξη του ’64, με άλλους 3 φίλους, περάσαμε από εξέταση από την γερμανική επιτροπή. Μετά από 3 μήνες οι φίλοι μου πήραν το πράσινο φως για τη Γερμανία. Εγώ όχι. Η αιτία ήταν πως ο πατέρας μου είχε αριστερό… πλευρίτη», θυμάται ο Χρήστος Πλιάκας, που ζει ακόμα στο Μόναχο και δεν σκοπεύει να γυρίσει στην Ελλάδα. «Εκείνοι που ξεκινούσαν να περάσουν από τις επιτροπές μεταναστεύσεως και έπρεπε να έχουν πρώτα τα χαρτιά τους πλήρη, κατέφευγαν στους τοπικούς τους βουλευτές. Τότε έβγαινε κανείς βουλευτής αν εξυπηρετούσε καμιά πεντακοσαριά υποψήφιους μετανάστες της περιοχής του», θα συμπληρώσει ο Γιώργος Μαντζουράνης. Πράγματι βουλευτές και παπάδες προσπαθούν να ξεπεράσουν τα εμπόδια αλά ελληνικά, προσέκρουαν όμως στο τείχος της γερμανικής λογικής που ήταν πολύ διαφορετική.<br /> <br /> &nbsp;Οι σκηνές του αποχωρισμού τραγικές. Μητέρες που λίγα χρόνια πριν έκρυβαν τα παιδιά τους σε θάμνους για να τα προστατέψουν από τις βόμβες των Ναζί, τους έδιναν την εποχή εκείνη την ευχή τους για να φύγουν για τη Γερμανία. Ανδρόγυνα χωρίστηκαν και παιδιά έμειναν πίσω. Το ταξίδι ξεκινούσε από τον Πειραιά με τον «Κολοκοτρώνη», ένα σαπιοκάραβο που έμπαζε νερά και μετέφερε τους Έλληνες ξενιτεμένους στο λιμάνι του Πρίντεζι. Από εκεί οι Έλληνες μετανάστες στοιβάζονταν σε τρένα με προορισμό το Μόναχο. Στα μπαγκάζια τους είχαν φορτώσει τα όνειρα τους για μια καλύτερη ζωή. Στο σταθμό του Μονάχου προσγειώνονται στην σκληρή πραγματικότητα της ξενιτιάς. Οι Γερμανοί που είχαν την ρομαντική εικόνα των Ελλήνων της αρχαίας Ελλάδας έρχονται επίσης αντιμέτωποι με μια διαφορετική πραγματικότητα. «Αυτοί φανταζόντουσαν τους Έλληνες ας πούμε σαν κάτι το εξωγήινο. Κι όταν ήρθαν εδώ και τους είδαν ρακένδυτους, γκρεμίστηκε το είδωλό τους», σημειώνει ο Χαράλαμπος Ζαμάνης, που ζει σχεδόν 50 χρόνια στη Γερμανία.</span><br /> <br /> <span style="color: yellow;">Οι συνεντέυξεις έγιναν σε Ελλάδα και Γερμανία, στο πλαίσιο της μεγάλης έρευνας του «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα» για την ελληνική μετανάστευση.</span><br /> <br /> <div align="center"><span style="color: orange;">αναδημοσίευση απο</span><span style="font-size: small;"><span style="color: orange;"> </span><a href="http://tvxs.gr/news/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%B9%CF%84%CE%B5%CF%81-%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7-%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%AE"><span style="color: orange;">εδώ</span></a><span style="color: orange;">&nbsp;</span></span></div><span style="color: orange;"><br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-7443125768594701452?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-60496181066471821922011-08-15T00:39:00.000+03:002011-08-15T00:39:12.056+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2J-Sag1dLr8/Tkg-Iyi2DII/AAAAAAAAA50/PXvIsNIo0I4/s1600/CopyofMurales10.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-2J-Sag1dLr8/Tkg-Iyi2DII/AAAAAAAAA50/PXvIsNIo0I4/s1600/CopyofMurales10.jpg" /></a></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: lime;">&nbsp;</span></b><b><span style="color: lime;">το δάσος με ενα δέντρο</span></b></div><div align="center"><br /> </div><br /> <br /> <div align="center"><b><span style="color: red;">1.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">πάνθηρας&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">απο κορμί σε κορμί</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">τινάζεται η νύχτα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">ενα κλαδί</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">σπασμένο</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">ο,τι απομένει το πρωί</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: red;">2.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">αυτός που πόδια δεν έχει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">χορεύει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">οταν αγάπη έχει</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: red;">3.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">δύσκολα και τότε και τώρα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">μα πάντα έρωτας</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">εάν ρωτάς</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: red;">4.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">γιατί το κλάμα είναι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">ένα κομμάτι βρώμικο κρέας</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">στο στόμα πεινασμένου σκύλου</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: magenta;">εφη καλογεροπούλου</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: lime;">περιοδικό </span></b><b><span style="color: magenta;">τεφλόν </span></b><b><span style="color: lime;">τεύχος 5 &nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">ανοιξη-καλοκαίρι 2011</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"><br /> </span></b></div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="149" src="http://www.youtube.com/embed/VJKX9Z86WuY" width="225"></iframe></div><div align="center"><br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-6049618106647182192?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-21298161081767165532011-08-13T18:37:00.000+03:002011-08-13T18:37:50.574+03:00<br /> <table align="center" border="0" cellpadding="2" cellspacing="2"><tbody> <tr valign="top"><td><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" class="text" style="width: 690px;"><tbody> <tr><td align="left" valign="top"><table align="left" border="0" cellpadding="2" cellspacing="2"><tbody> <tr valign="top"> <td><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" class="text" style="width: 690px;"><tbody> <tr> <td align="left" valign="top"><div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kY6fe1rJMqw/TkaUCXhGvJI/AAAAAAAAA5w/aF5WNASXxaM/s1600/CORSO+DI+MURALES+2_png.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="238" src="http://2.bp.blogspot.com/-kY6fe1rJMqw/TkaUCXhGvJI/AAAAAAAAA5w/aF5WNASXxaM/s320/CORSO+DI+MURALES+2_png.jpg" width="320" /></a></div><br /> <div align="left"><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <b><span style="color: magenta;">&nbsp;</span></b><b><span style="color: magenta;">&nbsp;</span></b><br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <b><span style="color: magenta;">Φεύγοντας απ' τη Μονοβασιά</span></b></div><div align="left"><b><span style="color: magenta;"> </span></b></div><div align="left"><b><span style="color: magenta;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">Πανάρχαιες ελιές, κούφιοι κορμοί συστραμμένοι˙</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">το δύστυχο σταχτί˙ το καπνισμένοι κίτρινο˙</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">ίσκιοι των σύννεφων στους απέναντι λόφους.</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">Ερχεται υπάκουο το μακρινό, σε κοιτάει απ' το πλάι˙</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">ξεχνάς εκείνο που 'θελες να του ζητήσεις˙ το χέρι σου</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">αφηρημένο περπατά στη μαλακιά ράχη του ζώου.</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">Ηταν αυτό; Και τι ήταν; Αντεστραμμένος χρόνος;</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">Οι γριές τυλίγουνε τα πόδια τους μ' εφημερίδες,</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">τα δένουνε με σπάγκους. Προφυλάξεις, προφυλάξεις, -</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">ω, σιωπηλή διάρκεια˙ καθόμαστε χάμου στο χώμα</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">μ' ένα καλάθι φραγκόσυκα, με το 'να παπούτσι του δρομέα, -</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">κι αυτή η επίμονη γυναίκα, η αποστεωμένη, η άγρια,</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">κάτω απ' το δέντρο, μες στην πεισμωμένη λάμψη,</span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">κρατώντας στα δυο χέρια της το απαρηγόρητο βρέφος.</span></b></div><div align="left"><b><span style="color: orange;"> </span></b></div><div align="left"><b><span style="color: orange;">Τότε ακριβώς ήταν που μάθαμε πως τίποτα δεν είχε χαθεί</span></b></div></td><div align="left"><b><span style="color: orange;"> </span></b></div></tr> <div align="left"><b><span style="color: orange;"> </span></b></div></tbody><div align="left"><b><span style="color: orange;"> </span></b></div></table><div align="left"><b><span style="color: orange;"> </span></b></div></td><div align="left"><b><span style="color: orange;"> </span></b></div></tr> <div align="left"><b><span style="color: orange;"> </span></b></div></tbody><div align="left"><b><span style="color: orange;"> </span></b></div></table><div align="left"></div><div align="left"><br /> </div><div align="left"><b><span style="color: magenta;">γιάννης ρίτσος&nbsp;</span></b></div><div align="left"><br /> </div><div align="left"><span style="color: magenta;"><span style="font-size: x-small;"><b>απο&nbsp;</b><a href="http://www.e-poema.eu/leshitext.php?id=7&amp;pid=24"><b>poema</b></a></span></span></div></td></tr> </tbody></table></td></tr> </tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-2129816108176716553?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-33392267136046488692011-08-10T15:54:00.000+03:002011-08-10T15:54:08.339+03:00<div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-IJEl5j8fL-Y/TkJ-x56wuaI/AAAAAAAAA5s/hEv1s63F8Jo/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-IJEl5j8fL-Y/TkJ-x56wuaI/AAAAAAAAA5s/hEv1s63F8Jo/s1600/1.jpg" /></a></div><span style="color: lime;"><span style="font-size: xx-small;">η φωτο απο<a href="http://www.creativityfuse.com/tag/freedom-charter/">εδώ</a></span></span><br /> <b><span style="color: orange;">.......................................................&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">παίξαμε ξύλο για το φαϊ</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">πολύ θα ήθελα να πώ:</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">τους είδα να τσακώνονται για το φαΐ</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">και τραβήχτηκα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">τους αφησα το μερίδιό μου,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">εγώ δεν είμαι ζώο</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Αλλά αυτή η κίνηση τι θα σήμαινε?</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">Οτι ακόμα δεν είχα μείνει πολλές μέρες νηστικός</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">...............................................</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Rodrigo Garcia</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Είσαστε Ολοι σας Καθάρματα</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: lime;"><span style="font-size: x-small;">μετ.Κατερίνα Σπάθη</span></span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"><span style="font-size: x-small;">εκδ.υψιλον//θέατρο&nbsp;</span></span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"><span style="font-size: x-small;"></span></span></b></div><br /> <br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="200" src="http://www.youtube.com/embed/n4RjJKxsamQ" width="300"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-3339226713604648869?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-84407198086925902932011-08-08T17:47:00.002+03:002011-08-08T23:05:36.927+03:00<div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/b-I2s5zRbHg" width="460"></iframe></div><div align="center"><br /> <br /> <b><span style="color: cyan;">Θέλω να σε βρώ...</span></b></div><div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Θέλω να σε βρώ&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">στίς παράξενες πόλεις</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">όπου κάθε σύγχυση κάθε</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">θόρυβος κάθε γδούπος</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">προδίδει το σώμα σου</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">χτυπώντας στούς σφυγμούς μου</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">μέσα,στο αίμα μου.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Θελω να σε&nbsp; ξεκουράσω</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">σε κρεβάτια ξένα,όταν</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">η νύχτα θα γίνεται</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">δέντρο απο τη βία,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">της γύμνιας της.Γιατί,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">μάθε πώς αγαπώ το κάθε τι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">που μας χωρίζει,στην συνταυτισή μας-</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">όρια της αυγής που καθρεφτίζονται&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">στο προσωπό μας-</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;"><br /> </span><span style="color: lime;"> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">Τα τεκμήρια της ζωής</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">βρίσκονται αλλού,κάπου</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">ποτέ δε λένε όχι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: lime;">όταν απο μακριά σού μιλώ...</span></b></div><div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: red;">Edouard Maunick</span></b><br /> <b><span style="color: red;">μετάφραση Θανάσης Νταουσάνης</span></b><br /> <b><span style="color: red;">Νέγροι ποιητές,εκδόσεις ροές&nbsp;</span></b><br /> <br /> <b><span style="color: yellow;">για τον ποιητή</span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Edouard_Maunick"><span style="color: yellow;">εδώ</span></a><span style="color: yellow;">&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: yellow;"><br /> </span> </b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8440719808692590293?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-24448571412732004082011-08-06T00:43:00.001+03:002011-08-06T01:06:07.780+03:00<div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-LLO4Gewcu5A/TjxdF5bnBrI/AAAAAAAAA5k/HiyJp_wDn5I/s1600/HorseRacing.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-LLO4Gewcu5A/TjxdF5bnBrI/AAAAAAAAA5k/HiyJp_wDn5I/s1600/HorseRacing.jpg" /></a></div><b><br /> </b><b><span style="color: orange;">Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΩΝ ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΩΝ ΤΖΟΚΕΫ</span></b><b><br /> </b><span style="color: #fff2cc;"><b><br /> </b><b>Ο αλογίσιος ιδρώτας μοσχοβόλησε σαν τους θάμνους</b><b><br /> </b><b>του μαύρου φραγκοστάφυλου και το χαντάκι γεμάτο νερό</b><b><br /> </b><b>πλησιάζει γοργά.</b><b><br /> </b><b><br /> </b><b>Κι οι έπιβάτες που η σκέψη του θανάτου</b><b><br /> </b><b>μούδιασε στις φτέρνες τους</b><b><br /> </b><b>επαναλαμβάνουν με το νου τους τον κανόνα:</b><b><br /> </b><b><br /> </b><b>«Πρώτα πρώτα πρέπει να πετάξεις πάνω από το εμπόδιο την καρδιά σου».</b><b><br /> </b><b><br /> </b><b>Πολλοί κάνουν έτσι,</b><b><br /> </b><b>κι όταν πηδήσουν καμαρωτά το χαντάκι,</b><b><br /> </b><b>δεν προφταίνουν να κοιτάξουν πίσω τους.</b><b><br /> </b><b>Ο καιρός προς τα πίσω είναι στην απαγορευμένη κατεύθυνση.</b><b><br /> </b><b><br /> </b><b>Στις κερασιές εν τω μεταξύ τινάζεται το αίμα και το φονικό</b><b><br /> </b><b>ανεμίζει σα λάβαρο.</b><b><br /> </b><b>Η κούρσα τελειώνει και το καλοκαίρι τέλειωσε κι αυτό.</b><b><br /> </b><b>Άρχισε πάλι ένα ήρεμο, κάπως πιο μουντό φθινόπωρο.</b><b><br /> </b><b>Κι οι καβαλάρηδες που πήδησαν το εμπόδιο γυρίζουν</b><b><br /> </b><b>σε κείνο το μέρος</b><b><br /> </b><b>όπου πέταξαν την καρδιά τους προς τα εμπρός</b><b><br /> </b><b>και με σκυμμένο το κεφάλι ψάχνουν ανάμεσα στα χόρτα.</b><b><br /> </b><b><br /> </b><b>Ίσως βρεθεί. Ίσως και όχι.</b><b><br /> </b></span><b><br /> </b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;"> JAN SKÁCEL </span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b><b><span style="color: orange;">Μετάφραση: Κάρολος Τσίζεκ.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">απο το μπλόγκ του&nbsp;</span></b><a href="http://alonakitispoiisis.blogspot.com/search?updated-max=2011-07-22T00%3A01%3A00%2B03%3A00&amp;max-results=15"><b><span style="color: lime;">Γιώργου Κεντρωτή</span></b></a></div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="189" src="http://www.youtube.com/embed/_pwUmSNHUgY" width="265"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-2444857141273200408?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-3012834131870102532011-08-05T00:32:00.000+03:002011-08-05T00:32:10.003+03:00<div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="249" src="http://www.youtube.com/embed/VWbdcNmGYJU" width="325"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-301283413187010253?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-63345605092005558402011-08-01T15:52:00.001+03:002011-08-01T15:56:14.688+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-aPYqFDGAtB8/Tjahd5c_D2I/AAAAAAAAA5g/ehDTGkRn7lU/s1600/Brain.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-aPYqFDGAtB8/Tjahd5c_D2I/AAAAAAAAA5g/ehDTGkRn7lU/s1600/Brain.jpg" /></a></div><b><span style="color: #6aa84f;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;τα σκυλιά της ερήμου</span></b><br /> <div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><br /> <b><span style="color: orange;">η επίμονη μνήμη κρυμμένη σε τόσα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">υλικά περίφραξης</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">πάσχουσα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">δυό τρείς κομμένες λαμαρίνες</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">σύρματα,γλάστρες σπασμένες,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">χωμα νωπό,παγωμένα σίδερα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">να ζεσταθεί πασχίζει,χώνεται ανάμεσα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">πάσχουσα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">ταίζει τα σκυλιά της εικόνες</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">μισομαγειρεμένες</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;"></span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">η επίμονη μνήμη περπατά με δυσκολία</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">ισιώνει τα μαλλιά της με τα χέρια της</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">μουσκεύει ψωμί το μοιράζει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">συλλαβίζοντας ακατάληπτα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">στο φράχτη δένει το άλογό της</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;"></span></b><b><span style="color: orange;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">η επίμονη μνήμη</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">πρόσφυγας είναι&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;">σε λάθος πατρίδα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: orange;"></span></b><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">εφη καλογεροπούλου</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-small;">περιοδικό </span></span></b><b><span style="color: orange;"><span style="font-size: x-small;">τεφλόν,</span></span></b><b><span style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-small;">τεύχος 5,</span></span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: x-small;">ανοιξη,καλοκαίρι 2011</span></span></b></div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="169" src="http://www.youtube.com/embed/bPUjyPcXBKY" width="245"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-6334560509200555840?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-55477715554355990602011-07-29T23:31:00.001+03:002011-07-29T23:35:32.925+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_TvIrAIQavo/TjMVQ8H55xI/AAAAAAAAA5U/klYeQbyuPHk/s1600/tsoklis1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-_TvIrAIQavo/TjMVQ8H55xI/AAAAAAAAA5U/klYeQbyuPHk/s1600/tsoklis1.jpg" /></a></div><br /> <b><span style="color: #6aa84f;">ο Κ.Τσόκλης αυτοβιογραφείται...................</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Φαίνεται πώς ήρθε ο καιρός να κάνω κάτι που δεν αποφάσιζα ,να διηγηθώ δηλαδή,εκείνα που αποκόμισα απο τη ζωή και την τέχνη,καθώς και αυτά που θυσίασα για αυτές,γιατί ηταν πάντα μέσα μου σαν δυό αντίπαλοι που υποχρεώθηκαν να συνυπάρξουν χωρίς ποτέ να κατορθώσουν να κρύψουν την αντιζηλία τους</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">.............................................................................................................................................</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Ας πάρουμε τα πράγματα απ την αρχή.</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Αναμνήσεις ανάκατες παιδικές.όλα θαμπά κι όλα διάφανα συγχρόνως ,πρίν απο τη ζωγραφική,πρίν απο τον πόλεμο του '40.Τα αδέρφια μου ,η υπέροχη μυρωδιά της μητέρας μου τις λίγες φορές που με επαιρνε στην αγκαλιά της,η αντιπάθεια(ή τί?) &nbsp;του πατέρα μου,παρά την συγγενεια των ενδιαφερόντων μας,τα μεσημέρια του καλοκαιριού που σκάλιζα φλούδες δέντρων και έραβα ρουχαλάκια σ΄εκείνες τις μικρές-μικρές γυμνές κουκλίτσες ,η δασκάλα μου της πρώτης Δημοτικού η κυρία Δήμητρα...η θρεψίνη,τα ξεφουσκωμένα τόπια στο υπόγειο...τα κοτσάνια απο τα φιδόχορτα στου Φιλοπάππου που&nbsp; με αυτά έφτιαχνα τραπεζάκια και καρεκλίτσες..ο λαμπτήρας που έβγαλα μπαίνοντας απο το σπασμένο παράθυρο και τον αντάλλαξα με μια φρατζόλα ψωμί και οι μπόγοι στον δρόμο μετά την έξωση με την άγια μητέρα μου καθισμένη επάνω............................................</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Τα κουκιά με την μελίγκρα ,και τους φουντωτούς"κόσμους" στίς Τζιτζιφιές,τίς χουρμαδιές και το συνεχώς σπασμένο κεφάλι του Γιάννη του αδερφού μου,..........τα χέλια που ψαρεύαμε στις εκβολές του Κηφισού,το ψάρι που έπιασα με τα χέρια.</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Αυτό όμως που μαρκάρισε τη ζωή μου ήταν το ψάξιμο στους δρόμους ης γειτονιάς μου με την ελπίδα να βρώ κάτι χρησιμο &nbsp;.και εύρισκα!Με αποκορύφωμα τη μέρα που έψαχνα παρακαλώντας την Παναγιά να βρώ ένα δίφραγκο ,και το βρήκα! και αγόρασα δέκα καραμέλες "τσάρλεστον" λαχειοφόρες απο τις οποίες οι επτά κέρδιζαν! ...............................................................................................................................</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></b><b><span style="color: #fff2cc;">Τα χρόνια του πολέμου και της γερμανικής κατοχής τα πέρασα στο υπόγειο ενός σπιτιού που δεν υπάρχει πιά ,στην οδό Μαυρομιχάλη 72.Εκεί έζησα μαζί με τα εξι αδέλφια μου και τους γονείς μου μέχρι το 1957,είκοσι σχεδόν χρόνια μέσα σε δυό κάμαρες,ενα χόλ και μια άθλια κουζίνα γεμάτη κατασαρίδες ,μην έχοντας την παραμικρή γωνιά για να ακουμπήσω την ψυχή μου ,κάτι αποκλειστικά προσωπικό μου.</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Οταν αργότερα δυό ,τρία απο τα αδελφια μου παντρεύτηκαν και έφυγαν απο το σπίτι ,κατάφερα να αγοράσω απο τα παλιατζίδικα ένα μικρό κομοδίνο που είχε ενα μικρό συρταράκι &nbsp;που κλείδωνε και αυτό ήταν για χρόνια πολλά το καταφύγιο της σκέψης μου και των αισθημάτων μου...................θυμάμαι τους ανάπηρους απο τον πόλεμο ζητιάνους,που τους βλέπαμε τη μια μέρα ζωντανούς ακόμη και την άλλη τους βρίσκαμε νεκρούς απο το κρύο και την πείνα στο δρόμο...</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Τους τραγικούς νυχτερινούς πωλητές να διαλαλούν σαν μοίρες ή σαν κατάρες τις ποιό παράξενες και ευτελείς πραμάτειες τους(ρόκα,σαλέπι,τσάι του βουνού)..τούς κλέφτες ,τις κάθε λογής ατιμίες ,τους ήχους του τρόμου......................................................Θυμάμαι ακόμη με αδικαιολόγητη νοσταλγία το τραπεζάκι που φορτωνόμουν &nbsp;στην πλάτη κάθε πρωί μέχρι την γωνία Χαριλάου Τρικούπη και Μεθώνης ,οπου το στήναμε με τον αδερφό μου τον Γιάννη και πουλάγαμε χύμα τσιγάρα στους περαστικούς.το "μαγαζάκι μας" όπως το λέγαμε................................................Θυμάμαι που δούλεψα για λίγο καιρό κοντά σε εναν άθλιο ζαχαροπλάστη ,σε ενα υπόγειο ,έναν άντρακλα γεμάτο μαύρες τρίχες σαν πίθηκο που είχε ενα χάλκινο στρογγυλό καζάνι κι έφτιαχνε καραμέλες που τις κουβάλαγα εγώ στα μαγαζιά που τις πούλαγε και επιτέλους την πρώτη μου επίσημη επαφή με την τέχνη στο εργαστήρι του Αλμαλιώτη,....................................την αγωνία του θανάτου απο τα πολυβόλα των Γερμανών,τους πετροπόλεμους,τα αίματα ,τα μπορντέλα ,....................και μέσα σε αυτά η τέχνη.</span></b><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-5BJE7lTwznA/TjMVnnE4rqI/AAAAAAAAA5Y/vuiN80NuYNU/s1600/tsoklis2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-5BJE7lTwznA/TjMVnnE4rqI/AAAAAAAAA5Y/vuiN80NuYNU/s1600/tsoklis2.jpg" /></a></div><br /> &nbsp;<b><span style="color: #fff2cc;">Πώς επέζησε ,πώς επιβίωσε αυτό μου το πάθος ,πού εύρισκε χώρο και κέφι να ασκηθεί!</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Και μετά ο Δεκέμβρης του 44, ο θάνατος ,ο τρόμος,η πείνα ξανά,τα τανκς,που ρίχνανε με μυδράλια πάνω απο τα κεφάλια μας,οι ωραίοι νεκροί &nbsp;που κάποιος ελεύθερος &nbsp;σκοπευτής κρυμμένος σε κάποια ταράτσα επιλεκτικά δολοφονούσε ,τα μολυβένια στρατιωτάκια που έφτιαχνα και πούλαγα στην πλατεία Κολωνακίου-την "ελεύθερη ζώνη"-,τα τσιγάρα που πούλαγα απο παράθυρο σε παράθυρο περνώντας ανάμεσα απο διασταυρούμενα πυρά,τα ερείπια απο τα ανατιναγμένα σπίτια μέσα στα οποία ψάχναμε για να βρούμε κάτι χρήσιμο παίζοντας με τον θάνατο,που δεν μας λυπήθηκε όλους.</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Εκατομμύρια εικόνες που η μιά καβαλάει την άλλη,τραγικές και λαμπρές συγχρόνως ,που είναι αδύνατον να περιγραφούν όπως εκείνες οι άθλιες θαυμαστές μέρες του Εμφυλίου!</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">Μαύρες αναμνήσεις σας εξορκίζω στο όνομα της τέχνης χαθείτε απο την συνείδησή μου κι άν βρείτε κάποια σχισμή στο σημερά μου ,τρυπώστε ,αλλά μην περιμένετε βοήθεια απο μένα,ούτε ευγνωμοσύνη να περιμένετε</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;">.Σας έδωσα περισσότερα απο ότι μου δώσατε ,μου χρωστάτε ,δεν σας χρωστάω.</span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span></b><br /> <b><span style="color: #fff2cc;"><br /> </span></b><br /> <div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">Κώστας Τσόκλης,2010</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">περιοδικό &nbsp;Νέμεσις,τεύχος 110</span></b><br /> <br /> </div><div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="100" src="http://www.youtube.com/embed/g39QKMAm5pM" width="165"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-5547771555435599060?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-73077393723284299312011-07-27T00:31:00.000+03:002011-07-27T00:31:27.073+03:00<div align="center"><br /> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ik3h3whmL_k/Ti8mjWwGXFI/AAAAAAAAA5Q/qtX2VfXD9CU/s1600/la-boca--buenos-aires-juergen-weiss.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-ik3h3whmL_k/Ti8mjWwGXFI/AAAAAAAAA5Q/qtX2VfXD9CU/s320/la-boca--buenos-aires-juergen-weiss.jpg" width="208" /></a></div><div align="center"><span style="color: #cc0000;"><span style="font-size: xx-small;">Boca Buenos Aires</span></span></div><div align="center"><br /> <b><span style="color: #6aa84f;">στοχασμοί</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">&nbsp;307</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">Οι αλυσίδες που μας δένουν πιό σφιχτά</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">είναι οι αλυσίδες που έχουμε σπάσει.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">403</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">το βαθύ ,oταν το δείς σε βάθος,είναι επιφάνεια.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">370</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">ο φόβος μήπως είμαστε ο εαυτός μας μας φέρνει,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">σχεδόν πάντα μπροστά στον καθρέφτη.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;"><br /> </span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">173</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">σε βεβαιότητες φτάνει κανείς μόνο πεζοπορώντας.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">145</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">Ο,τι δεν μπορει να υπάρξει ,είναι σχεδόν πάντα&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">αποδοκιμασία για ό,τι μπορεί να υπάρξει.&nbsp;</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">137</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">Ο,τι δεν εξημερώνεται στον άνθρωπο ,δεν είναι το κακό</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">που έχει μέσα του είναι το καλό.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">83</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">Οποιος δεν κατοικεί μόνο σ΄αυτή τη γη,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;">δεν την πολυχρειάζεται αυτή τη γή.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">Αντόνιο Πόρτσια</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">Voces&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">μετάφραση Ε.Χ Γονατάς&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">εκδ.στιγμή&nbsp;</span></b></div><div align="center"><br /> </div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="189" src="http://www.youtube.com/embed/kCWj-tDZCqI" width="225"></iframe></div><div align="center"><b>&nbsp;</b><b><span style="color: #d9ead3;">&nbsp;</span></b><br /> <br /> <b><span style="color: #d9ead3;">Ο Αντόνιο Πόρτσια γεννήθηκε το 1886 στην Καλαβρία όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια.</span></b><b><span style="color: #d9ead3;"><br /> </span></b><b><span style="color: #d9ead3;">Πολύ νέος μετανάστευσε στην Αργεντινή και εγκαταστάθηκε στο Μπουένος Αιρες μέχρι το θανατό του το 1968.</span></b><b><span style="color: #d9ead3;"><br /> </span></b><b><span style="color: #d9ead3;">Ανθρωπος απλός ,χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση ,ασκησε πολλά και διαφορετικά επαγγέλματα (κεραμουργός,ξυλουργός,εργάτης τυπογραφείου,κτλ)καιι έγραψε ένα και μοναδικό μικρό βιβλίο αφορισμών στα ισπανικά τις φωνέςVoces,1943.&nbsp;</span></b><b><span style="color: #d9ead3;"><br /> </span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-7307739372328429931?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-13069776539474283802011-07-25T15:52:00.001+03:002011-07-25T16:17:39.386+03:00<div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tvs0jXUIv6U/Ti1kLeyW-TI/AAAAAAAAA5M/6PYUnfdRgBM/s1600/poker.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-tvs0jXUIv6U/Ti1kLeyW-TI/AAAAAAAAA5M/6PYUnfdRgBM/s1600/poker.jpeg" /></a></div><br /> <b><span style="color: #ead1dc;">poker</span></b></div><div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">het is tijd voor open spel, mijn</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">liefste.De kaarten op de tafel.Ik heb</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">er twee: mijzelf en wat ik schrijf.Ze</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">zijn van weinig waarde, om niet</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">te zeggen van geen tel.De</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">hand van jou is rijker, je lijf</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">is nog het minste, al is het lang</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">niet mis.Maar ook illusies &nbsp;heb</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">jij nog, en hoop.Jij hebt alles</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">wat er is.Toch ben ik soms al</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">op je uitgekeken,ontkennen heeft</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">geen zin.Je zult dat ook wel weten:</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">gewenning is een ziekte, ze slaat</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">toe van bij het begin, en op het</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">einde is het beter om te breken.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">Ik wil daar nu niet over praten.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">Wat komen moet,dat komt.Alleen:</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">er zal nimmer sprake zijn van schuld.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">En nog minder van vergeten.Dat er,in</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">dit land van kwezels en castraten,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">in deze tijd van tegenstand en</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">onbenul,twee levens waren die</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">elkander kruisten,met een vuurwerk</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">van vergeefse woorden, en de troost</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">van wat lichamelijk tumult.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">Tom Lanoye</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">Πόκερ</span></b></div><div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">Ηρθε η ώρα για ανοιχτό παιχνίδι,αγαπούλα&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">μου.Τα χαρτιά στο τραπέζι.Εχω</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">δύο:τον εαυτό μου κι αυτά που γράφω.Δέν&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">αξίζουν πολλά,για να μην&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">πω τίποτα.Το δικό σου</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">χέρι είναι καλύτερο,έχεις το σώμα σου</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">τουλάχιστον,κι αυτό δεν είναι&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">λίγο.Αλλά κρατάς και ψευδαισθήσεις</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">ακόμα,ενα σωρό.Κρατάς όλα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">όσα υπάρχουν.Παρ΄ όλα αυτά πήρε το&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">ενδιαφέρον μου να ξεθωριάζει, δεν έχει νόημα&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">να το αρνούμαι.Κι εσύ θα το γνωρίζεις:</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">η συνήθεια είναι αρρώστια ,απ΄</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">το πρώτο λεπτό χτυπάει,και στο&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">τέλος καλύτερος ο χωρισμός.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">Αλλά δεν θέλω να μιλήσω τώρα για όλα αυτά.&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">ό,τι είναι νάρθει, θα ρθει.Μόνο:</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">δεν πρόκειται να μπλέξουμε με ενοχές.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">Κι ακόμα λιγότερο μη το ξεχνάς Ο,τι σε&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">αυτή τη χώρα των κλαψιάρηδων κι ευνούχων</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">σ΄αυτή την εποχή των ασυμφωνιών&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">της σαχλαμάρας, δυό ζωές υπήρξαν που</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">συναντήθηκαν, μέ ενα πυροτέχνημα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">μάταιων λέξεων,και την παρηγοριά</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">της παραζάλης των σωμάτων.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">Tom Lanoye</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">μετάφραση Νάντια Πούλου&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">περιοδικό </span></b><b><span style="color: #e69138;">τεφλόν,</span></b><b><span style="color: #8e7cc3;">τεύχος 5</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #8e7cc3;">ανοιξη-καλοκαίρι 2011</span></b><br /> <br /> <br /> <span style="font-size: x-small;"><b><span style="color: #8e7cc3;">για τον ποιητή <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Tom_Lanoye">εδώ</a>&nbsp;</span></b></span></div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="209" src="http://www.youtube.com/embed/_ds0eIVGHQk" width="265"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-1306977653947428380?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-91280427051006034332011-07-23T22:14:00.002+03:002011-07-23T22:24:25.308+03:00<div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="249" src="http://www.youtube.com/embed/7CYE0DYIbaw" width="360"></iframe></div><br /> <div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;"><br /> </span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">Βαρέθηκα τα ποντίκια</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">αχόρταγους φαγάδες εμβρύων και μελάσσας</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">βαρέθηκα τα πιάτα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">βαρέθηκα τα ψάρια με ραχοκοκαλιές κακούργες</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">που χορεύουν μές στον φαρυγγά μου</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">βαρέθηκα τους ψωριάρηδες</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">βαρέθηκα τις κατάρες</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">που ξαμολάω στο κεφάλι τους</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">ακόμα και των φαλακρών</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">βαρέθηκα τα κρίματα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">βαρέθηκα τον τάφο μου</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">που μές στον αυριανό ίσκιο μ΄αναμένει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">βαρέθηκα τα πάντα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;">κ΄η αηδία μου είναι πτώμα απο πλήξη</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;"><br /> </span><span style="color: #fce5cd;"> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: x-small;">Joyce Mansour</span></span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: xx-small;">σπαράγματα ,1955</span></span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: xx-small;">μετ.Εκτωρ Κακναβάτος</span></span></b><br /> <b><span style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: xx-small;">εκδόσεις Αγρα&nbsp;</span></span></b></div><div align="center"><b><span style="font-size: x-small;"><span style="color: #f4cccc;"><br /> </span></span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;"><br /> </span></span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-9128042705100603433?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-73293333402736570092011-07-23T14:57:00.001+03:002011-07-23T15:01:31.374+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XVUBrkgd-FE/Tiq4FcHM9gI/AAAAAAAAA5I/2wA7F8biS9E/s1600/wisl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-XVUBrkgd-FE/Tiq4FcHM9gI/AAAAAAAAA5I/2wA7F8biS9E/s1600/wisl.jpg" /></a></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #cc0000;">παράδειγμα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #cc0000;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">Ενα δυνατό μελτέμι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">απογύμνωσε όλα τα δέντρα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">απο φύλλα στη χθεσινή νύχτα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">εκτός απο ένα φύλλο</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">που αφέθηκε</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">να λικνίζεται σόλο πάνω σ΄'ενα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">γυμνωμένο κλαδί.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">Μ΄αυτό το παράδειγμα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">η βία καταδείχνει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">ότι μάλιστα ,βεβαίως</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">αρέσκεται κατά καιρούς</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">στο μικρό της αστείο.</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #cc0000;">Βισουάβα Σιμπόρσκα</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #cc0000;">μετάφραση Βασίλης Καραβίτης</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #cc0000;">τα ποιητικά //τεύχος 2&nbsp;</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-7329333340273657009?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-82876552513772689522011-07-22T02:15:00.000+03:002011-07-22T02:15:10.818+03:00<div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="249" src="http://www.youtube.com/embed/sp3G50jBRuU" width="460"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8287655251377268952?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-11840195381161358682011-07-18T14:01:00.002+03:002011-12-05T00:35:30.460+02:00<div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /> <br /> <b><span style="color: #f6b26b;">Ασκηση</span></b></div><div align="center"><b></b><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">Είναι φορές που</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">η αλυσίδα κόβεται</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">μα ο αιχμάλωτος δε φεύγει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">γύρω της περιστρέφεται</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">κάποτε ίσως σκάβει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">και στο χώμα βαθιά</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">τα πόδια της φυτεύει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">έτσι που ο κύκλος του</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">μικραίνει τώρα γίνεται</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">αυτή το δέντρο του</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">κι εκείνος ο καρπός του</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">γίνεσαι ρίζα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">γίνομαι χρόνος</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #9fc5e8;">σ΄αφήνω να με ζυγίζεις</span></b></div><div align="center"><b></b><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #c27ba0;">Εφη Καλογεροπούλου</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #f6b26b;">περιοδικό&nbsp;<a href="http://periodikokoukoutsi.blogspot.com/">κουκούτσι</a></span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #f6b26b;">τεύχος 4,καλοκαίρι-φθινόπωρο 2011.</span></b><br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-1184019538116135868?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-87254616474324852762011-07-13T00:04:00.003+03:002011-07-13T00:22:57.617+03:00<div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NArRogTMRUA/ThyxuhfZq0I/AAAAAAAAA48/z9QKLqfB0Vw/s1600/egon+sclile.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-NArRogTMRUA/ThyxuhfZq0I/AAAAAAAAA48/z9QKLqfB0Vw/s1600/egon+sclile.jpg" /></a></div><b><span style="color: #e69138;"><span style="font-size: x-small;">Egon Schiele&nbsp;</span></span></b><br /> <br /> <b><span style="color: #e69138;">Σκίτσο</span></b></div><div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">Μιά γραμμή&nbsp; ελάχιστη</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">τόν ακολουθεί από χθές</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">διαρκώς συνέχεια παντού</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">στέκεται δίπλα του</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">οπου κάθεται</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">και περπατά πίσω του</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">όταν βαδίζει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">στρέφει το βλέμμα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">την κοιτάζει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">κοιτάζονται</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">της ζητά ενα ψαλίδι</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">του το δίνει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">επιχειρεί να την κόψει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">τον αποφεύγει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">της χαμογελά</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">βαδίζουν μαζί</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">κόβει δυό ρόδα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">της ζητά να τα δέσει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">αυτή αρνείται</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">της τα χαρίζει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">ακούει μουσική</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">της ζητά να χορέψουν</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">δέχεται</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">τυλίγεται πάνω του</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">χορεύουν</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #b6d7a8;">τον πνίγει</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #d9ead3;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #e69138;">Εφη Καλογεροπούλου</span></b></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #e69138;"><br /> </span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #6aa84f;">περιοδικό</span></b><a href="http://teflon.wordpress.com/"><b><span style="color: #6aa84f;"> </span></b></a><span style="color: #e69138;"><a href="http://teflon.wordpress.com/"><b>τεφλόν</b></a><b> ,</b></span><b><span style="color: #6aa84f;">τεύχος 5</span></b><br /> <b><span style="color: #6aa84f;">ανοιξη-καλοκαίρι 2011&nbsp;</span></b><br /> <br /> </div><br /> <div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="149" src="http://www.youtube.com/embed/9vEBPYfy1GM" width="225"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-8725461647432485276?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-38364908409320354442011-07-09T21:34:00.017+03:002011-07-10T00:07:02.850+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vK4PJNNiHl8/ThilpVAX2NI/AAAAAAAAA44/3U6GAT_qO7o/s1600/asterias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-vK4PJNNiHl8/ThilpVAX2NI/AAAAAAAAA44/3U6GAT_qO7o/s1600/asterias.jpg" /></a></div><br /> <br /> <div align="center"><b><span style="color: #cc0000;">Η φωνή και τα χέρια&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><br /> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">Στήν αρχή ήταν μονάχα η φωνή</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">δεν είχα διακρίνει ακόμη τα χέρια</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">ύστερα πλησίασε απότομα η φωνή</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">κι έψαχνα το χώρο που κρατούσαν&nbsp;</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">τα χέρια</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">ήθελά να δυναστεύσω τα χέρια ,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">στο χώρο που κυλούσε καθαρά και άνετα</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">ανάμεσα στα χέρια</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">όλο εφευγαν τα χέρια,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">ο χώρος κυλούσε ρυθμικά</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">ανάμεσα στα χέρια</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">η φωνή ηταν βαθιά και μακρινή,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">σαν άλλου κόσμου,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">περ΄απο τα χέρια-</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">φαίνεται πώς δεν υπήρξε καν φωνή,</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">πλασματικά ,θαρρώ,ήταν</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;">ακόμη και τα χέρια.</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #ffe599;"><br /> </span> </b></div><div align="center"><b><span style="color: #cc0000;">Δημήτρης Δούκαρης</span></b></div><div align="center"><b><span style="color: #cc0000;">Περιστάσεις και σχήματα</span></b></div><div align="center"><span style="color: #cc0000;"><br /> </span></div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="149" src="http://www.youtube.com/embed/2QjPBNLD0p4" width="225"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-3836490840932035444?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-63507885114311961322011-07-09T00:47:00.000+03:002011-07-09T00:47:33.546+03:00<div class="gmail_quote"><div class="gmail_quote"><div class="gmail_quote"><div lang="EL" link="blue" vlink="purple"><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-stN4aYgTAFM/Thd5XWKa7BI/AAAAAAAAA4s/XkvipXwn870/s1600/Teflon%25235_cover.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-stN4aYgTAFM/Thd5XWKa7BI/AAAAAAAAA4s/XkvipXwn870/s1600/Teflon%25235_cover.jpg" /></a></div><div align="center" class="MsoNormal"><br /> </div><div align="center" class="MsoNormal"><b><span style="font-size: 36pt; text-transform: uppercase;"><span style="color: #cc0000;">Τ</span></span></b><b><span style="font-size: 24pt; text-transform: uppercase;"><span style="color: #cc0000;">εφλ</span></span></b><b><span style="color: #595959; font-size: 36pt; text-transform: uppercase;"><span style="color: #cc0000;">Ο</span></span></b><b><span style="font-size: 24pt; text-transform: uppercase;"><span style="color: #cc0000;">ν</span></span></b></div><div align="center"><span style="color: #cc0000;"> </span></div><div align="center" class="MsoNormal"><b><span style="color: #595959; font-size: 14pt;"><span style="color: #cc0000;">Ποιητικό σκεύος και όχι μόνο</span></span></b></div><div align="center" class="MsoNormal"><br /> </div><div align="center" class="MsoNormal"><b><span style="font-size: 14pt;"><span style="color: #6aa84f;">Τεύχος </span><span style="color: #6aa84f;">#</span></span></b><b><span style="font-size: 14pt;"><span style="color: #6aa84f;"> </span><span style="font-size: 16pt;"><span style="color: #6aa84f;">5</span></span></span></b></div><div align="center"><span style="color: #6aa84f;"> </span></div><div align="center" class="MsoNormal"><b><span style="font-size: 14pt;"><span style="color: #6aa84f;">Άνοιξη&nbsp;-&nbsp;Καλοκαίρι </span></span></b><b><span style="font-size: 16pt;"><span style="color: #6aa84f;">2011</span></span></b><b><span style="font-size: 12pt;"><br /> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;, &quot;serif&quot;; font-size: 12pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;, &quot;serif&quot;; font-size: 12pt;"> </span></b></div><div align="left" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"><span style="color: #6aa84f;"><span style="color: #888888;"><span style="color: black;"><b></b></span></span></span><span style="color: #888888;"><span style="color: black;"><b><a href="http://teflon.wordpress.com/%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B5-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CF%86%CE%BB%CF%8C%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%8E%CF%83%CE%B5/">γίνε συνδρομητής η συνδρομήτρια στο τεφλόν και σώσε την ψυχή σου</a><br /> </b></span></span></div><b> </b><b> </b><br /> <div style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /> </div><div style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><b><span style="color: #cc0000;">Θέματα:</span></b></div><span style="color: #f4cccc;"> </span><br /> <div style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /> </div><span style="color: #f4cccc;"> </span><br /> <div style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><b><span style="color: #f4cccc;">Raegan Butcher:</span></b><span style="color: #f4cccc;"> Δοκιμασία Γενναιότητας, Ελεύθερα Ποιήματα στη Φυλακή Σνοχόμις</span><b><span style="color: #f4cccc;"> </span></b><b><span style="color: #f4cccc;">#</span></b><span style="color: #f4cccc;"> </span><b><span style="color: #f4cccc;">Ali Cobby Eckermann:</span></b><span style="color: #f4cccc;"> Little Bit Long Time, η Στρογγυλή Φωνή μιας Αβορίγινης Ποιήτριας </span><b><span style="color: #f4cccc;">#</span></b><span style="color: #f4cccc;"> </span><b><span style="color: #f4cccc;">Tom Lanoye:</span></b><span style="color: #f4cccc;"> Ακατέργαστος Ρεαλισμός με Γλυκόπικρο Φινάλε </span><b><span style="color: #f4cccc;">#</span></b><span style="color: #f4cccc;"> </span><b><span style="color: #f4cccc;">Roger McGough:</span></b><span style="color: #f4cccc;"> Μια Φωνή από το Λιμάνι Γελά Απαλά </span><b><span style="color: #f4cccc;">#</span></b><span style="color: #f4cccc;"> Είναι το </span><b><span style="color: #f4cccc;">Ρεμίξ </span></b><b><span style="color: #f4cccc;">#</span></b><span style="color: #f4cccc;"> </span><b><span style="color: #f4cccc;">Monika Rinck:</span></b><span style="color: #f4cccc;"> Λυρικά Πρόβατα σε Περιβάλλον Windows </span><b><span style="color: #f4cccc;">#</span></b><span style="color: #f4cccc;"> </span><b><span style="color: #f4cccc;">Arno Calleja:</span></b><span style="color: #f4cccc;"> Στην Μπετονιέρα </span><b><span style="color: #f4cccc;">#</span></b><span style="color: #f4cccc;"> Τα Ανάκατα Μαλλιά της </span><b><span style="color: #f4cccc;">Γιοσάνο Ακίκο</span></b><span style="color: #f4cccc;"> (μέρος β’)</span></div><span style="color: #f4cccc;"> </span><br /> <div style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /> </div><div class="MsoNormal"><span style="color: #6aa84f;"><span style="font-family: &quot;arial&quot;, &quot;helvetica&quot;, sans-serif;"><b><span style="font-size: medium;">Ποιήματα, δοκίμια, κείμενα &amp; μεταφράσεις από τους:</span></b> </span></span><span style="font-family: &quot;arial&quot;, &quot;helvetica&quot;, sans-serif;"><span lang="EN-US"><span style="color: #d9ead3;">Θανάση Αθανάσιο, Αντώνη Αντωνάκο, Σοφία Αποστολίδου, Παναγιώτη Αρβανίτη, Raegan Butcher, Γιώργο Γέργο, Κωνσταντίνα Γεωργαντά, Νικόλα Γκόγκο, Πέτρο Γκολίτση, Arno Calleja, Π.Ε. Δημητριάδη, Ali Cobby Eckermann, Παναγιώτη Ιωαννίδη, Έφη Καλογεροπούλου, Ράνια Καραχάλιου, Kyoko Kishida,&nbsp; Άγγελο Κυρίου, Ν.Γ. Λυκομήτρο, Tom Lanoye, Γιώργο Μανάδη, Παυλίνα Μάρβιν, Roger McGough, Not I, Μιράντα Παπαδοπούλου, Παναγιώτη Παπαφράγκο, Νάντια Πούλου-Μπλέκερ, Monika Rinck, Σαμσών Ρακά, Θοδωρή Ρακόπουλο, Ζάφοντ Ρέπλικαντ, Ζακ Ρόβιτ, Μαρία Ρω, Αμαλία Σαλάμπαση, Δανάη Σιώζιου, Αλεξία Συμβουλίδου, Γιώργο Τσιόγγα</span></span></span></div><span style="color: #d9ead3;"> </span><br /> <div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;arial&quot;, &quot;helvetica&quot;, sans-serif;"><b><span style="color: #f1c232;">Εξώφυλλο &amp; </span></b></span><span style="font-family: &quot;arial&quot;, &quot;helvetica&quot;, sans-serif;"><b><span style="color: #f1c232;">Εικονογραφήσεις:</span></b><span style="color: #f1c232;">&nbsp;Ιλάν Μανουάχ</span></span></div><span style="color: #f1c232;"> </span><br /> <div class="MsoNormal"><br /> </div><div align="center" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><b><span style="color: #6fa8dc;">Κοπιάστε στα:</span><span style="color: #6fa8dc;"><br /> </span></b><i><span style="color: #6fa8dc;">Βιβλοπωλείο Ναυτίλος,</span></i><span style="color: #6fa8dc;"> Χαριλάου Τρικούπη 28</span></div><div align="center"><span style="color: #6fa8dc;"> </span></div><div align="center" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><i><span style="color: #6fa8dc;">Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο,</span></i><span style="color: #6fa8dc;"> Θεμιστοκλέους 37</span></div><div align="center"><span style="color: #6fa8dc;"> </span></div><div align="center" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><i><span style="color: #6fa8dc;">Βιβλιοπωλείο Πολιτεία,</span></i><span style="color: #6fa8dc;"> Ασκληπιού 1-3 &amp; Ακαδημίας</span></div><div align="center"><span style="color: #6fa8dc;"> </span></div><div align="center" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><i><span lang="EN-US"><span style="color: #6fa8dc;">Ludens Lab, </span></span></i><span style="color: #6fa8dc;">Διδότου</span><span lang="EN-US"><span style="color: #6fa8dc;"> 34</span></span></div><div align="center"><span style="color: #6fa8dc;"> </span></div><div align="center" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><i><span lang="EN-US"><span style="color: #6fa8dc;">Vinyl Microstore,</span></span></i><span lang="EN-US"><span style="color: #6fa8dc;"> </span></span><span style="color: #6fa8dc;">Διδότου</span><span lang="EN-US"><span style="color: #6fa8dc;"> 34</span></span></div><div align="center" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /> </div><div style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="color: #f1c232;"><b><span style="font-size: medium;">Διανέμεται δωρεάν</span></b></span></div><div style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="color: #cc0000;">Τα σημεία διανομής εκτός Αθηνών θα ανακοινωθούν σύντομα στο <a href="http://teflon.wordpress.com/">τεφλόν</a></span><b><span style="color: #cc0000;">&nbsp;</span></b></div></div></div><span style="color: #cc0000;"> </span></div><span style="color: #cc0000;"> </span></div><span style="color: #cc0000;"> </span></div><span style="color: #cc0000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-6350788511431196132?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-60130529478839578232011-07-05T23:03:00.000+03:002011-07-05T23:03:49.440+03:00<div align="center"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="249" src="http://www.youtube.com/embed/rKHDOTiPgvI" width="325"></iframe></div><br /> <div align="center"><br /> </div><div align="center"><br /> </div><div align="center"><b><span style="color: #bf9000;">"Rehab"</span></b><span style="color: #b4a7d6;"><b><br /> </b></span><span style="color: #f6b26b;"><b><br /> They tried to make me go to rehab but I said 'no, no, no'<br /> Yes I've been black but when I come back you'll know know know<br /> I ain't got the time and if my daddy thinks I'm fine<br /> He's tried to make me go to rehab but I won't go go go<br /> <br /> I'd rather be at home with ray<br /> I ain't got seventy days<br /> Cause there's nothing<br /> There's nothing you can teach me<br /> That I can't learn from Mr Hathaway<br /> <br /> I didn't get a lot in class<br /> But I know it don't come in a shot glass<br /> <br /> They tried to make me go to rehab but I said 'no, no, no'<br /> Yes I've been black but when I come back you'll know know know<br /> I ain't got the time and if my daddy thinks I'm fine<br /> He's tried to make me go to rehab but I won't go go go<br /> <br /> The man said 'why do you think you here'<br /> I said 'I got no idea<br /> I'm gonna, I'm gonna lose my baby<br /> so I always keep a bottle near'<br /> He said 'I just think you're depressed,<br /> this me, yeah baby, and the rest'<br /> <br /> They tried to make me go to rehab but I said 'no, no, no'<br /> Yes I've been black but when I come back you'll know know know<br /> <br /> I don't ever wanna drink again<br /> I just ooh I just need a friend<br /> I'm not gonna spend ten weeks<br /> have everyone think I'm on the mend<br /> <br /> It's not just my pride<br /> It's just 'til these tears have dried<br /> <br /> They tried to make me go to rehab but I said 'no, no, no'<br /> Yes I've been black but when I come back you'll know know know<br /> I ain't got the time and if my daddy thinks I'm fine<br /> He's tried to make me go to rehab but I won't go go go</b></span><b><br /> </b><span style="color: #b4a7d6;"><b><br /> </b></span><b><br /> </b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5666172414146013595-6013052947883957823?l=kokkinikissa.blogspot.com' alt='' /></div>κοκκινη κισσαhttp://www.blogger.com/profile/14138214802769118061noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5666172414146013595.post-72284080744581181292011-07-04T23:56:00.004+03:002011-07-05T13:04:42.079+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Jx75y-fVI7c/