Σάββατο, 14 Ιουνίου 2008

ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΓΚΑΡΣΙΑ ΜΑΡΚΕΣ

"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μιά στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ΄ενα κομμάτι ζωή,ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά πού σκέφτομαι αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά πού λέω εδώ.Θα έδινα αξία στα πράγματα ,όχι για αυτό πού αξίζουν ,αλλά γι αυτό πού σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο,θα ονειρευόμουν πιό πολύ,γιατί για κάθε λεπτό πού κλείνουμε τα μάτια,χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φώς.Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι κοιμόταν.Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα! Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή,θα ντυνόμουν λιτά,θα ξάπλωνα μπρούμυτα στόν ήλιο,αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο τό σώμα αλλά και τήν ψυχή μου. Θεέ μου ,αν μπορούσα ,θα έγραφα το μίσος μου πάνω στόν πάγο και θα περίμενα να βγεί ο ήλιος.Θα ζωγράφιζα μ΄ένα όνειρο του Βάν Γκόγκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα πού χάριζα στη σελήνη.Θα πότιζα με τα δακρυά μου τα τριαντάφυλλα ,για να νοιώσω τόν πόνο απ τα αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους. Θεέ μου ,αν είχα ένα κομμάτι ζωή...Δέν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πώ στούς ανθρώπούς ότι αγαπώ,ότι τούς αγαπώ.Θά έκανα κάθε άντρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τόν έρωτα. Στούς ανθρώπούς θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν,χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται!Στό μικρό παιδί θα έδινα φτερά,αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει.Στούς γέρους ,θα έδειχνα ότι τόν θάνατο δέν τόν φέρνουν τα γειρατιά αλλά η λήθη.Εμαθα τόσα πράγματα από εσάς τούς ανθρώπους....... .Εμαθα πώς όλοι θέλουν να ζήσουν στήν κορυφή του βουνού ,χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στό ν τρόπο πού κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.Εμαθα πώς όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του ,για πρώτη φορά το δάχτυλο του πατέρα του ,το αιχμαλωτίζει για πάντα .Εμαθα πώς ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τόν άλλον από ψηλά μόνο ΄ταν πρέπει να τόν βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πράγματα πού μπορεσα να μάθω από σάς αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ ,γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σε αυτή τη βαλίτασ,δυστυχώς θα πεθάνω.Να λές πάντα αυτό πού νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό πού σκέφτεσαι.Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά πού σε έβλεπα να κοιμάσαι,θα σ΄αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στόν Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά πού θα άκουγα τη φωνή σου,θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τίς ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές πού σ΄εβλεπα ,θα έλεγα "σ΄αγαπώ " και δέν θα υπέθετα ανόητα ,ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει και άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει,αλλά σε περίπτωση πού κάνω το λάθος και μάς μένει μόνο το σήμερα ,θάθελα να σου πώ σ άγαπώ και ότι ποτέ δέν θα σε ξεχάσω. Τό αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς ,είτε νέος ,είτε γέρος.Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά πού βλέπεις τούς ανθρώπούς πού αγαπάς.Γι αυτό μήν περιμένεις άλλο ,καν το σήμερα γιατί άν το αύριο δέν έρθει ποτέ,θα μετανιώσεις σίγουρα για την μέρα πού δεν βρηκες χρόνο για ένα χαμόγελο,μιά αγκαλιά ,ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μιά τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς πού αγαπάς κοντά σου,πές τους ψιθυριστά πόσο πολύ τούς χρειάζεσαι ,αγάπα τους και φέρσου τους καλά,βρές χρόνο για να τούς πείς "συγνώμη", "συγχωρεσέ με ", "σε παρακαλώ",΅ευχαριστώ ",κι όλα τα λόγια αγάπης πού ξέρεις. Κανείς δέν θα σε θυμάται για τίς κρυφές σου σκέψεις.Ζήτα από τόν Κύριο τη δύναμη και την σοφία και τη δύναμη για να τίς εκφράσεις.Δείξε στούς φίλους σου τί σημαίνουν γιά σένα....." Η αποχαιρετιστήρια επιστολή εστάλη από τόν συγγραφέα στούς φίλους του Mil Congojas - Ruben Gonzalez

16 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Υπεροχο το σημερινο Blog κισσα, αλλα με μελαγχολησες...
Αυτο το κειμενο το ειχε καρφιτσωμενο μια συναδελφος πανω απο το γραφειο της.. που πεθανε νεοτατη...
Παρολο που ανακαινισαμε ολα τα γραφεια.. το κειμενο αυτο το αφησαμε στην θεση του.. ετσι για να μας την θυμιζει...
Ειναι απιστευτα τα παιχνιδια που παιζει η ζωη.... και αυτο κανει την επιστολη αυτη τοσο μαγικη...

κοκκινη κισσα είπε...

ακανόνιστη

η ζωή η πάντα απρόβλεπτη ...

η επιστολή ωστόσο αφήνει μιά τέτοια αίσθηση μελαγχολίας με τήν απλότητα της καί τήν αλήθεια της ,θυμίζοντας μας εκείνα πού έχουμε απωλέσει,παραμερίσει,ξεχάσει..
είναι συγκινητική

νάσαι καλά
καλό σαβ/κο!

Ανώνυμος είπε...

καλησπερα

εμενα μου φτιαξε τη διαθεση!
το ωραιο ειναι ασχημο,τ ασχημο ωραιο.ψιθυριζει ο σαιξπηρ κι απο
κοντα βλεπω τον ηρακλειτο και το ντουεντε των ισπανων.
συνεχιζει να μου δινει κουραγιο
ο Γκαμπριελ!!!!!
ευχαριστω,κισσα

οδος ανω κατω μια και ωυτη.

αντρεας π.

κοκκινη κισσα είπε...

αντρέα καλημέρα!
"Ήθος ανθρώπω δαίμων " λέει ο Ηράκλειτος...
το ήθος του ανθρώπου ο δαιμονάς του!και ο άνθρωπος τοποθετημένος ανάμεσα στο ζώο και το Θεό,με αμφίροπες δυνάμεις να τόν κινούν πορεύεται στον συμπαντικό χώρο και χρόνο και ζεί χάρη σε αυτή ακριβώς την αρμονία των αντιθέτων ,πού ενώνονται στη διάρκεια αυτής της ακατάπαυστης κίνησης του κόσμου...
Εχεις δίκιο ,ο ποιητής -στοχαστής όντας παρόν στα γεγονότα δεν τα προσεγγίζει μόνον αισθητικά αλλά μέσα σε αυτά βιώνει τόν πικρό δραματικό τους χαρακτήρα.
μεγάλη κουβέντα όμως...και φλυάρησα

πολλά φιλιά
χαίρομαι πού σου άρεσε

Spyros Vlahos είπε...

Υποτίθεται ότι σήμερα θα γινόταν μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα επειδή η Κυβέρνηση θα περάσει μέτρα για να φιμώσει τα μπλογκς.
Σου αντιγράφω ένα κείμενο που βρήκα και σε παρακαλώ στείλτο σε όσους ξέρεις.


"Ρε μπλογκερς που ήσασταν σήμερα; Γιατί πήγα στο Σύνταγμα και δεν βρήκα και πολύ κόσμο... Μόνο 7-8 άτομα ήμασταν! Οι υπόλοιποι; Ναι το ξέρω ότι δεν υπήρχε οργάνωση αλλά και πάλι, ψαχτείτε λίγο... Πώς βρεθήκαμε εμείς οι λίγοι; Πού ήσουν ρε Πρέζα; Που ήσουν ρε πρεςς; Που ήσασταν ρε μπλουπερς; Που ήσασταν όλοι εσείς;;; Χαμένοι στο Σύνταγμα;;;
Θέλαμε και ξένα ΜΜΕ να καλύψουν το γεγονός... Μόνο ένας δημοσιογράφος απ' τον ΣΚΑΙ ήταν, αλλά κι αυτός για λίγο μιας και δεν βρήκε πολύ κόσμο... Θέλουμε να πάμε κόντρα και στη κυβέρνηση, τρομάρα μας... Τέλος πάντων... Το πάθημα, μάθημα, για το μέλλον... Γιατί έτσι ανοργάνωτοι, είμαστε βούτυρο στο ψωμί τους... Ας ελπίσουμε να διαψευσθώ. "

Αν μπορούσαμε να παρατήσουμε τη μαλακία με τα μλογκοπαίγνιδα και να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμη που έχουμε για να καλυτερέψουμε τη ζωή μας τότε ίσως ντρεπόμουνα λιγότερο.

κοκκινη κισσα είπε...

σπύρο
ευχαριστώ για την ενημέρωση.
νάσαι καλα.

Kryos είπε...

Είναι κρίμα που χρειάζεται να έρθει ο άνθρωπος κοντά στο τέλος του για να καταλάβει πιο είναι το πραγματικά σημαντικό και τι πρέπει να έχει ψηλά στις προτεραιότητες του.
Το πρώτο βήμα είναι να βρεις το μονοπάτι ...το δεύτερο να το περπατήσεις .
Αν με τέτοια κείμενα το βρίσκουμε ας αρχίσουμε να το περπατάμε .
Από τώρα ...αυτή τη στιγμή .

Χάρηκα που πέρασα και που σε γνώρισα ... να έχεις μια υπέροχη εβδομάδα.

κοκκινη κισσα είπε...

kryos
έχεις δίκιο
και πόσο αναλώνεται ο καθένας μας ,σε πράγματα μικρά ,ανευ σημασίας τα περισσότερα ,και το πραγματικά ουσιώδες διαφεύγει....
και χρειάζεται πολλές φορές ένα οδυνηρό περιστατικό,για να μάς επαναφέρει σε μιά άλλη πιό σεμνή στάση ζωής...

χάρηκα για την επικοινωνία

νάσαι καλά.

ερΑσιτεχνης ανθρωπος είπε...

H sofia panta erxetai pros to telos...

i oxi panta?

(den einai erwtisi ;) )

κοκκινη κισσα είπε...

ερασιτέχνη

έτσι είναι ,
μετά την σύνθεση η αφαίρεση
το απόσταγμα της βιωμένης εμπειρίας
η συμφιλίωση,η κατανόηση...
γιατί όχι η σοφία...

ή καλύτερα μιά αποτίμηση χωρίς επηρμένες εξάρσεις και ματαιοδοξίες

φυσικά όχι για όλους,
για ελάχιστους ,που΄χουν πληρώσει και το κόστος της γνώσης αυτής.

πολλά φιλιά.

Utopia είπε...

Τα απλά είναι που μας δυσκολεύουν συνήθως...
Τα σχόλια περιττεύουν-η επιστολή τα λέει όλα!

Καληνύχτα!!!

κοκκινη κισσα είπε...

utopia
πόσο δίκιο έχεις!

πολλά φιλιά.

γητεύτρια είπε...

Καλημέρα! Όμορφο κείμενο! Πραγματικά ανθρώπινο!
Κάποτε το είχα ποστάρει κι εγώ εδώ, αλλά μου επισημάνθηκε από τον εκδότη των εκδόσεων Ενδυμίων, ότι το κείμενο δεν ανήκει στον Μάρκες και ότι έκανε διάψευση το εκδοτικό πρακτορείο του στην Ελ Παΐς.
Όχι ότι αυτό μειώνει την αξία του κειμένου, αλλά καλό είναι, είπε, να ξέρουμε ότι δεν είναι του Μάρκες και το βρίσκω σωστό. Στο λέω μόνο γιατί ξέρω ότι σε ενδιαφέρουν τέτοιες διευκρινίσεις και σε καμιά περίπτωση να μειώσω την αξία της ανάρτησης, που όπως φαίνεται την είχα κάνει κι εγώ βρίσκοντάς την, έναν ύμνο στη ζωή.

Φιλιά και καλό απόγευμα!

EL PAΙS, Madrid
La Agencia Literaria Carmen Balcells ha negado que Gabriel Garcia Marquez haya escrito un poema de despedida a sus amigos mas cercanos y que desde hace varias semanas circula en Internet.

EL PAΙS, Mαδρίτη
Το Λογοτεχνικό Πρακτορείο Carmen Balcells αρνήθηκε ότι ο Gabriel Garcia Marquez είχε γράψει ένα αποχαιρετιστήριο ποίημα στους κοντινούς του φίλους που εδώ και κάποιες βδομάδες κυκλοφορεί στο Internet.

κοκκινη κισσα είπε...

γητεύτρια

Μαριάννα μου σε ευχαριστώ για τήν επισήμανση.Τί παράξενο!Ωστόσο όποια και εάν είναι η αλήθεια ουδόλως όπως σωστά είπες δεν μειώνει την αξία του εν λόγω κειμένου.

νάσαι καλά!
φιλιά.

skoinovatis είπε...

Πράγματι υπέροχο το κείμενο, απ' όπου κι αν είναι!
Εξαιρετική ανάρτηση, πανέμορφο το μουσικό κομμάτι, τεράστιος πιανίστας!
Μπράβο πουλάκι μου!
Φιλί!

κοκκινη κισσα είπε...

skoinovatis

νομίζω ότι απόψε το φεγγάρι, πράγματι θα ΄ναι ολόκληρο!!
Και εγώ θα πετάξω πιό ψηλά...

καλό βράδυ!!