Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018



//Two Old Men Eating Soup,Francisco Goya,1746-1828)

Ο BAUDELAIRE για τον GOYA
«Αναμφίβολα ,βυθίζεται στο σκληρό, το θηριώδες κωμικό και υψώνεται ως το απόλυτο κωμικό ,μα η γενική όψη που κάτω από αυτήν βλέπει τα πράγματα, είναι κυρίως όψη του φανταστικού,ή μάλλον το βλέμμα που ρίχνει στα πράγματα είναι ένας φυσικός μεταδότης του φανταστικού(…) Ο Γκόγια είναι πάντα ένας μεγάλος καλλιτέχνης,συχνά τρομαχτικός. Ενώνει με τη χαρά, με την ισπανική σάτιρα του καλού καιρού του Θερβάντες, ένα πολύ πιο μοντέρνο πνεύμα(…) τον έρωτα του ...ασύλληπτου, το αίσθημα των βίαιων αντιθέσεων, τρομαγμούς στη φύση και στις ανθρώπινες φυσιογνωμίες που παράδοξα παραμορφώνουνται…(…)Ο Γκόγια δημιουργεί το αληθοφανές θηριώδες. Τα τέρατά του γεννιούνται ικανά να ζήσουν,είναι αρμονικά. Ολες αυτές οι παραμορφώσεις,αυτά τα κτηνώδη πρόσωπα, αυτές οι διαβολικές γκριμάτσεςδιαποτίζουνται απο
α ν θ ρ ω π ι ά (…)Σε έναν πίνακα του Γκόγια το σημείο επαφής ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό είναι αδύνατο να συλληφθεί…Το φώς και το σκότος παίζουν μέσα σε όλες αυτές τις αλλόκοτες φρίκες(…)όλα τα όργια του ονείρου, όλες οι υπερβολές των παραισθήσεων,κι ύστερα όλες αυτές οι λευκές βέλτες σπανιόλες…»
(Απόσπασμα από το κείμενο «ο BAUDELAIRE και εμείς» του Πάνου Καραβια)
Περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ ,Χριστούγεννα 1967
Αφιερωμένο στον CHARLES BAUDELAIRE



Δεν υπάρχουν σχόλια: