Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

πίσω απ τόν καθρέφτη



                          πρώτα ραντεβού


Κάθε στιγμή  μαζί
ήταν γιορτή,Επιφάνια,
οι δυό μας μόνοι μέσ στον κόσμο.
Ησουν πιό θαρραλέα,πιό ανάλαφρη κι από πουλί,
κατέβηκες ορμητική δυό δυό τα σκαλιά
σαν ίλιγγος,και μέσα από την υγρή πασχαλιά
με πήγες στο βασίλειό σου,με οδήγησες,
στην άλλη πλευρά,πίσω από τον καθρέφτη.

Οταν ήρθε η νύχτα έλαβα χάρη,
ανοίξαν διάπλατες οι πύλες της αγίας τράπεζας
και στο σκοτάδι έλαμψε η γύμνια μας
καθώς γείραμε."Ευλογημένη νάσαι!"
αναφώνησα ξυπνώντας ,κι ήξερα
πώς η ευλογία μου ήταν θράσος:
κοιμόσουν ,η πασχαλιά απλώθηκε μ΄ενα γαλάζιο σύμπαν
να αγγίξει πάνω απ το τραπέζι τα ματοτσινορά σου
και σύ δέχτηκες τοο άγγιγμά της  ,ακίνητα τα μάτια σου
και το χέρι σου ακόμα ζεστό.

Βουερά ποτάμια μές στο κρύσταλλο,
βουνά προβάλλαν στην ομίχλη,θαλασσες λυσσομανούσαν,
κι εσύ κρατούσες στα χέρια σου σφαίρα κρυστάλλινη,
ενώ κοιμόσουν ακόμα καθισμένη σε θρόνο
και ήσουν θεέ μου δική μου.
Ξύπνησες και μεταμόρφωσες
τις καθημερινές μας τίς κουβέντες,
ο λόγος ξεχείλισε δύναμη λαγαρή,
κι η λέξη "εσύ" βρήκε το νέο της νόημα:
"βασιλιάς".
Τα πιό συνηθισμένα πράγματα μετουσιώθηκαν μεμιάς,
τα πάντα-το κανάτι,η λεκάνη- όταν μπήκαν αναμέσά μας
φρουρός,γίναν νερό στρώμα υδάτινο.

Βαδίζαμε παρασυρμένοι,άγνωστο πού
μπροστά μας ,αντικατοπτρισμοί θαρρείς,
έσβηναν πόλεις χτισμένες ώς εκ θαύματος,
άγρια μέντα ξάπλωνε κάτω απ' τα πόδια μας,
πουλιά ταξίδευαν στον ίδιο δρόμο
τα ψάρια στα ποτάμια κολυμπούσαν αντίδρομα
κι ο ουρανός ξετυλιγόταν μπρός τα μάτια μας.

Οταν η μοίρα μάς πήρε το κατόπι,
παράφρονας με το ξυράφι στο χέρι.

Αρσένι Ταρκόφσκι
Από την συλλογή " λευκή  μέρα"
μετάφραση Σεραφείμ Βελέντζας

5 σχόλια:

Verónica Marsá είπε...

Δεν κατάλαβα αυτό το κομμάτι, την μεταφωρά εννοώ:

"Τα πιό συνηθισμένα πράγματα μετουσιώθηκαν μεμιάς,
τα πάντα-το κανάτι,η λεκάνη- όταν μπήκαν αναμέσά μας
φρουρός,γίναν νερό στρώμα υδάτινο."

κοκκινη κισσα είπε...

Veronica Marsa

Αναφέρεται στην μεταμορφωτική δύναμη του ερωτα, Βερόνικα.
Το νερό είναι το κατ εξοχήν ερωτικό-λιμπιντικό στοιχείο,...

πολλά φιλιά!

Verónica Marsá είπε...

Α! Ξαναδιάβασα το κείμενο και κατάλαβα τώρα καλύτερα!
Ευχαριστώ, φίλη μου.

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικό! Μου άρεσε φοβερά!
Τελικά, οι επιλογές σου Έφη είναι μία και μία, κάθε φορά βρίσκω κάτι μοναδικά όμορφο εδώ μέσα!

σε ευχαριστώ!

υ.γ. Ένα από τα αγαπημένα μου είναι το δικό σου με τίτλο "ταξιδεύοντας".Συγχαρητήρια!

Δάφνη

κοκκινη κισσα είπε...

Δάφνη, σε ευχαριστώ πολύ.

πάντα ευπρόσδεκτη!!