Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

ΑΜΜΟΣ




Η επίμονη μνήμη κρυμμένη σε τόσα
υλικά περίφραξης
πάσχουσα
δυο τρείς κομμένες λαμαρίνες
σύρματα, γλάστρες σπασμένες,
χώμα νωπό, παγωμένα σίδερα
να ζεσταθεί πασχίζει,χώνεται ανάμεσα
πάσχουσα
ταϊζει τα σκυλιά της εικόνες
μισομαγειρεμένες
η επίμονη μνήμη περπατά με δυσκολία
ισιώνει τα μαλλιά της με τα χέρια της
μουσκεύει ψωμί το μοιράζει
συλλαβίζοντας ακατάληπτα
στο φράχτη δένει το άλογό της
η επίμονη μνήμη
πρόσφυγας είναι
σε λάθος πατρίδα
ΕΦΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΜΜΟΣ,2013


Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

ΧΑΡΤΗΣ ΝΑΥΑΓΙΩΝ



ΩΚΕΑΝΟΣ

Κι άξαφνα μια ανησυχία μην πάθεις κάτι μη λείψεις μη φύγεις ξαφνικά γιατί είσαι όλα τα γράμματα λέξεις κι αποσιωπητικά το λίγο το πολύ και ό,τι περισσεύει η φωτιά και το νερό που τη σβήνει ναι είσαι όλα ακτή και θάλασσα η ίδια η ελπίδα που χαρτοπαίζει ανακατώνοντας αδέξια τα τραπουλόχαρτα τής κάθε μέρας τόσες μέρες τόσα χρόνια το ίδιο το σάστισμα όταν νυχτώνει και αργείς και δεν ξέρω πού είσαι και ποια αιχμαλωσία ετοιμόρροπη κατεδαφίζεις και πόσο αδιάφορα και τρύπια είναι τα σκοτάδια μου χωρίς εσένα και ορφανές οι υποσχέσεις στάχτες και ερείπια

Κι άξαφνα μια αγωνία μην πάθεις κάτι μη λείψεις ξαφνικά μη φύγεις με σκοτεινιάζει και γαβγίζει μέσα μου σαν λυσσασμένος σκύλος που τρελαίνεται και τότε τρέχω τρέχω να ξεφύγω και φτάνω σε κάτι παιδικά χαλάσματα και κρύβομαι ανάμεσα στις κουκουβάγιες –να τη μία αλλάζει θέσεις εδώ κι εκεί πάνω στη μάντρα– κι εγώ πάνω σε φύλλα κίτρινα που γίνονται γρανάζια σκόνης και σιωπής

Κι όταν σε βλέπω να σου χαρίσω θέλω πάντα αυτή τη μικρή γέφυρα ένα κόκκινο χειροποίητο λουλούδι απ’ το αίμα μου να ρίχνεις πάνω απ’ τα δύσκολα και να περνάς άγγελος καλός να γίνομαι μόνο για σένα γιατί ο ουρανός σου είναι το σπίτι μου και το κατώφλι του εκεί που η κάθε πράξη μου ξεπλένει απ’ τα πόδια της τη λάσπη

εφη καλογεροπούλου
χάρτης ναυαγίων
μετρονόμος,2017

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018



//Two Old Men Eating Soup,Francisco Goya,1746-1828)

Ο BAUDELAIRE για τον GOYA
«Αναμφίβολα ,βυθίζεται στο σκληρό, το θηριώδες κωμικό και υψώνεται ως το απόλυτο κωμικό ,μα η γενική όψη που κάτω από αυτήν βλέπει τα πράγματα, είναι κυρίως όψη του φανταστικού,ή μάλλον το βλέμμα που ρίχνει στα πράγματα είναι ένας φυσικός μεταδότης του φανταστικού(…) Ο Γκόγια είναι πάντα ένας μεγάλος καλλιτέχνης,συχνά τρομαχτικός. Ενώνει με τη χαρά, με την ισπανική σάτιρα του καλού καιρού του Θερβάντες, ένα πολύ πιο μοντέρνο πνεύμα(…) τον έρωτα του ...ασύλληπτου, το αίσθημα των βίαιων αντιθέσεων, τρομαγμούς στη φύση και στις ανθρώπινες φυσιογνωμίες που παράδοξα παραμορφώνουνται…(…)Ο Γκόγια δημιουργεί το αληθοφανές θηριώδες. Τα τέρατά του γεννιούνται ικανά να ζήσουν,είναι αρμονικά. Ολες αυτές οι παραμορφώσεις,αυτά τα κτηνώδη πρόσωπα, αυτές οι διαβολικές γκριμάτσεςδιαποτίζουνται απο
α ν θ ρ ω π ι ά (…)Σε έναν πίνακα του Γκόγια το σημείο επαφής ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό είναι αδύνατο να συλληφθεί…Το φώς και το σκότος παίζουν μέσα σε όλες αυτές τις αλλόκοτες φρίκες(…)όλα τα όργια του ονείρου, όλες οι υπερβολές των παραισθήσεων,κι ύστερα όλες αυτές οι λευκές βέλτες σπανιόλες…»
(Απόσπασμα από το κείμενο «ο BAUDELAIRE και εμείς» του Πάνου Καραβια)
Περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ ,Χριστούγεννα 1967
Αφιερωμένο στον CHARLES BAUDELAIRE


Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018




…Υπάρχει μια παλίρροια στις υποθέσεις των ανθρώπων
Που, αν τη βρουν στην πλημμυρίδα, τους οδηγεί σε πλούτη
Αν τη χάσουν, όλο το ταξίδι της ζωής τους
εξοκείλει στα αβαθή και στη δυστυχία..
...
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Ιούλιος Καίσαρας/πράξη4/σκηνή3