Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017




Στο Τρόμος και Φόβος ο Κιρκεγκαρντ ξεχωρίζει δύο είδη απελπισίας.Η πρώτη είναι απελπισία που την ονομάζει απελπισία της θηλυκότητας ή της αδυναμίας.Είναι η απελπισία για τον εαυτό μας ,η «απελπισία του να μη θέλεις να είσαι ο εαυτός σου» όταν δεν μπορούμε να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας ,όταν νιώθουμε «ξένοι»προς τον ίδιο μας τον εαυτό.Είναι η απελπισία του να μην μπορείς να είσαι κάποιος άλλος,και για τον Κιρκεγκαρντ αυτό το είδος της απελπισίας είναι αποτέλεσμα αδυναμίας.

Υπάρχει κι ένα άλλο είδος απελπισίας που ο Κιρκεγκαρντ την ονομάζει  απελπισία του ανδρισμού: «το να θέλεις απελπισμένα να είσαι ο εαυτός σου» Η απελπισία για το ότι δεν μπορούμε να είμαστε εντελώς ο εαυτός μας.Αυτή την απελπισία ο Καμύ την έμαθε από τον Κιρκεγκαρντ.Ο κόσμος θέλει να είμαι κάποιος άλλος,επομένως για να μείνω ο εαυτός μου πρέπει να απορρίψω τον κόσμο.Ζώ σε ένα χρόνο που με εξοντώνει,λοιπόν για να μπορέσω να παραμείνω ο εαυτός μου πρέπει να πιστεψω ότι αυτός ο χρόνος δεν υπάρχει.Είναι μια απόγνωση χωρίς ελπίδα ,αγιάτρευτη και απόλυτα μοναχική..



JAN KOTT

ΘΕΟΦΑΓΙΑ

Αίας ο τριπλοαπατημένος ή ο ηρωισμός του παραλόγου



Μτφρ:Αγγέλα-Βερυκοκάκη-Αρτέμη

Εκδ:Εξάντας

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017




Αηδίες-ο χρόνος έγινε για να κυλάει
Οι έρωτες για να τελειώνουν
Η ζωή για να πηγαίνει στο διάβολο
κι εγώ για να διασχίζω το Απειρο
με το μεγάλο διασκελισμό ενός μαθηματικού υπολογισμού,
Μονάχα όποιος τα διψάει όλα
μπορεί να με προφτάσει,

Ότι ζήσαμε
χάνεται
γκρεμίζεται μέσα στο σάπιο οισοφάγο του χρόνου
Και μόνο καμμιά φορά,
τις νύχτες,
θλιβερό γερασμένο μυρηκαστικό τ΄αναμασάει
η ξεδοντιασμένη μνήμη,

ΟΣΑ ΔΕ ΖΗΣΑΜΕ
ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ-

Ά εσείς, χημικές ενώσεις του μυαλού μου
έσω εκκρίσεις μου
ανεμόσκαλα των νεύρων μου
θα σε τραντάξω ,σαν ένα δουλικό που μ΄όλο το μίσος του
χτυπάει ένα ακριβό χαλί,
μέχρι που να μου ρίξετε μια καινούργια λέξη,
μόλις κομμένη από τους αμπελώνες
της αυριανής μας τρυφερότητας. Μελλοντικό κάρβουνο,που
θα καίγεσαι
Από έρωτα ,και ποίημα εσύ αυριανό, όχι με λέξεις
μα με ανυπόκριτα κι αμάραντα ερωτικά κρεβάτια
και φεγγερά μεγαλόφωνα μάτια
μουγκών.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
ΠΟΙΗΣΗ/τόμος πρωτος
25η ΡΑΨΩΔΙΑ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ,1963 (απόσπασμα)
εκδ:κεδρος

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

περιοδικό ΑΠΟΠΛΟΥΣ




περιοδικό ΑΠΟΠΛΟΥΣ τχ 71-72 (διπλό τεύχος) .
."Κρουαζιέρα στην ποίηση" μαζί με 40 και πλέον εκλεκτούς συνταξιδιώτες..!!! 


ΣΙΝΕΦΙΛ

Δεν είμαι πουθενά κανείς
κανείς δεν έμεινε να δει την προφητεία

φιλμ ασπρόμαυρο σκεπάζει την οθόνη
κινηματογράφος θερινός περασμένες δέκα
σινεφίλ σφυγμοί και λείπεις

απεγνωσμένα
να θέλω απ’ την αρχή να γράψει τέλος

τίποτα στη ζωή αθόρυβο
όλα συνομιλούν μες στη σιωπή

ψίθυροι, συλλαβές, φωνήματα
ανέκκλητα χαρίζονται
στην πιο έρημη πλευρά τους

κι η σιωπή σου απόψε επίκληση μνήμης
μνήμη της πάλης του θανάτου
κλέβει απ’ το τέλος το όνομα σου
και πάνω μου τρυφερά το αποθέτει

πού πάει η μνήμη όταν χάνεται;
σε ποιο ήρεμο λιμάνι επιστρέφει;

Εφη Καλογεροπούλου

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017






....Μονάχα μια φορά το κάθε τι,μονάχα μια.Μιά μοναχά,
και πιά ποτέ ξανά.Κι εμείς επίσης

μονάχα μια φορά.Ποτέ ξανά.Μα τη μοναδική
αυτή φορά το νάχωμε υπάρξει,κι ας είναι μια φορά μονάχα:

Το νάχωμε υπάρξει γήινοι,αυτό δεν φαίνεται σαν κάτι τι που πίσω παίρνεται......
ΡΙΛΚΕ/ελεγείες του Duino(9 απόσπασμα)