Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017




Αηδίες-ο χρόνος έγινε για να κυλάει
Οι έρωτες για να τελειώνουν
Η ζωή για να πηγαίνει στο διάβολο
κι εγώ για να διασχίζω το Απειρο
με το μεγάλο διασκελισμό ενός μαθηματικού υπολογισμού,
Μονάχα όποιος τα διψάει όλα
μπορεί να με προφτάσει,

Ότι ζήσαμε
χάνεται
γκρεμίζεται μέσα στο σάπιο οισοφάγο του χρόνου
Και μόνο καμμιά φορά,
τις νύχτες,
θλιβερό γερασμένο μυρηκαστικό τ΄αναμασάει
η ξεδοντιασμένη μνήμη,

ΟΣΑ ΔΕ ΖΗΣΑΜΕ
ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ-

Ά εσείς, χημικές ενώσεις του μυαλού μου
έσω εκκρίσεις μου
ανεμόσκαλα των νεύρων μου
θα σε τραντάξω ,σαν ένα δουλικό που μ΄όλο το μίσος του
χτυπάει ένα ακριβό χαλί,
μέχρι που να μου ρίξετε μια καινούργια λέξη,
μόλις κομμένη από τους αμπελώνες
της αυριανής μας τρυφερότητας. Μελλοντικό κάρβουνο,που
θα καίγεσαι
Από έρωτα ,και ποίημα εσύ αυριανό, όχι με λέξεις
μα με ανυπόκριτα κι αμάραντα ερωτικά κρεβάτια
και φεγγερά μεγαλόφωνα μάτια
μουγκών.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
ΠΟΙΗΣΗ/τόμος πρωτος
25η ΡΑΨΩΔΙΑ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ,1963 (απόσπασμα)
εκδ:κεδρος

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

περιοδικό ΑΠΟΠΛΟΥΣ




περιοδικό ΑΠΟΠΛΟΥΣ τχ 71-72 (διπλό τεύχος) .
."Κρουαζιέρα στην ποίηση" μαζί με 40 και πλέον εκλεκτούς συνταξιδιώτες..!!! 


ΣΙΝΕΦΙΛ

Δεν είμαι πουθενά κανείς
κανείς δεν έμεινε να δει την προφητεία

φιλμ ασπρόμαυρο σκεπάζει την οθόνη
κινηματογράφος θερινός περασμένες δέκα
σινεφίλ σφυγμοί και λείπεις

απεγνωσμένα
να θέλω απ’ την αρχή να γράψει τέλος

τίποτα στη ζωή αθόρυβο
όλα συνομιλούν μες στη σιωπή

ψίθυροι, συλλαβές, φωνήματα
ανέκκλητα χαρίζονται
στην πιο έρημη πλευρά τους

κι η σιωπή σου απόψε επίκληση μνήμης
μνήμη της πάλης του θανάτου
κλέβει απ’ το τέλος το όνομα σου
και πάνω μου τρυφερά το αποθέτει

πού πάει η μνήμη όταν χάνεται;
σε ποιο ήρεμο λιμάνι επιστρέφει;

Εφη Καλογεροπούλου

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017






....Μονάχα μια φορά το κάθε τι,μονάχα μια.Μιά μοναχά,
και πιά ποτέ ξανά.Κι εμείς επίσης

μονάχα μια φορά.Ποτέ ξανά.Μα τη μοναδική
αυτή φορά το νάχωμε υπάρξει,κι ας είναι μια φορά μονάχα:

Το νάχωμε υπάρξει γήινοι,αυτό δεν φαίνεται σαν κάτι τι που πίσω παίρνεται......
ΡΙΛΚΕ/ελεγείες του Duino(9 απόσπασμα) 


Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

ποίηση Γιάννη Βαρβέρη



ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΡΟΛΟΙ

Όταν ο κύριος Φογκ
ήθελε να δει τι ώρα είναι
έσκυβε από την πολυθρόνα
και κοίταζε το πρόσωπό του στο νερό:
όμορφος παρά μελαγχολικός και δέκα δευτερόλεπτα
τρυφερός και αγέρωχος και σαράντα δευτερόλεπτα
λυπημένος και λυπημένος ακριβώς
του απαντούσε το νερό.
Μόνο τη νύχτα
η ώρα ήτανε πάντα
νύχτα.
Όταν μια νύχτα ολόκληρη
σου δίνεται
δεν την ρωτάς ποτέ
τι ώρα είναι.


ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΦΟΓΚ
ΕΚΔ: ΥΨΙΛΟΝ