Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

οσο είναι καιρός

πάντα αποχαιρετούμε
ξεκλειδώνει τα υπόγεια

ξηλώνει πατώματα αυτή η νύχτα

το δάπεδο βουλιάζει
οι τοίχοι τρέμουν
οι αρμοί της σκάλας λύνονται
η στέγη υποχωρεί
τα γείσα πέφτουν
τρέξε σου φώναξα
τρέξε όσο είναι καιρός
προλαβαίνεις ακόμα
να σωθείς

πάντα αποχαιρετούμε


fav-3
η τελευταία λέξη
η τελευταία λέξη

αιωρείται

ρούχο άδειο

κρεμασμένο από τοίχο αόρατο

πέτρα που γκρεμίζεται

στο χρόνο

η τελευταία λέξη

αιχμάλωτη

στο τρύπιο γάντι της σιωπής
στην τρέλα γέρνει και
συλλαβίζει λέξεις
όπως ζάρι, παρτίδα, νίκη,
απελπισία, στάχτη

το χαμένο δαχτυλίδι

ενός έκπτωτου άγγελου εκδίκησης

λέξη- πουλί με ράμφος κοφτερό

αυτόχειρας αυτάρεσκη

λέξη θάνατος – έρωτας τυφλή

η τελευταία λέξη

όταν θυμώσει

με την άκρη του φτερού της

φωτιά ανάβει
σ’ όλους τους κήπους
του ουρανού

fav-3
©εφη καλογεροπούλου (προδημοσίευση)

 απο το περιοδικό ΣΤΑΧΤΕΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: