Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016



να πλυθώ με νερό και σκοτάδι

έφευγε ήσυχα
αφήνοντας πίσω του μισάνοιχτη την πόρτα
και το πόμολο ζεστό

απ τις ρωγμές των τοίχων
πέτρες ψιθύριζαν προσευχές

ο ενσαρκωμένος χρόνος σε αρπάζει
και σε πετάει πίσω απ το παράθυρο
του έρωτα
στην ασύνορη άκρη της αγάπης
εκεί
ο φόβος της εγκατάλειψης
έχει την ησυχία του βλέμματος
που έχει τινάξει πριν τη λάσπη του
στον τοίχο


σιωπές στρώνει τώρα
το ανεξάντλητο
απαντήσεις σε ερωτήσεις βουβές
παγίδες χορτασμένων από την απώλεια
εντόμων και την αλαζονεία του θύματος
που θρηνεί
τον εαυτό του


παγίδες
που μόνο το απέραντο ξεπλένει
με νερό και σκοτάδι


εφη καλογεροπούλου
προδημοσίευση
 

περιοδικό ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ,τεύχος 22 ,
Ιούνιος 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια: