Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017




Samuel Beckett
…Nαί,τώρα είμαι ήσυχος,τώρα ξέρω πως το παιχνίδι κερδήθηκε,τα έχω χάσει όλα μέχρι τώρα,αλλα το τελευταίο είναι εκείνο που μετράει.Μπορώ να πώ πως τα κατάφερα θαυμάσια,ή μάλλον θα μπορούσα να το πώ αν δεν φοβόμουνα μήπως διαψευστώ.Μήπως διαψευστώ! Αν συνεχίσω έτσι εκείνο που θα χάσω θα είναι ο εαυτός μου και οι χίλιοι δυό δρόμοι που οδηγούν σε αυτόν.Και θα μοιάζω με εκείνους τους κακόμοιρους του μύθου,που τους τσάκισε το βάρος της ευχής τους που εισακούστηκε.Και νιώθω μάλιστα να μου έρχεται μια όρεξη περίεργη,η όρεξη να μάθω τι κάνω και γιατί,και να το πώ.Κι έτσι πλησιάζω το σκοπό που είχα θέσει στα νιάτα μου και που δε μ΄αφησε να ζήσω.Κι απάνω που κόντευα να μην υπάρχω πιά ,καταφέρνω να είμαι ενας άλλος.Πολύ χαριτωμένο
Samuel Beckett
Ο ΜΑΛΟΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ
Μτφρ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια: