Κυριακή, 7 Μαΐου 2017





Ένα κομμάτι από τον ήλιο του Τρελού
Για να γίνει αυτό που είναι
βγήκε από τον εαυτό του → βγήκε
και μέσα του απέμεινε ένας άγνωστος



Πήρα τη νύχτα υπό μάλης

δώρο για κάθε σώμα και φέρνω αυτό το μήνυμα:
Ζύγωσε σαν τη θάλασσα που τη στεριά ζυγώνει→
Αγγίζονται μα δεν ενώνονται
Η κάθε μια το αντίθετο της άλλης.
-Όμως,γιατί είμαι όμορφη Τρελέ;
-Γιατί το πλοίο είναι εκείνο που σε βλέπει,όχι το κύμα





ΑΔΩΝΙΣ//ενικοί (Σώμα), 1973-1975
μτφρ: Αγγελική Σιγούρου
εκδ: Πατάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια: