Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2008

.......Είμαι ηθοποιός.......


- με αφορμή την παγκόσμια ημέρα θεάτρου- πράξη τέταρτη ---------ΝΙΝΑ:Γιατί λές πώς φιλείς το χώμα πού πατώ?Εγώ θέλω σκότωμα.(Γέρνει πάνω στό τραπέζι).Είμαι τόσο κουρασμένη!Αν μπορούσα να ξεκουραστώ...Αν μπορούσα να ησυχάσω!..(σηκώνει το κεφάλι της)Είμαι γλάρος..¨Οχι, άλλο ήθελα να πώ ...Είμαι ηθοποιός..Ω, μάλιστα!(Ακούει την μαντάμ Αρκάντινα και τον Τριγκόριν πού γελούν.Αφουγκράζεται μιά στιγμή,ύστερα τρέχει στήν πόρτα αριστερά καί κρυφακούει από την κλειδαρότρυπα)Είναι κι αυτός εδώ!..(Γυρνώντας πίσω στον Τρέπλιεβ)Καλά...Ας είναι..Δέν πειράζει.Δέν πίστευε στό θέατρο,πάντα γελούσε με τα όνειρά μου,'ωσπού σιγά σιγά έπαψα κι εγώ να πιστεύω ,έχασα το θάρρος μου..Επειτα οι αμφιβολίες για τήν αγάπη του,η ζήλια, ο φόβος κι η αγωνία για το παιδί μου..Εγινα ποταπή,ασήμαντη,έπαιζα κουτά..Δέν ήξερα τι να κάνω τα χέρια μου,δέν ήξερα να σταθώ στη σκηνή,δέν μπορούσα να κανονίσω τη φωνή μου.Εσύ δέν μπορείς να φανταστείς τι νιώθει εκείνος πού ξέρει πώς παιζει ελεεινά.Είμαι ένας γλάρος.Οχι, δέν είναι αυτό..Θυμάσαι πού σκότωσες κάποτε ένα γλάρο¨Ενας άνθρωπος πέρασε κατά τύχη,τόν είδε,και μήν έχοντας τίποτα άλλο να κάνει τόν κατάστρεψε..Ενα θέμα για μικρό διήγημα..Οχι,δεν είναι αυτό..μόλο που (τρίβει το μετωπό της)Τί έλεγα?..Α, για τη σκηνή.Ναί,τώρα πιά δεν είμαι έτσι.Τώρα ειμαι μιά πραγματική ηθοποιός,παίζω με πάθος,μένθουσιασμό,μεθώ πάνω στη σκηνή,νιώθω πώς είμαι ωραία..και τώρα ,αφότου βρίσκομαι δω,περπατώ τριγύρω και σκέφτομαι,καί νιώθω πώς η ψυχή μου γίνεται κάθε μέρα και πιό δυνατή!Τώρα το ξέρω,το καταλαβαίνω ,Κώστια,πώς στη δουλειά μας-στο παίξιμο ή στο γράψιμο-κείνο πού αξίζει δέν είναι η φήμη,δέν είναι η δόξα,μήτε εκείνα πού ονειρευόμασταν,αλλά το να μάθεις πώς να κάνεις υπομονη..Να μάθεις να σηκώνεις το σταυρό σου και νάχεις πίστη.Εγώ τώρα πιστεύω,κι αυτό με κάνει να πονώ λιγότερο.Κι όταν σκέφτομαι τήν τέχνη μου,τήν απόστολή μου,δε φοβάμαι τη ζωη. ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ Ο ΓΛΑΡΟΣ μεταφραση Λυκούργος Καλλέργης εκδόσεις Δωδωνη
η φωτο από το εξώφυλλο του βιβλίου
οι παράλληλοι εαυτοί μας της Ελενης Σαββάκη
Πανεπιστημιακές εκδόσεις Kρητης
editions snep ,paris.

2 σχόλια:

ερΑσιτεχνης ανθρωπος είπε...

pragmatika i pisti kanei ti diafora ston eswteriko kosmo mas..
me agkikse to keimeno, poly kali epilogi.

xairetw..

κοκκινη κισσα είπε...

χαίρομαι πού σου άρεσε ο μονόλογος της Νίνας ,είναι από τούς ομορφότερους θεατρικούς μονολόγους ,καί όχι άδικα.
την καλησπέρα μου, ερασιτέχνη άνθρωπε!