Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

Ο Δεμένος ώμος
Είπε πού χτύπησε σε τοίχον ή που έπεσε.
Μα πιθανόν η αιτία νάταν άλλη
του πληγωμένου και δεμένου ώμου.
Με μιά κομμάτι βίαιη κίνησιν,
απ΄ένα ράφι για να καταιβάσει κάτι
φωτογραφίες πού ήθελε να δεί από κοντά,
λύθηκεν ο επίδεσμος κ΄έτρεξε λίγο αίμα.
Ξανάδεσα τόν ώμο,και στο δέσιμο
αργούσα κάπως,γιατί δέν πονούσε,
και μ΄άρεζε να βλέπω το αίμα.Πράγμα
του έρωτός μου το αίμα εκείνο ήταν.
Σαν έφυγε ηύρα στήν καρέγλα εμπρός,
ενα κουρέλι ματωμένο ,απ΄τα πανιά,
κουρέλλι πού έμοιαζε για τα σκουπίδια κατ΄ευθείαν
και που στα χείλη μου το πήρα εγώ,
και που το φύλαξα ώρα πολλή-
το αίμα του έρωτος στα χείλη μου επάνω.
Κ.Π.Καβαφης
Τα ανέκδοτα ποιήματα
εκδ. υψιλον


14 σχόλια:

anna. είπε...

ΤΟ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ
Πιστεύω το Μετέπειτα.
Δεν με πλανούν ορέξεις
της ύλης, ή του θετικού αγάπη. Δεν είν’ έξις αλλ’ ένστικτον.
Θα προστεθή η ουρανία λέξις

Καλησπέρα.

nyxterino είπε...

αυτό σημαίνει ζωή,πάθος,έρωτας,ο Καβάφης.."το αίμα του έρωτος στα χείλη μου επάνω",δε νομίζω να ειπώθηκε πολλές φορές ισχυρότερος ορισμός.

κίσσα,τα φιλιά μου!

tantoguanto είπε...

Όταν όλα έχουν πάρει τη θέση τους σωστά μέσα στη καρδιά μας.Αγάπη για τη ζωή(με τις καταχρήσεις)τον έρωτα τη Γ Υ Ν Α Ι Κ Α!!!
Καλημέρα Εφούλα!

ΑΚΗΣ είπε...

Μια πιο πειστικη (νομιζω)σκηνοθεσια υπαρχει σε προγενεστερο σχεδιασμα...
΄΄Με μια κομματι βιαιη κινησι ν'ανοιξει/του μπαλκονιου την πορτα για να δει/ τον κοσμο στην βεραντα του ξενοδοχειου κατω/ λυθηκεν ο επιδεσμος κ'εσταξε λιγο αιμα /
Προσεκτικα κι οσο μπορεσαμε /
πιο τεχνικα το χερι ξαναδεσαμε
..................................
Δειχνεται ετσι η ρηξη του μεσα κοσμου με τον εξω,η κινηση προς τον εξω κοσμο,προς το γιγνεσθαι της ζωης ,αποκτα η σκηνη εξωστρεφη τονο , παρα η αναδιφηση-εμπλοκη στο παρελθον των φωτογραφιων,εσωστρεφης αναδιπλωση μεσα στα Τειχη.........
Η τελικη συνομωσια του ποιηματος με τη νοσταλγια,βασικο συστατικο της υπαρξης,καταδεικνυεται στους δυο τελευταιους στιχους....
Ο τελευταιος δε στιχος του ποιηματος ΄΄ΠΡΟΣΘΕΣΙΣ΄΄ ταιριαζει νομιζω εδω σαν επωδος....
΄΄Κι'αυτη η χαρα μ'αρκει ΄΄

Σ.Π.Ρ. είπε...

Όμορφο ποίημα... Το αγαπημένο μου, όμως, παραμένει το ''Ας φρόντιζαν''... Είναι τόσο ανθρώπινο, τόσο προσγειωμένο που με αγγίζει βαθιά.

κοκκινη κισσα είπε...

Anna

"..κι όμως το σώμα είναι πέραν του λόγου.για τήν ακρίβεια το σώμα είναι αυτό το πέραν...το σώμα είναι η εκσταση του σώματος..".

κοκκινη κισσα είπε...

νυχτερινό

Ετσι είναι Αριάδνη.
Λόγος περί επιθυμίας βλέπεις,με το αίμα να συντηρεί τη μνήμη και το αίσθημα....

κοκκινη κισσα είπε...

tantoguanto

Ετσι είναι Γιώργο!
μέχρι ένας καινούργιος ερωτας να μάς κάνει πάλι να μετατοπισθούμε ..

Υ.Γ δέν εχω προλάβει ακόμη να πάω στο ταχυδρομείο!!!

Antoine είπε...

Ο Καβάφης είναι ο αγαπημένος μου ποιητής. Η πεζολογία του είναι εκπληκτική και πρωτοπόρα.
Το δικό μου αγαπημένο είναι λόγω τίτλου το "Απολείπειν ο θεός Αντώνιον".

Έξοχη η επιλογή του Τσαρούχη για συνοδεία. Τον αγαπώ πολύ.

κοκκινη κισσα είπε...

Ακης

Αγνοούσα το προηγούμενο σχεδίασμα.
βλέποντάς το σίγουρα προτιμώ τήν τελική του εκδοχή !!άν και αυτή δέν υπήρξε ποτέ.
Ο ποιητής όντας πολύ προσεκτικός στήν δημοσίευση και τόν τρόπο δημοσίευσης τών ποιημάτων του /δέν είναι ποιητής του αισθηματισμού/θέλησε να διατηρήσει στό επακρο τούς κραδασμούς τής εσωτερικής του περιπλάνησης επιλέγοντας τόν αυτοεγκλεισμό του.

...και επειδή αρκείται στήν χαρά αυτή είναι μέγας ποιητής!!

κοκκινη κισσα είπε...

Σ.Π.Ρ

με παρακίνησες να διαβάσω ξανά το "Ας φρόντιζαν.."είχα να το διαβάσω από τήν εφηβεία μου σχεδόν.
Εχω τήν αίσθηση ότι τότε μου άρεσε περισσότερο ..τώρα το ζήτημα της συνείδησης τίθεται αλλιώς και το υπαρξιακό της βάρος με εμποδίζει νά εχω τήν ίδια οπτική που θα μου επιτρέψει κατ ελάχιστον να ταυτιστώ ...πλήν όμως κατανοώ

κοκκινη κισσα είπε...

Antoine

και μένα το "Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον" είναι από τα αγαπημένα μου.Νομίζω ευτυχές δείγμα της Καβαφικής ειρωνίας ..στίχος που "σκέπτεται"..η πεπτουσία της Καβαφικής γραφής.

Maria R. είπε...

Μη μου μιλάς για αίμα
γιατί σκέφτομαι εσένα

Η πρωταρχική σκέψη

το αίμα του έρωτα
αμβροσία ζωής και γεύσης
στα χείλη μας επάνω

καλημέρα
:)

κοκκινη κισσα είπε...

Maria R.

Ετσι είναι Μαρία μου..και εντελώς ξαφνικά το σχολιό σου με πήγε στο 83 "στήν κατάσταση πραγμάτων" αυτήν την εξαιρετική ταινία του Βέντερς!!

νάσαι καλά ..την καλημέρα μου