Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

η εφεύρεση του κέντρου


Τόν κλείσαν μέσα σε ενα κύκλο.Αυτός επέμενε
να στοχάζεται ακόμη,να παρατηρεί.Βημάτιζε
μεσ΄απ΄τον κύκλο,τοίχο,τοίχο,στο προαύλιο
της κυκλικής φυλακής.Δε μιλούσε.Το δείλι
συνέχιζε το γύρο του σκυφτός.Ισως να μελετούσε
ισως να μάθαινε πώς κάθε κύκλος έχει κι ενα κέντρο
(ή μήπως όλοι οι κύκλοι το ίδιο κέντρο?)
Πάντως,
αυτός χαμογελούσε πότε πότε,νιώθοντας στη ράχη του,
επάνω στο μεγάλον αριθμό που του είχαν σταμπάρει,
να κάθεται το πιό κρυφό,το πιό λευκό πουλί.

Γιάννης Ρίτσος
Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη

2 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Ο κύκλος με ένα τραγούδι επανάστασης του πάθους....

Τα δύο άκρα....

Και ο μόνος συνδετικός κρίκος... η ποιότητα σου....

Α ρε Κίσσα...
Σε γουστάρω πολύ!!!!!
Γιατί νιώθω πως ξέρεις από άκρα....

Καληνύκτα....

κοκκινη κισσα είπε...

ακανόνιστη και εγώ το ίδιο νιώθω..αμοιβαία τα αισθήματα και οι προτιμήσεις
ο κύκλος είναι η αρχιτεκτονική των άκρων!!!

φιλιά πολλά.