Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

αιθεροβάτες!



L'Albatros
Souvent, pour s'amuser, les hommes d'équipage
Prennent des albatros, vastes oiseaux des mers
Qui suivent, indolents compagnons de voyage,
Le navire glissant sur les gouffres amers.
À peine les ont-ils déposés sur les planches,
Que ces rois de l'azur, maladroits et honteux,
Laissent piteusement leurs grandes ailes blanches
Comme des avirons traîner à côté d'eux.
Ce voyageur ailé, comme il est gauche et veule!
Lui, naguère si beau, qu'il est comique et laid!
L'un agace son bec avec un brûle-gueule,
L'autre mime, en boitant, l'infirme qui volait!
Le Poète est semblable au prince des nuées
Qui hante la tempête et se rit de l'archer;
Exilé sur le sol au milieu des huées,
Ses ailes de géant l'empêchent de marcher.
— Charles Baudelaire
ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ ΓΛΑΡΟΙ
Συχνά για να σκοτώσουνε τον άδειο τους καιρό
οι ναύτες παίζουν με «άλμπατρος» που πιάνουν επιτήδεια·
τεράστιους γλάρους που πετούν απάνω απ' το νερό
κι ακολουθούν, νωχελικοί συντρόφοι, τα ταξίδια.
Μόλις πάνω στου καραβιού τα ξύλα με χαρές
τους βασιλιάδες του γλαυκού ο ναύτης ακουμπάει,
αφήνουν τις φτερούγες τους εκείνοι χαλαρές
να τους κρεμούν σαν δυο κουπιά αχρείαστα στο πλάι.
Οι αγέρωχοι ταξιδευτές πώς φαίνονται δειλοί!
Τι αστείοι που 'ναι κι άσκημοι οι ωραίοι αιθεροβάτες!
Κάποιος το ράμφος τους με το τσιμπούκι του ενοχλεί
ή αναγελά κουτσαίνοντας τους φτερωτούς σακάτες.
Όμοια μ' αυτούς τους πρίγκιπες του αιθέρα κι ο Ποιητής
ούτε για βέλη νοιάζεται ούτε αν βροντά κι αστράφτει·
μα μέσ' στη χλεύη εξόριστος μιας κοινωνίας αστής
απ' τα γιγάντια του φτερά στο βάδισμα σκοντάφτει.
μτφρ. Νίκος Φωκάς

2 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Τον λατρεύω τον Baudelaire...
ομως δύσκολα μεταφράζεται ο άτιμος...

:-)))

κοκκινη κισσα είπε...

ακανόνιστη, δεν εχεις καθόλου αδικο!Γιαυτό ανάρτησα και το πρωτότυπο..
στο λίνκ που παραθέτω απο το ιστολόγιο του Σαραντάκου ,υπάρχουν και αλλες ενδιαφέρουσες μεταφράσεις οπως του Αλέξαντρου Μπάρα,Γιώργη Σημηριώτη ,Δέσπως Καρούσου και άλλες

και εμένα μου αρέσει πολύ!