Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Barefoot


Barefoot  

  Loving me with my shoes off
means loving my long brown legs,
sweet dears, as good as spoons;
and my feet, those two children
let out to play naked. Intricate nubs,
my toes. No longer bound.
And what's more, see toenails and
all ten stages, root by root.
All spirited and wild, this little
piggy went to market and this little piggy
stayed. Long brown legs and long brown toes.
Further up, my darling, the woman
is calling her secrets, little houses,
little tongues that tell you.

There is no one else but us
in this house on the land spit.
The sea wears a bell in its navel.
And I'm your barefoot wench for a
whole week. Do you care for salami?
No. You'd rather not have a scotch?
No. You don't really drink. You do
drink me. The gulls kill fish,
crying out like three-year-olds.
The surf's a narcotic, calling out,
I am, I am, I am
all night long. Barefoot,
I drum up and down your back.
In the morning I run from door to door
of the cabin playing chase me.
Now you grab me by the ankles.
Now you work your way up the legs
and come to pierce me at my hunger mark

Anne Sexton  




Ξυπόλητη

Το να μ άγαπάς όταν δεν φορώ παπούτσια
σημαίνει πώς αγαπάς τίς μακριές καφέ μου γάμπες,
γλυκές αγαπημένες,ελκυστικές σαν κουτάλια
και τα πόδια μου ,αυτά τα δυό παιδιά 
αμολήθηκαν να παίξουν γυμνά.Μπερδεμένοι κόμποι
τα δάχτυλα των ποδιών μου.Οχι πιά δεμένα
Κι ακόμη πιό πολύ,δές νύχια ποδιών και
αρπαχτικές κλειδώσεις επί κλειδώσεων και 
όλα τα δέκα σημεία απο τη ρίζα.
Ολα πνευματώδη κι άγρια,αυτό το μικρό
γουρουνάκι βγήκε στο παζάρι κι αυτό το μικρό γουρουνάκι
έμεινε.Μακριές καφέ γάμπες και μακριά καφέ δάχτυλα ποδιών.
Πιό πάνω ,λατρεία μου,η γυναίκα
φωνάζει τα μυστικά της ,μικρά σπίτια
μικρές γλώσσες μαρτυριάρες.

Δέν υπάρχει άλλος κανείς απο μάς
σε αυτό το σπίτι,στην αμμώδη ξηρά επάνω.
Η θάλασσα φοράει ένα κουδούνι στόν αφαλό της
Κι ειμαι η ξυπόλητη γκομενά σου για μιά
ολόκληρη βδομάδα.Σε ενδιαφέρει το σαλάμι;
Οχι.Δεν θα προτιμούσες ένα σκοτσέζικο ουίσκι;
Οχι.Εδώ που τα λέμε ,δεν πίνεις.Πίνεις όμως
εμένα.Οι γλάροι σκοτώνουν ψάρια,
κλαψουρίζοντας σαν τρίχρονα.
Οι ήχοι του κύματος είναι ναρκωτικό,φωνάζουν
υπάρχω,υπάρχω,υπάρχω
όλη νύχτα.Ξυπόλητη,
παίζω ταμπούρλο πάνω-κάτω στην πλάτη σου.
το πρωί τρέχω απο πόρτα σε πόρτα
στην καμπίνα παίζοντας κυνηγητό.
Τώρα με αρπάζεις από τούς αστραγάλους.
Τώρα να αναρριχηθείς πασχίζεις απ΄τις γάμπες
κι έρχεσαι να με τρυπήσεις στο σημείο όπου πεινώ.

Αnne Sexton
Ερωτικά ποιήματα
μετ.Ευτυχία Παναγιώτου
εκδ.Μελάνι

2 σχόλια:

Verónica Marsá είπε...

Περίεργο ποίημα, έχει μερικά πολύ ωραία λογοπαίγνια.

Δεν σε ξέχασα, φίλη μου, απλά είχα λίγο χρόνο για να γράψω, αλλά σε διαβασα!

Μια αγκαλιά και ένα μεγάλο φιλί.

κοκκινη κισσα είπε...

Veronica Marsa

Σε ευχαριστώ Βερόνικα.Μου αρέσει πολύ η Ανν Σέξτον ,για αυτό και φιλοξενώ συχνά ποιησή της.
Και εγώ εχω ελάχιστο χρόνο τελευταία
γιατί φεύγω από εδώ μετά από δυό χρόνια παραμονής!!

Besos!!!