Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

παραμερίζεις τους στίχους

παγίδα

Προσπαθώ να διαβάσω ένα ποίημα
παραμερίζεις τους στίχους για να σε δώ
χάνω τη συνέχεια γελάς και κρύβεσαι
πίσω απο το κορίτσι με τα σταυρωμένα
χέρια που 'γινε άγαλμα με τον καιρό
σε φωνάζω τρελός απο αγωνία να 
βγείς απο το υπονομευμένο ποίημα
πρίν ανατιναχτείς μαζί του.

(απο τα Λαβωμένα2)

υποθήκη

Αφήστε όλα τα φώτα αναμμένα
κάποτε θα χορτάσετε σκοτάδι


Ατιτλο

το σώμα μας εβδομήντα τοις εκατό
νερό
και τσιγκουνευόμαστε τα δάκρυα!

(απο τον Χρονοσυλλέκτη)

Τάσος Πορφύρης

Νεμέρτσκα
ποιήματα 1961-2011

οι εκδόσεις των φίλων/αθήνα 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: