Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016




Είμαι εγώ
που κατεβαίνω πάλι
του νερού
το άγριο μονοπάτι
κόντρα
σε Ήλιο και Θεό
μαύρα τριαντάφυλλα βυθού
γλάρων επιθυμίες μετρώντας
εκεί
που καθρέφτες πληθυντικοί
σκοτάδι βυθίζουν στα μάτια των ψαριών
και τρόμο
από χθεσινά ναυάγια
ανάστροφα συνεχίζω
σε δίχτυα σιωπής κι ανεμοδείχτες
διασχίζοντας
φλέβες πληγωμένης άμμου
σε κατακόρυφους κι οριζόντιους δρόμους
άγνωστους
πλέοντας ανάμεσα
σε κύμα αφρισμένο
αίμα της θάλασσας
λευκό.


It’s me again
going down
the water’s
rough path
against
the Sun and God
black roses of the deep, counting
seagulls’ wishes
there
where plural mirrors
immerse darkness in the eyes of fish
and fear
from yester shipwrecks
I continue in reverse
in nets of silence and weathervanes
traversing
the veins of wounded sand
on unknown
vertical and horizontal roads
floating between
a foaming wave
the sea’s white
blood.


ΕΦΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΡΗΜΟΣ ΟΠΩΣ ΕΡΩΤΑΣ/DESERT AS DESIRE/

 

ΜΤΦΡ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΟΥΜΑΣ
εκδ:ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ ΠΟΙΕΙΝ,2015


Δεν υπάρχουν σχόλια: