η κόκκινη κίσσα στέλνει την αγάπη της
και θερμές ευχές σε όλους!!
καλά Χριστούγεννα και καλή Χρονιά!!!!!!!!!
Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009
η κόκκινη κίσσα στέλνει την αγάπη της
και θερμές ευχές σε όλους!!
καλά Χριστούγεννα και καλή Χρονιά!!!!!!!!!
Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009
άφθονο,ωφέλιμο,καθημερινό
το ψωμί του λαού Η δικαιοσύνη είναι το ψωμί του λαού.//
Κάποτε είναι άφθονο,κάποτε λίγο //
κάποτε είναι νόστιμο,κάποτε άνοστο.//
Οταν το ψωμί ειναι λίγο,υπάρχει πείνα,//
Οταν το ψωμί είναι κακό,υπάρχει δυσαρέσκεια.//
Οχι,στην κακή δικαιοσύνη!//
Που ψήνεται δίχως αγάπη,που ζυμώνεται δίχως γνώση!//
Στη δικαιοσύνη δίχως μπαχαρικά, //
Που η κρούστα της είναι γκρίζα!//
Στην μπαγιάτικη δικαιοσύνη που έρχεται πολύ αργά!//
Οταν το ψωμί είναι καλό κι άφθονο //
Το συχωρνάμε ότι δεν υπάρχει άλλο φαϊ.//
Δε μπορεί να τάχουμε όλα μαζί σε αφθονία.
Θρεμένος με το ψωμί της δικαιοσύνης //
Μπορεί ο άνθρωπος να βγάλει τη δουλειά //
Που φέρνει την αφθονία.//
Οπως είναι απαραίτητο το καθημερινό ψωμί//
Το ίδιο απαραίτητη είναι και η καθημερινή δικαιοσύνη. //
Ναί,είναι απαραίτητη πολλές φορές τη μέρα.//
Απ΄το πρωϊ ώς αργά ,στη δουλειά,στη διασκέδαση,//
στη δουλειά που είναι μιά διασκέδαση. //
Στούς δύσκολους καιρούς και στούς χαρούμενους,//
ο λαός χρειάζεται το άφθονο,το ωφέλιμο,//
το καθημερινό ψωμί της δικαιοσύνης.//
Μιά λοιπόν και το ψωμί της δικαιοσύνης είναι τόσο σπουδαίο //
Ποιός ,φίλοι,πρέπει να το ψήνει? //
Ποιός ψήνει το άλλο ψωμί? //
Ομοια καθώς και το άλλο ψωμί //
Ετσι και το ψωμί της δικαιοσύνης //
Πρέπει να ψήνεται απ τόν λαό. //
Αφθονο,ωφέλιμο,καθημερινό.
Μπέρτολτ Μπρέχτ Ποιήματα 2/εκδ.κεἰμενα//
μετ.Πέτρου Μάρκαρη.
Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009
το πορτοκάλι κυλάει
Είχα πάντα το φόβο όπως κι εσύ μη δεν προφτάσω τα πάντα /
γιατί τα πάντα έχουν απέραντη διάρκεια παρ΄ολη τη γοργή κινησή τους /
κι όταν ανέβηκα την ανεμόσκαλα ακουμπισμένη στον τοίχο/
ν΄αλλάξω το καμένο λαμπιόνι στο ψηλότερο σημείο/
ήξερα πώς είμαι μόνος /
και πώς μέσα στον κόσμο χωρίς διαιρέσεις/
στα πελματά μου φυσούσε ένας ήσυχος αέρας
πρίν ανέβω είχα βγάλει τα παπούτσια μου//
και κάτω οι δυὀ γελωτοποιοί που τους είχα δανείσει τα χρωματιστά μου ρούχα// και τίς δυό χαρτονένιες μου μύτες που τίς δένανε πίσω απ΄τα αυτιά τους με σπάγκους//
φώναξαν επίτηδες : "θα πέσει ,θα πέσει δεν πατάει τη σκάλα δεν πατάει η σκάλα" κι άναβαν σπίρτα μπροστά στα δόντια των λιονταριών/ ενώ η μεγάλη αρκούδα με το ξύλινο πόδι περπατούσε όλη νύχτα γύρω στην τέντα- .........................................................................
Εβαλα τόν καινούργιο γλόμπο ,κατέβηκα τη σκάλα,είπα:να με και τούτος ο αιώνας ακούμπησε το χέρι του ζεστό στόν ώμο μου //
νιώθω φιλικά μές στο μυστήριο του κόσμου /
γιατί΄μαι μέσα στο χώρο και το χρόνο /
μέσα στην ιδιαίτερη δική μου ώρα/
μέσα στη μαζική δική μας ώρα /
οργίζομαι ακόμα,κλαίω ακόμα/
ανάβω τσιγάρο,φυσώ τον καπνό στη χαραμάδα /
ο αχθοφόρος καταλαβαίνει ,παίζει το φρύδι του/
το πορτοκάλι κυλάει στίς πέτρες το κατήφορου /
ένα πουλί με μια χαρτοπετσέτα/
η αφίσα του ωραίου γενειοφόρου στο υπόστεγο των λεωφορείων/
μιά μεγάλη κιθάρα,σαν καράβι ,με μαλλιά και μικρόφωνο/
η απεργία των λιμενεργατών/
τα βίντσια με τους άλλους κρεμασμένους και τους ξεκρεμασμένους/
κιβώτια με παστές σαρδέλες ,τυρί και σουσάμι,...//
Γιαννης Ρίτσος
Γκραγκάντα//Αθήνα ,Καρλόβασι,Ιούνιος Ᾱυγουστος 1972
Σάββατο, 05 Δεκεμβρίου 2009
"λόγοι τιμής"
Τετάρτη, 02 Δεκεμβρίου 2009
είναι απάτη
"........Αλλά τα μάτια είναι τόσο παράξενα όργανα:Αξιολογούν μ΄εναν τόσο ιδιωτικό τρόπο το ορατό και το αόρατο,κρατώντας στο βάθος του σκοτεινού τους αρχείου μιά προσωπική οθόνη παλιά και πάνω κεί προβάλλουν όλο το έργο και κυρίως το άπαιχτο,αυτό που πρόκειται να γυριστεί -και είναι αυτό που πονάει το πιό πολύ: γιατί όλα τα τυχαία και τα ασήμαντα ,όλα τα ανάξια λόγου στηρίζουν την υπόθεση και μάλιστα τη χαμένη! Και σα να μήν έφτανε αυτό όσο γερνάς τόσο πιό παιδικά κοιτάνε ,τόσο πιό πίσω γυρνούν. Οσο πιό πίσω γυρνάνε τόσο πιό βαθιά στο μέλλον προσανατολίζονται ,τόσο πιό πολύ βεβαιωμένα μοιάζουν πώς ο Χρόνος είναι Απάτη. Κι ωστόσο μιά μόνο στιγμή αυτής της μεγάλης Απάτης και το πάν ανατρέπεται γιατί είσαι εσύ που τελικά ανατρέπεσαι κι από εκείνο που διαλέγεις κι από εκείνο που δε διαλέγεις κι από κάτι τρίτο η τέταρτο άγνωστο που μοιάζει να σε κάλεσε ,σα να διάλεξε ουσιαστικά ή ν΄αποφάσισε για σένα..."
Νατάσα Κεσμέτη//
το αιώνιο ρολόϊ (διηγήματα)//
εκδόσεις Νεφέλη,Αθήνα 1987.
Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009
το πιόνι
Πολλάκις βλέποντας να παίζουν σκάκι
ακολουθεί το μάτι μου ένα πιόνι
οπου σιγά,σιγά τον δρόμο βρίσκει
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.
Με τέτοια προθυμία πάει στην άκρη
όπου θαρρείς πώς βέβαια εδώ θ΄αρχίσουν
η απολαύσεις του και η αμοιβές του.
Πολλαίς στόν δρόμο κακουχίες βρίσκει.
Λόγχαις λοξά το ρίχνουν πεζοδρόμοι
τα κάστρα το χτυπούν με ταίς πλατειαίς των
γραμμαίς ,μέσα στα δυό τετραγωνά των
γρήγοροι καβαλλάρηδες γυρεύουν
με δόλο να το κάμουν να σκαλώση
κι εδώ κι εκεί με γωνιακή φοβέρα
μπαίνει στον δρόμο του κανένα πιόνι
απ το στρατόπεδο του εχθρού σταλμένο.
Αλλά γλυτώνει απ΄τούς κινδύνους όλους
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.
Τι θριαμβευτικά που εδώ προφθαίνει,
στην φοβερή γραμμή την τελευταία
τι πρόθυμα στόν θανατό του αγγίζει!
Γιατί εδώ το πιόνι θα πεθάνη
κ΄ησαν οι κόποι του πρός τούτο μόνο.
Για την βασίλισσα,που θα μας σώση,
για να την αναστήση από τον τάφο
ηλθε να πέση στου σκακιού τόν άδη.
κ.καβάφης (από τα ανέκδοτα ποιήματα)//Ιούλιος 1894.
Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009
στο βάθος του ορίζοντα
Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009
μια εποχή στην κόλαση
Αλλοτε,αν θυμάμαι καλά,η ζωή μου ηταν γιορταστικό τραπέζι όπου ανοίγονταν όλες οι καρδιές ,πίνονταν όλα τα κρασιά.
Ενα βράδυ,κάθισα την Ομορφιά ,στα γονατά μου-και τη βρήκα πικρή-και την έβρισα.
Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Και τράπηκα σέ φυγή.
Ω μάγισσες ,ω μιζέρια,.ω μίσος στη φύλαξή σας δόθηκε ο θησαυρός μου!
Κατάφερα να σβήσει μες στό πνεύμα μου όλη η ανθρώπινη ελπίδα.Πάνω σε κάθε χαρά ,για να την στραγγαλίσω πήδησα αθόρυβα ,οπως τα αγρίμια.
Κάλεσα τούς δήμιους για να δαγκώσουν ,πεθαίνοντας από βίαιο θάνατο,τα κοντάκια των τουφεκιών τους.
Κάλεσα τίς μάστιγες για να με πνίξουν με την αμμο ,το αίμα. Η δυστυχία ηταν ο θεόςμου.
Πλάγιασα μέσα στη λάσπη.Στέγνωσα στον άνεμο του εγκλήματος .Κι έπαιξα έξυπνες φάρσες στην τρέλα.
Κι η άνοιξη μου έφερε το φριχτό γέλιο του ηλίθιου.
Ετσι ,εντελώς πρόσφατα,ενώ ήμουνα έτοιμος να τα τινάξω,σκέφτηκα να αναζητήσω το κλειδί από το παλιό γιορτάσι ,ίσως και μου ανοιγόταν πάλι η όρεξη.
Το έλεος είναι τούτο το κλειδί.Κι αυτή η έμπνευση αποδεικνύει ότι ονειρεύτηκα. Θα παραμείνεις ύαινα,κτλ..ανέκραξε ο δαίμονας ,που με είχε στέψει με ευγενικές παπαρούνες.
Θα καταχτήσεις το θάνατο με όλες τίς ορμές σου,και τον εγωισμό σου ,και όλα τα θανάσιμα αμαρτήματα.Αχ!πήρα μεγάλη δόση-μα αγαπητέ μου Σατανά,σε καθικετεύω,μη με αγριοκοιτάς τόσο!
Και εν αναμονή κάποιων καθυστερημένων μικροδειλιών,εσείς που αγαπάτε στόν συγγραφέα την απουσία των περιγραφικών ή διδακτικών ικανοτήτων,κόβω για εσάς αυτά τα λίγα φύλλα από το σημειωματάριο μου ως κολασμένου.
Arthur Rimbaud
μεταφραση γιώργος σπανός
εκδοσεις πλέθρον
Κυριακή, 08 Νοεμβρίου 2009
με τη σκέψη του Γ.Σεφέρη
"Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας ,τώρα που δεν έχουμε πιά τίποτα. Φαντάζομαι ,εκείνος που θα ξαναβρεί τη ζωή,έξω από τόσα χαρτιά, τόσα συναισθήματα ,τόσες διαμάχες και τόσες διδασκαλίες θα είναι κάποιος σαν εμας μόνο λιγάκι πιό σκληρός στη μνήμη......."
..................................................................................................................
"Συμβουλή για τους ερημικούς ανθρώπους. Αν θές να βγείς από τη μοναξιά σου ,πρέπει να τραβήξεις πρός το μέρος της μοναξιάς σου και όχι της πολυκοσμίας η της συντροφιάς."
..........................................................................................................
"η θύμηση μου εφαγε τη μνήμη."
Γ.Σεφέρης
η φωτο είναι graffiti του Mode 2.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





