η κόκκινη κίσσα

σας εύχεται

καλό καλοκαίρι

(θα τα ξαναπούμε στίς 20 Αυγούστου)!!!

ο γάτος μου παίζει

με την υγεία του απόψε

μασάει γόπες

ερχεται και ρουθουνίζει

στο τασάκι με τα αποτσίγαρα

όλο και πλησιάζει επικίνδυνα

το ποτήρι με το ουίσκυ

.........................................................

το παρόν του γάτου μου

δεν έχει τέλος.Τοκομερίσματα

κι αποδόσεις δεν γνωρίζει.

ο γάτος μου

δεν αποταμιεύει

δεν πάει στο παζάρι,

σε απόλυτη σιωπή

κανει τίς συναλλαγές του.

Τόν ενοχλούν μόνον

τα κλάματα των παιδιών,

αλλά εγώ παιδιά δεν έχω.

σωτήρης παστάκας

χορχε

εκδ.μελάνι

47,5% η αποχή!

χάραζαν γραμμές τα χέρια μου

κι εσύ τις έσβηνες

μέχρι που τέλειωσε η σελίδα.

Εφη Καλογεροπούλου

(ανέκδοτο)

το λιμανι

Μεσάνυχτα κατέβηκα στο λιμάνι.Η αποβάθρα εδειχνε μελαγχολική.Κι αυτούς που θα ταξίδευαν ενταση τους κατείχε.Κι όλο τόν ορίζοντα εψαχναν.Ξημερώματα της άλλης μέρας φάνηκε το καράβι.Καλοκαιρινός αστερισμός επλεε πρός το Φάρο.Μιά χαρμόσυνη αναστάτωση με συνεπήρε.Προχώρησα στήν προβλήτα και ο αστερισμός ,ολόλαμπρος ,άνοιξε τα σπλάχνα του.Με δέχτηκε.Και μέσα του με έκρυψε.Στο κατάστρωμα καθησυχασμένη παρακολουθούσα.Περιπλέαμε το βράχο και κατόπτευα.Ξεχώριζε πάνω στο ακρωτήρι ο δρόμος για το Φάρο.Η εικόνα θολή και ολοένα θόλωνε περισσότερο

ισμήνη καρυωτακη

το νησί

εκδ.ροδακιό

modern dance-wet woman-Sylvie Guillem

ενα καράβι απο πέτρα

"Τα κιάλια μου τα έδωσε ο βαρκάρης."θα σου χρειαστούνε" μου είπε,και πήρε τα κουπιά.

Εφερα το μάτι μου στόν προσοφθάλμιο και ερεύνησα τόν ορίζοντα.Ενα καράβι από πέτρα καμωμένο.Το είδωλο.Ριζωμένο στα κύματα.Ακίνητο.Η πέτρα φαγωμένη από τη θάλασσα και λεία με βαθιές χαρακιές.Πρασινωπές.Το νερό όλο αλάτι ,σαλεύει στα σπλάχνα του.Γλείφει τα πλευρά του και ρέει από πελώριες τρύπες.Η φωνή του ναύτη στο κατάρτι.Κραυγή προιστορικού πουλιού.Ποτέ κανείς δεν την άκουσε.Στα πανιά του φωλιάζουν αρπαχτικά πουλιά με καφετιά ράμφη.Βουτούν στα νερά ,φέρνουν τα ψάρια στίς φωλιές.Οι φωλιές τους βαθιά μέσα στα πανιά.Και οι φωνές βαθιά μέσα στην πέτρα.Το καράβι με τίς φωνές τους τρέφεται.Ολα του τα ταξίδια βουβό νερό γίνανε και αλύπητα χύνονται και μόνο με φωνές τρέφεται.Κατέβασα τη διόπτρα και σκέφτηκα" Η διόπτρα με δύο είδωλα,το πραγματικό και το φανταστικό.και σμίγουν σε ενα".Η βάρκα ακόμα έπλεε."

Ισμήνη Καρυωτάκη

το νησί

εκδ.Το Ροδακιό

η πείνα του Καραγκιόζη

" Τί φτώχεια ειν΄αυτή ,αδελφούλη μου?Τι αμασία?Τί γουργούρισμα εντέρων?Τι αναγούλα στα δάκτυλα?Τί κάλοι στα δόντια?...Να χρωστώ δώδεκα νοίκια του νοικοκύρη μου και να μήν εχω δεκαράκι στην τσέπη μου να τόν ξοφλήσω?Κι ακόμα να καταντήσω να μάθω είς πόσα άρθρα διαιρείται η πείνα?Θα μας πείς κύριε,πόσα άρθρα εχει η πείνα?Η πείνα εχει εφτά αρθρα ,τα οποία ιδού τα ,να τα μάθετε και σείς.Το πρώτον πρώτον είναι η πείνα.Το δεύτερον είναι η ξελιγωμάρα ,ξελιγώνεσαι μπίτ για μπίτ.Το τρίτον είναι η κομμάρα στα ποδάρια ,τρικλάς και πάς σαν μεθυσμένος.Το τέταρτον ,κύριοι,είναι η θαμπομάρα στα μάτια.Χάνεις το φώς σου σάμπως να πέφτει πολύ πούσι μπροστά σου.Σε βλέπουν και δε βλέπεις.Το πέμπτον είναι η έκρηξη τών οδόντων.Κάνουν τα δόντια σου τρούκου,τρούκου,τρούκου,σαν του Γαβριήλ το κομπολόι.Το έχτον γουργούρισμα τών εντέρων,να κάνει η κοιλιά σου γρρρρ...γρρρρ...γρρρ... σάν τούρκικος ναργιλές.Και τέλος ,εβδομον και τελευταίον,ζωή στα κατσικομούλαρά σου."

από το Καρναβάλι και Καραγκιόζης

οι ρίζες και οι μεταμορφώσεις του λαικού γέλιου

του Γιάννη Κιουρτσάκη

εκδ.κέδρος.

Θέατρο Μαύρη Σφαίρα -Το Σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα

«Το σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα» το τελευταίο θεατρικό έργο του ισπανού ποιητή Federico Garcia Lorca παρουσιάζεται από το θέατρο ΜΑΥΡΗ ΣΦΑΙΡΑ σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου , σκηνοθεσία Τότας Σακελλαρίου,και σκηνικά- κοστούμια Ισμήνης Καρυωτάκη.

Το εργο περιγράφεται από τον ίδιο τον ποιητή ως «δράμα ανδαλουσιανού ερωτισμού» με φόντο την σκληρή ζωή των γυναικών στα ορεινά χωριά της Ισπανίας.

Ο underground χώρος του θεάτρου-εργαστηρίου Μαύρη Σφαίρα λειτουργούσε ως καταφύγιο πολέμου στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής και διαμορφώθηκε το 2002 σε μικρό θέατρο 25 μόλις θέσεων αφήνοντας ανέπαφα τα αρχιτεκτονικά του χαρακτηριστικά.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ μετάφραση : Νίκος Γκάτσος σκηνοθεσία : Τότα Σακελλαρίου σκηνικά –κοστούμια :Ισμήνη Καρυωτάκη βοηθοί σκηνοθέτη :

Βασίλης Αφεντούλης

Εφη Καλογεροπούλου

Γιώργος Μάρδας

Παίζουν : Τότα Σακελλαρίου,Αννα Μέγα ,Εύη Σιδέρη,Σοφία Γκάτση,Καρολίνα Μωρέτη,Μαργαρίτα Λιάκου, Ράνια Σκέρτσου, Αθηνά Μαθιουδάκη,,Μαρία Κακούρου,Στέλλα Βασίλα,Μαρίτα Λόλη, Κάντια Ηλιοπούλου.

Μέρες και Ωρες παραστάσεων :

Πέμπτη,Παρασκευή ,Σάββατο ωρα εναρξης : 9.30 τιμ.εισιτηριου : 20 Ευρώ ,φοιτητικό 14 Ευρώ.

Προγραμματισμένη εναρξη : Πέμπτη 7 Μαϊου 2009

Κρατησεις : τηλ. 210-3848060 6972207531

ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΥΡΗ ΣΦΑΙΡΑ

2000 Ερευνητικη δουλειά πάνω στην "δίκη" του Φ.Κάφκα.

2001-2002 Κατάσταση 1(Ρεμπώ-Σάρτρ-Μπέκετ) Κεκλεισμένων των θυρών του Ζάν Πώλ Σάρτρ

2003 Ερευνητική δουλειά πάνω στην" Ερημη Χώρα "του ΕΛΙΟΤ

2004-2006 "ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΅και ΛΕΝΑ" του Μπύχνερ

2008 Εναρξη προβών για "το σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα" του Λόρκα.

7/5/2009 Εναρξη παραστάσεων στο "σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα"

Το θέατρο ΜΑΥΡΗ ΣΦΑΙΡΑ δεν είναι επιχορηγούμενο..,Ιδρύθηκε από την Τότα Σακελλαρίου απόφοιτο του θεάτρου Τέχνης .Πλαισιώνεται από ομάδα συνεργατών θεατρολόγων και ηθοποιών και λειτουργεί από το 1993 σαν εργαστήριο Υποκριτικής και από το 2000 και σαν θεατρικός χώρος.

ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΥΡΗ ΣΦΑΙΡΑ

ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ 48-ΕΞΑΡΧΕΙΑ.

............Γέννηση σημαίνει να δίνεις μορφή,είτε πρόκειται για ενα ανθρώπινο πλάσμα,μία φράση,μία λέξη ή μιά χειρονομία.Είναι αυτό που οι Ινδοί αποκαλούν σφοτά.Αυτή η πανάρχαια Ινδουιστική εννοια είναι μεγαλειώδης ,γιατί η πραγματική της σημασία εμπεριέχεται στόν ίδιο τόν ηχο της λέξης.Ανάμεσα σε αυτό που μένει ακόμα αφανέρωτο και σε αυτό που έχει ήδη έρθει στο φώς κυλάει ενας χείμαρρος αμορφων ενεργειών ,και υπάρχουν στιγμές πού γίνονται εκρήξεις ,οι οποίες αντιστοιχούν σε συτόν τον όρο "Σφοτά!".Αυτή η μορφή μπορεί να ονομαστεί "ενσάρκωση".......................Ολοι μας εχουμε μέσα μας μνήμες ,που είναι μορφές.......Οταν ανεβάζει κανείς ενα εργο,στην αρχή όπως είναι φυσικό,αυτό δέν έχει μορφή,είναι μονάχα λέξεις πάνω στο χαρτί ή ιδέες.Αυτό που θα συμβεί είναι το σμίλεμα της μορφής.Οτι ονομάζει κανείς "εργο" είναι η αναζήτηση της σωστής μορφής.................

η φόρμα δεν είναι κάτι που επινοεί μόνος του ο σκηνοθέτης ,είναι η σφοτά ενός συγκεκριμένου κράματος.Αυτή η σφοτά είναι σαν το λουλούδι που μεγαλώνει και ανοίγει,ζεί όσο είναι να ζήσει και έπειτα μαραίνεται και δίνει τη θέση του σε ένα άλλο λουλούδι...............

Το πρόβλημα είναι ότι το αόρατο δεν είναι υποχρεωμένο να κάνει τόν εαυτό του ορατό.Παρόλο όμως που τίποτα δέν εξαναγκάζει το αόρατο να δηλώσει την παρουσία του,την ίδια στιγμή μπορεί να το κάνει αυτό οπουδήποτε ,οποιαδήποτε στιγμή,μέσα από οποιονδήποτε άνθρωπο ,αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες...........................

το αόρατο μπορεί να παρουσιαστεί μέσα στα πιό καθημερινά αντικείμενα.Το πλαστικό μπουκάλι ή το κομμάτι ύφασμα ,για τα οποία μίλησα προηγουμένως ,μπορούν να μεταμορφωθούν και να γονιμοποιηθούν από το αόρατο,με τήν προυπόθεση ότι ο ηθοποιός βρίσκεται σε κατάσταση υψηλής δεκτικότητας και ταυτόχρονα έχει εκλεπτύνει το ταλέντο του σε ύψιστο βαθμό.Ενας μεγάλος Ινδός χορευτής μπορεί να κάνει θεικό και το πιό γήινο αντικείμενο.

το Ιερό είναι μιά ποιοτική μεταμόρφωση αυτού που στην αρχή δεν είναι ιερό.το θέατρο βασίζεται στίς σχέσεις των ανθρώπων ,οι οποίοι λόγω της ανθρώπινης φύσης τους είναι εξ όρισμού "ανίεροι".

Η ζωή ενός ανθρώπινου πλάσματος είναι το ορατό,μέσα από το οποίο μπορεί να παρουσιαστεί το αόρατο.......

Πήτερ Μπρούκ

Η Ανοιχτή Πόρτα

Σκέψεις πάνω στην τέχνη

και την τεχνική του θεάτρου.

εκδόσεις ΚΟΑΝ