Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2008





το χρόνο κοροιδεύοντας

καί δέν θα σ΄αφήσω να φύγεις πιό γρήγορα θα τρέξω
στα χέρια θα σηκώσω το χώμα πρίν πατήσεις

μαζί στό πυκνό δάσος,στα φυλλώματα
θα χυθούμε γυρνώντας το κεφάλι πίσω
τό χρόνο κοροϊδεύοντας
σ΄ενα στρόβιλο αέρα τυλίγοντας τά χέρια
τίς ξέρες θ΄αποφύγουμε
πατώντας ο ένας στού άλλου τ΄ακροδάχτυλα
και θα διασχίσουμε το φώς
εκείνο πού τη νύχτα τρομάζει
τα φτερά του ανοίγοντας
πιό μακριά
πιό ψηλά απ΄όλους
στο συρματόσκοινο τής μέρας
πού ο ουρανός απλώνει
κάθε λύπη πλυμένη θα κρεμάσω
ο Θεός να βλέπει

και τίς άλλες πού σάν πέτρες
τόν ώμο μας γδέρνουν
στο νερό το βαθύ θα πετάξω
να λιώσουν πρίν στερέψει
πιό ψηλά
πιό μακριά
χαρούμενοι
σωσμένοι.
Εφη Καλογεροπούλου

10 σχόλια:

Utopia είπε...

Όχι τη λέξη αγάπη,μα την αγάπη...
...που γράφει και ο Αλέξης Τραϊανός...

Weaver είπε...

και θα διασχίσουμε το φως/ εκείνο που τη νύχτα τρομάζει...

ωραίοι στίχοι

Κούκος είπε...

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε στο χρόνο είναι να τον κοροϊδέψουμε. Έστω και προσωρινά...

Καλώς σε βρήκα συμπο(υ)λίτησα!
(Ας είναι καλά η Ουτοπία)

κοκκινη κισσα είπε...

utopia
Είναι ακριβώς έτσι... συγκινούμαι με τήν υπογράμμιση πού κάνεις...

φιλιά.

κοκκινη κισσα είπε...

weaver

χαίρομαι πού σού αρέσουν...

νάσαι καλά!

κοκκινη κισσα είπε...

κούκος

νομίζω ότι ως κοινά είδη(κίσσα ,γάρ)θάχουμε πολλά να πούμε...και από το δέντρο σου!

νάσαι καλά.

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas είπε...

Είναι υπέροχο το να μπορείς να ξεγελάσεις τον (κλέφτη) χρόνο. Μέρα καλή

aKanonisti είπε...

Αραγε... σώζεσαι με τον έρωτα???
Δεν ξέρω...
Ξέρω όμως πως κάθε μέρα συναντώ κίσσες... και σε θυμάμαι....

κοκκινη κισσα είπε...

λάκης φουρουκλάς

φαντάζομαι ,οι πιό τυχεροί από μάς πρέπει να το έχουν αισθανθεί τουλάχιστόν μιά φορά στήν ζωή τους,όταν ερωτεύτηκαν!!
τότε αλλάζει η γεωμετρία του χωρόχρονου,....τα σύνορα,..οι γνωστές γραμμές..

νάσαι καλά!
καλό βράδυ.

κοκκινη κισσα είπε...

ακανόνιστη,ειλικρινά δέν ξέρω.
Γκρεμίζεται κανείς και η πτώση είναι γνώση.
η επιορκία υπάρχει ,...και ο φόβος ότι χάνεις τόν δρόμο,..
όμως ο ερωτας είναι ελευθερία,είναι θείο πέταγμα...γνώση τής θνητότητας και υπέρβαση...

φιλιά.